ကျွန်မအသံတွေ ဆူညံပွတ်လောရိုက်သွားလားရှင်
သူ က ကျွန်မ ကို အိပ်ယာပေါ် ကို တွန်းလှဲ လိုက်သ ည်။ ကျွန်မ ကိုယ်ပေါ် မှာ အနက်ရောင် အတွင်းခံ ဝမ်းဆက် လေးက လွဲ ပြီး ဘာမှ မကျန်တော့ […]
သူ က ကျွန်မ ကို အိပ်ယာပေါ် ကို တွန်းလှဲ လိုက်သ ည်။ ကျွန်မ ကိုယ်ပေါ် မှာ အနက်ရောင် အတွင်းခံ ဝမ်းဆက် လေးက လွဲ ပြီး ဘာမှ မကျန်တော့ […]
“ ဟျောင့် ည မိုးမရွာ ရင် င့ါတဲကို အလည်လာခဲ့ကွာ.. ရွာက အရက်ပါခဲ့တယ်..ငါးပါယူခဲ့ဦး..” ကျနော်ကြိတ်ကြွေနေသော ဖူးပြည့်ရဲ့အကို မင်းမောင်ရဲ့စကားကြောင့် ကျနော့်စိတ်ထဲ ဝမ်းသာသွားမိတယ်။ မင်းမောင်မှာက အမေ မရှိတော့ဘူး ရှိတဲ့အဖေကလည်း အရက်သမား၊ ကျနော့်ရဲ့
စိမ်းမြ ကြည်လင် နေသော ချောင်းရေပြင်ကို နှင်းအိ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်..။ ထိုအခိုက် ကြွေကျလာသော စကားပွင့်ကြောင့် ရေမျက်နှာပြင်လှုပ်ခါသွားပြီး ကြည်လင်သောရေ၌ ထင်ဟပ်နေသော နှင်းအိရဲ့ ရုပ်ပုံလွှာမှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေး၍ လှုပ်ခါသွားရသည်..။ သူမ၏ ရုပ်လွှာမှာ ခုလို တကယ်ပဲ
ရန်ကုန်မြို့ လယ် ရှိကွန်ဒိုမီနီယံ အဆောက် အအုံကြီး တစ်ခု ။ ထို အဆောက် အဦးကြီး၏ (၁၀) လွှာ တွင် ခေါတ် မှီ နောက်ဆုံးပေါ် ကရိယာ များဖြင့် လှပခမ်းနား သော
ခိုင်လေး တစ် ယောက် သူများ တွေ အပြန် အလှန် ချပ်နေ ကြ သော ချပ်တင်း တွေကို ဖတ်ပြီး ။ သူမ အဖုတ်ကြီး မှာ ဖောင်းကြွ လာ သလို
အတိ အကျ ဆို ယောက်ျား အိမ်ပြန် လာ ဖို့ စောင်ခဲ့ ရတဲ့ ရက် အရေ အတွက်ပါ ။ အခု တော့ နောက်နှစ် နာရီလောက် ဆို ချစ် ယောက်ျားနဲ့
ဖွံ့ထွားကားစွင့် လုံးတစ်နေသော တင်သားအစုံပေါ်သို့ သန်မာသော လက်ဖဝါးနှစ်ခုက ဘယ်ညာပေါင်ထိပ်အပေါ်နားဆီမှ ကျရောက်၍လာသည်.။ ခင်နွဲ့ရီ နောက်သို့ ပြုံးယောင်သန်းသော မျက်နှာလေးနှင့် သမင်လည်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်..။ “ဟင့်……ကို….“ သံရှည်လေးနှင့် မူလိုက်စဉ် တင်သားအစုံပေါ်က လက်နှစ်ဖက်က ခင်နွဲ့ရီအား နောက်ကျောမှ
ကျွန်မနာမည်က စုလှိုင် ပါ။ အိမ်ထောင်ရှင်မ တစ်ယောက်ပေါ့။ ကျမအမျိုးသားကတော့ ကိုနိုင်အောင်ပါ။ ကျမတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကုမ္ပဏီတစ်ခုထဲမှာပဲ အတူတူလုပ်ကြပါတယ်။ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးက ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် အိမ်ထောင်သက်တမ်း လေးနှစ်အတွင်းမှာ ကလေးမယူဖြစ်ကြသေးပါဘူး။ ကိုနိုင်အောင်ကတော့ အသက် ၃၄ နှစ်ရှိပြီး
အောင်အောင်သည် ဆောက်လုပ်ရေး အင်ဂျင်နီယာ ကျောင်းဆင်းခါစ အလုပ်မရှိသေးသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး နွေးနွေးသည် Eco ကျောင်းပြီးခါစ ဖြစ်သည်။ ချစ်သူနှစ်ဦးမှာ အလုပ်မရှိသေးခင် အိမ်မှ သဘောမတူသဖြင့် ခိုးပြေးကြသည်။ ဘယ်သွား၍ ဘယ်လာရမှန်း မသိကြ။ နှစ်ဦးသား ပါလာသော