အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

ဒုတိယအရွယ်၏ ဒုတိယဝေဒနာ (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

“ရီ့ကို ကိုယ်ချစ်တယ်ဆိုတာ အခု ထပ်ပြောမလို့ဟာ” “အာ ကိုဇော်ကလဲ” “ဟုတ်တယ် ရီ၊ ကိုယ်လည်း သိပ်ပြီး မစောင့်ထိန်းချင်တော့ဘူး၊ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်က အရင်ကတည်းက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ချစ်နေခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ အခုသိပြီဘဲ၊ အကြောင်းကြောင်းကြောင့်သာ မပေါင်းရတာ၊ ကိုယ်တော့

အပြာစာအုပ်

ရှေ့ကဆိုလဲအိုကေ နောက်ကဆိုလဲပိုအိုကေပေါ့ရှင့်

စောပီဖိုး တစ်ယောက် ထိုင်းနိုင်ငံ နယ်စပ် က ဒုက္ခသည်စခန်းကနေပြီး အမေရိကန်ပြည်ကို ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံး လုပ်ရတဲ့ အလုပ်က ကုလားထမင်းဆိုင်မှာ အကူ ထမင်းချက် ဖြစ်သည် ။ သူနဲ့ အတူတူ လာခဲ့တဲ့သူငယ်ချင်းစောအယ်စေး က

အပြာစာအုပ်

ဒီနည်းလေးက တကယ်ကို ဂွတ်ရှယ်ပါလားနော်

“ ဟူးးးး . . မောလိုက် တာ . .  လမ်း တွေ ပိတ်လိုက်ပုံများ.. ကားမောင်းရတာ နှဖူးကချွေး ဒက်ရှ်ဘုတ်ပေါ် ငေါက်တောက် ပန်းတယ် အဟုတ်..” “အွန်း.. ကျေးဇူးရှင်.. ရောက်လာတာနဲ့

အပြာစာအုပ်

အရသာသိတော့ အားရအောင်ပိုစားချင်မိတာပါပဲရှင်

ကျမ ဘဝတွင် ရည်းစား (၅) ယောက် ခန့် ထားခဲ့ ဖူးရာ (၂)ယောက် နှင့် သာ အလိုး ခံခဲ့ရဲ့ဖူးပြီး ရည်းစား မဟုတ်သူ သူစိမ်းများ နှင့်ပိုပြီး အချ ခံခဲ့ ရသည်

အပြာစာအုပ်

နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ စွမ်းအားတွေကတော့ ရှယ်ပဲရှင်

“ အဟင်း … အား… ကောင်းလိုက်တာ အောင်ရယ်…. ဘယ်လိုတွေ လုပ်နေတာလဲ” တိတ်ဆိတ်သော ညနှင့် အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ရမ္မက် သံတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံနေပေသည်။ ကိုအောင်တစ်ယောက် သူမိန်းမ အင်ကြင်းကို ကုတင်ပေါ်တွင် ပေါင်နှစ်ချောင်းဖြဲပြီး အားရပါးရနှင့်ကို

Scroll to Top