အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

သီရိပစ္စယာသား (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

ငစွာတေ… ဖြေးညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်..။ အိုပန်းအိ ရင်ထဲ ဒိတ်ကနဲ ဖြစ်သွားသည်…။ မျက်နာဖြူဖြူလေးမှာလည်း ရဲကနဲ ဖြစ်သွားရသည်…။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော်… မာထောင်နေသော သူ့လီးကြီး ကြောင့်ပေါ့။ အိုပန်းအိ ရင်ထဲ နွေးကနဲဖြစ်ကာ…. မျက်လုံးကို တဲအပြင်သို့… ပို့လွတ်ထား […]

အပြာစာအုပ်

အပျိုစင်လေး

“လွတ်… လွတ်နော်.. အော်လိုက်မှာနော် အဟင့်.. ဟင့်… သူ့သမီးလောက် ရှိတဲ့သူကို ယုတ်မာနေတာ လူယုတ်မာ အီးး ဟီးးး ” “ ဟား ဟား ရတယ်လေ အော်လေ.. အော်… ခဏနေရင် ဒီထက်တောင်

အပြာစာအုပ်

အရမ်းအံ့ဩသွားစေမယ့်ပုံစံတွေနဲ့ အလိုလိုက်ခဲ့ပါတယ် ကိုကိုရယ်

ခပ် ချိူ ချို ဝိုင် တစ်ခွက် ကို တမြေ့မြေ့ သောက်ရင်း အတိတ် အကြောင်း ကို စဉ်းစား မိတိုင်း သေမတတ် နာကျင် ရတယ် ။  စုမာယာ ခပ်တိုးတိုး ခေါ်သံက

အပြာစာအုပ်

အနှိပ်လေးနဲ့ဆိုတော့ ပြည့်ဝချက်က အတိုင်းထက်လွန်ပါပဲရှင်

ကျွန်တော် အမည် ကိုမျိုးပါ ကားဝယ် ရောင်းလေး လုပ်ပါတယ် ။ ကျွန်တော် လုပ်ငန်းက မပင်ပန်း ပေးမယ့် တစ်ခါ တလေ မနားရဘူးဗျ ။ ကျွန်တော် လဲ အညှောင်း မိနေတာ နဲ့

အပြာစာအုပ်

ဦးတုတ်ကြီးနဲ့ မေယု

မိုးရာသီရဲ့ ညတစ်ညဟာ မြို့စွန်က အိမ်ဟောင်းကြီးထဲမှာ ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ အိမ်ကြီးရဲ့ သစ်သားကြမ်းပြင်ဟာ မိုးစက်တွေရဲ့ ရိုက်ခတ်သံကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ခါနေသလို။ ဦးတုတ်ကြီး၊ အသက် ၄၀ နှစ်အရွယ် အိမ်ရှင်ကြီးဟာ ထမင်းစားပွဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေရင်း

အပြာစာအုပ်

စိတ်ပါလက်ပါလုပ်ဖို့က ကျွန်မတာဝန်ထားလိုက်စမ်းပါရှင်

လက် တစ်ဖက် က ရေဖလားကို ကိုင်ပြီး ရေစည်ထဲ တွင်ပြည့်လျှံ နေသော ရေများ ထဲသို့ ထိုးနှစ် ကာ ခပ် လိုက် ပြီး ကိုယ်လုံး ပေါ်ကို လောင်းချ လိုက်တဲ့ အချိန်

အပြာစာအုပ်

အဆုံးထိသာ ချစ်လိုက်ပါတော့ ညီမရာ

မီးရောင်စုံ လင်းလိုက်မှိတ်လိုက်နဲ့ တီးလုံးသံတွေအောက်မှာ တစ်ယောက်ထဲလူးလွန့်ပြီ စိတ်လိုလက်ရ ကေသီတစ်ယောက်ကနေမိသည်။ ဖင်လေးကိုလှုပ်ခါလှုပ်ခါဖြင့်ဆက်ဆီကျကျအကကြောင့် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ၏စူးစိုက်ခြင်းကိုခံနေရလေသည်။ အနောက်ကနေ ပုခုံးလှမ်းပုတ်လိုက်သောကြောင့် အလန့်တကြားလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ရုံးထဲအလုပ်လုပ်သူ သန္တာတစ်ယောက်ဖြစ်နေသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ” ဟယ်..သန္တာ..” ” ကောင်မရီး… တစ်ယောက်ထဲလာကဲနေတယ် ကြည့်စမ်း

အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

ပီအေ (အပိုင်း ၂)

“ဟုတ်ကဲ့ .. ဘရာမပါတာ ပိုအဆင်ပြေတယ်ဆိုရင် ထားခဲ့လိုက်မယ်လေ” “ကောင်းတယ်” ဦးကျော်ခေါင် ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး ပြုံးလိုက်ပြီး နို့လုံးတွေကို ဆက်လက်ဆော့ကစားနေလိုက်သည်။ စုစုပေါင်း အချိန်ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာသွားပြီမှ တော်လောက်သင့်ပြီဟု တွက်ပြီး လက်ကို ရုတ်သည်။ ကိစ္စပြီးပြီဆိုတာကို နားလည်သည့်အလျောက်

အပြာစာအုပ်

ပြည့်ကြပ်ပြီး အူတွေအသဲတွေပါထိကုန်ပြီရှင်

ဆောင်းဦး ပေါက်ကာ စ ညနေခင်း သည် သာယာ ညွတ်နူးဖွယ်ကောင်းလှသည်။ကောင်းကင်သည်တိမ်မျှင် တိမ်စတစ်ချို့ကလွဲပြီး လင်းရှင်းနေတော့သည်။ အမှောင်လည်းမဝင်ရောက်သေး ။ အလင်းရောင် လည်း မဆုတ်သာသေးပေ။နေဝန်းနီနီသည်လည်း ဟိုးးးမိုးကုတ်စက်ဝိုင်း အနောက်ဘက်ယွန်းယွန်းဆီမှာ နစ်မြှုပ်ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ ဒီလို ဆောင်းဦးပေါက်စ ညနေခင်းတွေကို

Scroll to Top