အပြာစာအုပ်

ဟာကွက်မရှိအောင် တော်လွန်းပါတယ်ဦးရယ်

ဟင့်အင်း ကို မပြန်လာ နဲ့ ကျောင်းက မပိတ်သေးဘူး။ ပြီးတော့ နွေးကို .. နွေးကိုသာ လမ်းခွဲပေးပါ ကိုရယ်နော် ဟင့်အင်းနွေး ခုမှနု တုန်းဆို ဒီအရာတွေက ရှင်းလို့ရတာပဲ ဟင့်အင်း.ဟင့်အင်း နွေးအမှားကို နွေးခံမယ်

အပြာစာအုပ်

ဒါလေးများရှင်

အချိန်က ညနေဆည်းဆာ အချိန် ဖြစ်သည်။ ရွာလမ်းတလျှောက် အသက်သုံးဆယ်လောက်ရှိသော အသားနီစပ်စပ်နှင့် တရုတ်ကပြားပုံပေါက်နေသော လူတစ်ယောက် လျှောက်လို့လာသည်။ ထိုသူမှာ ခြံတစ်ခြံရှေ့သို့ ရောက်လျှင် ရပ်၍ ခြံထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ခြံထဲတွင် သုံးပင်နှစ်ခန်း ပျဉ်ထောင်အိမ်လေးတစ်လုံး ရှိနေသော်လည်း

အပြာစာအုပ်

ရှက်စရာကြီး

“ငြိမ်းငြိမ်းရေ” ”ရှင် မေမေ” ”ညည်းကောင်လေးလာတယ်၊ ငါဘာပြောလိုက်ရမလဲ” ”မရှိဘူးလို့သာ ပြောလိုက်ပါ မေမေ” ”ဟင် ဘာဖြစ်လို့တုန်း” ”ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး မေမေ” “အေးအေး ငါပြောလိုက်မယ်” ကျွန်မ အိပ်ခန်းထဲဝင်ပြီး ငိုချလိုက်တယ်။ “ကျွန်မရင်တွေ ကွဲခဲ့ရပြီမောင်၊ မောင့်ကို

အပြာစာအုပ်

အစားထိုးမယ့်အရာ

ညက တိတ်ဆိတ်လွန်း၍ အမှောင်က သိပ်သည်းလွန်းနေသည်။ ချစ်ထွန်း အပိုင်စားရထားသော ကားဂိုဒေါင်၏ နောက်ဖက် အိပ်ခန်းလေးထဲ၌မူ အပြာရောင် မီးပွင်းလေးက လင်းလက်၍နေသည်။ “ ဒါ အစ်ကို့ အိမ်လားဟင်…” “ ဟင့်အင်း….ကိုယ်က သူများဆီမှာ ကပ်နေရတာ…”

အပြာစာအုပ်

အစကကြိုသိခဲ့ရင်ဆိုတဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ တူနှစ်ကိုယ်ဇာတ်လမ်းလေး

ကျွန်မ နာမည် က အေးမို့မို့   ကျွန်မ ဟာ ဧရာဝတီတိုင်း ပုသိမ် ခရိုင်က ကျေးရွာလေး တစ်ခုမှာ နေထိုင် ပါတယ် ။ အဖေ အမေ တို့က ဆန်စက် ထောင်ထားတဲ့ သူတွေပါ

Scroll to Top