အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

ကမ္ဘာသစ်တွေ့သူ (အပိုင်း ၂)

ဖိုးကျော် ခေါင်းမောက်လှန်ပြီး ခါးကော့တက်လာပါတယ်။ ဇင်မာသဲလည်း စောက်ခေါင်းထဲ ပူခနဲဖြစ်သွားကာ စောက်ရည်တွေ ထွက်ကျကုန်ပါတယ်။ သူမက ဆက်တိုက် ထုတ်သွင်းဖိချလိုက်တော့ ဖိုးကျော်တစ်ယောက် တဟင်းဟင်းဖြစ်သွားကာ တုန်သွားပြီး ဇာခြည်သဲစာက်ခေါင်းထဲ လရည်တွေ ပန်းထွက်လာပါတယ်။ ဇာခြည်သဲက ဖိုးကျော်လီးကို သူမစောက်ဖုတ်ထဲက

အပြာစာအုပ်

လုပ်တိုင်းကောင်းတာဆိုလို့ တစ်ခုပဲရှိတယ်သိချင်လာခဲ့ရှင့်

ချယ်ရီ မြို့ ကြီး မှာ မွေးဖွား ခဲ့ ပေမယ့် တာဝန် ကျရာတော မြို့ လေးမှာ ပျော်နေ ပြီ ။ လေကောင်း လေသန့် ရှု ရင်း တောင်တန်း ကြီးတွေ

အပြာစာအုပ်

ဘယ်အရာကမှ သူ့လောက်မကောင်းဘူးဆိုတာ သိပြီကွယ်

ဒီနေ့ လုပ်စရာ လေး နဲနဲပါးပါး လုပ်ပြီး လယ်တဲ ထဲ ဆေးလိပ် တိုလေးနဲ့ မှိန်းနေတုန်း ဗြုံးဆို ခင်လှ ပေါက်ချလာတယ်။ မျက်စိတဆုံး မြင်နေရတဲ့ လယ်ကွင်းပြင်ကို ငေးပြီး ဟိုတွေးဒီတွေး တွေးနေတာမို့ ဒီကောင်မ

အပြာစာအုပ်

အလဲအလှယ်နဲ့ ရင်ပွင့်မတတ် အကြိမ်ကြိမ်ကြုံခဲ့ရပါတယ်ရှင်

နဖူး ထက် က ချွေးစ လေးတွေကို လက်ခုံနဲ့တို့ သုတ်ရင်း ရှင်းလက်စ အမှိုက်တွေ ကို အမှိုက်ပုံး ထဲ ထည့်လိုက် သည် အရာရာ နေရာ တကျ ရှိမရှိ ဝေ့ဝဲ ကြည့်လိုက်

အပြာစာအုပ်

သတိလစ်တဲ့အထိကို ချစ်ပေးတတ်တယ်ရှင့်

ရှင်းလက်စ အမှိုက်တွေကို အမှိုက်ပုံးထဲ ထည့်လိုက်သည် အရာရာ နေရာတကျရှိမရှိ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရင်း ကျေနပ်ဟန် ပြုံးသွားကာ အခုမှ စိတ်သက်သာသည့်ဟန်နှင့် အမှိူက်ပုံးနား တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ချလိုက်သည် ခန့်ငြားသည့် ကုတင်ကြီးပေါ်မှ ပန်းပွင့်အကြီးကြီးပုံတွေနဲ့ ခင်းထားသည့် မွေ့ယာ ဖက်လုံး ခေါင်းအုံး

အပြာစာအုပ်

အခုတော့ဘာကွာလဲဆိုတာ သိပါပြီရှင်

လွန်ခဲ့ သော၂၀၀၆ ခုနှစ် က တော့ ကျမအသက်  (၂၃) နှစ် အရွယ်လောက်က ပေါ့ရှင် ။ ကျမ ကျောင်းပြီးပြီ အလုပ် အတွက် သင်တန်းတွေ ပြေးတက်ရင်းပေါ့ ကြုံခဲ့ဆုံခဲ့တာလေး ပြောပါ ရစေ။ဟီးဟီး

အပြာစာအုပ်

အစွမ်းတွေမသေးကြောင်း ကြုံဖူးလို့သိလိုက်ရပြီနော်

ကျမ ကို ရွာက လူတွေ က တော့ မမတင်လို့ ခေါ်ကြတယ် ကျမက ကျမယောကျၤား ကိုမြမောင်သေသွားပြီး ကတည်းက တခုလပ်ဆိုတဲ့ အထီးကျန်ဘဝကိုခံယူထားတဲ့သူပါ ကျမအသက်က  (၃၂) နှစ်စွန်းရုံ ဘဲရှိသေးတယ် တင်တင်လှဆိုတဲ့ နာမည်အတိုင်း

အပြာစာအုပ်

ပျိုတာအိုတာတွေအသာထား ကောင်းဖို့ကသာအဓိကပဲနော်

အ ဟင်း အား ကောင်းလိုက် တာ အောင်ရယ် ဘယ်လို တွေ လုပ်နေ တာလဲ ” တိတ်ဆိတ် သော ညနှင့် အခန်းငယ်လေး ထဲတွင် ရမ္မက် သံတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံ နေပေသည်

Scroll to Top