အပြာစာအုပ်

အလိုက်သိလွန်းတဲ့ အပေးကောင်းလေးပါနော်

သား ဖြစ်သူ တိုးမောင်က နေပြည်တော်ကို သင်တန်း ၂ ပါတ်သွားရမှာမို့ အိမ်မှာမိန်းမသား၂ ယောက်ထဲရှိလို့ အိမ်လာစောင့်ပေးပါဦး အဖေဆိုလို့ မုဆိုးဖိုကြီး ဦးမြမောင်တစ်ယောက်ရန်ကုန်ကို ဘုရားဖူးလိုသဘောထားပီးရောက်လာခဲ့တယ်။အသက်၆၀ ကျော်ဆိုပေမယ့် သန်တုန်းမြန်တုန်းဆိုပါတော့။ ငယ်စဉ်ကအားကစားလိုက်စားခဲ့၍ ခုချိန်ထိခန္ဒာကိုယ်က ကျစ်လစ်ပီးသန်မာဆဲ။ သားတို့ […]

အပြာစာအုပ်

ရှင်တို့ကို ကျွန်မတော်တော်စွဲသွားပါပြီရှင်ရယ်

ကျုပ် က လင်းထင်ပါ ။ ကုမဏ္ဏီတစ်ခုရဲ့ အရောင်း ကိုယ်စားလှယ်ပေါ့။ ကျွန်တော့်မိန်းမက နွယ် တဲ့။ ချစ်ရကောင်းတယ်သူက။ ကျုပ်မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းကပေါင်းလာတဲ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ် ဝေဖြိုးတဲ့။ သူနဲ့ကျုပ်နဲ့က ဆိုးဖော်ဆိုးဖက်တွေ။ဒီကောင်ကမိန်းမ မရသေးဘူး။ ရမယ့်ပုံလည်းမရှိပါဘူး အရက်သမားကိုး။

အပြာစာအုပ်

မထိန်းနိုင်လောက်အောင်ကို အစွဲကြီးစွဲမိနေပါပြီ ရွှေဧည့်သည်ရယ်

တစ်ည လုံး သည်းသည်း မဲမဲ ရွာနေသော မိုးကား မိုးလင်းချိန် တွင် တော့ တဖြည်းဖြည်းချင်း စဲသွား ချေပြီ ။ ကလင် အိမ် အပေါ်ထပ် မှာ ပြတင်း တံခါးကို ဖွင့်နေသော

အပြာစာအုပ်

လိုအင်ပန်းတိုင်ကို အဆုံးထိရောက်လွန်းပါတယ်ရှင်

နွေးထွေးလှတဲ့ သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းရတဲ့အချိန်ဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်က အရာရာတိုင်းကို မေ့နေချိန်ပေါ့။ နုအိထွေးနေသော နှုတ်ခမ်းလေးကိုသာ အဆက်မပျက် တတ်မက်နေမိတဲ့အချိန် ကျွန်တော် နောက်ဆုတ်လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ….. “ကို… ဘာလို့လဲ လူလာနေလို့လား” “ဟင်…. အော် ဟုတ်တယ်ချစ်ရဲ့ ကိုလူသံကြားလားလို့” “ကိုကလဲကွာ

အပြာစာအုပ်

ပန်းတိုင်းမွှေးသလို နမ်းတိုင်းနွေးစေသတည်း

“သူရရေ…. ဦးလေးဦးအောင်လှက အိမ်လာခဲ့ပါဦးတဲ့” လိမ္မော်ခြင်းတွေကို တဲဆီသယ်ပို့နေတဲ့ နေရာမှာ ကြီးကြပ်နေတဲ့ ကျနော်။ ရွာထဲကပြန်လာတဲ့ ရဲကို ရဲ့ စကားသံကြောင့် “ဟာကွာ ဒီမှာ ကားတင်ဖို့ ခြင်းမပြည့်ရသေးတဲ့ကြားထဲ။ ရဲကို ဘာအတွက်တဲ့လဲ” “အာ့တော့ မသိဘူးကွ။

အပြာစာအုပ်

သန်ချက်မြန်ချက်ကတော့ လေးစားပါတယ်ရှင့်

အ ဟင်းးး ဟင်းးး ဟင်းးးး လောက ကြီး က ဖြစ်ချင် တာတွေ မဖြစ် မဖြစ် ချင်တာတွေ ဆို အော်တိုဖြစ်နေတော့တာပါရှင်။ ” အင်း လွမ်းစရာ လွမ်းစရာလေးတွေပေါ့နော့ ” ချစ်သူလား

Scroll to Top