အပြာစာအုပ်

စွမ်းဆောင်မှုနှုန်းက နှစ်ယောက်လုံးအတွက် မြင့်မားလွန်းပါတယ်ရှင်

ချယ်ရီ မြို့ ကြီး မှာ မွေးဖွား ခဲ့ ပေမယ့် တာဝန် ကျရာတော မြို့ လေးမှာ ပျော်နေ ပြီ ။ လေကောင်း လေသန့် ရှု ရင်း တောင်တန်း ကြီးတွေ […]

အပြာစာအုပ်

အားတင်းထားရင်း စိတ်တွေယိမ်းယိုင်လာပါပြီ မောင်ရယ်

တပေါက်ပေါက် ကျနေ သော ရေစက် ရေပေါက် များကို ငေးကြည့်ရင်း အတွေးပေါင်းစုံ လွင့်မျောနေသော နွယ် “နွယ်ရေ သမီး ရေချိုးနေတာကြာပြီနော်။ရုံး ချိန် နီးပြီ” “ဟုတ် မေမေ” မေမေ့ အသံ ကြားမှ

အပြာစာအုပ်

တင်းကျပ်လွန်းလာတော့ ဖောက်ထုတ်ရတာပေါ့နော်(စ/ဆုံး)

ကျွန်တော့် ဘဝမှာ မေ့ မရနိုင်တဲ့ ဖြစ်စဉ်ကြီး တစ် ခုကို ခင်ဗျားတို့ကို အစအဆုံးပြောပြမယ်ဗျာ။ ပြောသမျှအားလုံး အမှန်တွေချည်းပဲပြောမှာဖြစ်ပေမယ့် တချို့အချက်အလက်တွေကိုတော့ ကျွန်တော့်လုံခြုံမှုအတွက် ထိန်ချန်ထားပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့၁နှစ်လောက်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပါ။ ကျွန်တော့်မှာ အရမ်းချစ်ရတဲ့ဇနီးလေးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ ချောလဲချောတယ်။

အပြာစာအုပ်

ကောင်းလွန်းတဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြည့်ဝရပါတယ် သူငယ်ချင်းလေးရယ်

နီလာ တစ်ယောက် အလုပ် ကိစ္စနှင့် ရန်ကုန် ကို ရောက်လာ သည် ။ မနေ့ ညနေ က ကားစီး မနက် ရန်ကုန်ရောက် တော့ တစ်ဦးတည်း ယောင်ချာချာ ဖြစ်နေ တော့

အပြာစာအုပ်

လိုအင်ပန်းတိုင်ကို စိုက်စိုက်မြိုက်မြိုက်ကြီး ရွှဲစိုအောင် ရောက်နေပါပြီ ကိုရယ်

မင်းဆွေနွယ် က သူ မထက် အသက် နှစ်နှစ်ခန့် ကြီးပြီး မင်းမျိုးနွယ် ဟု ခေါ်သော သူမ နဲ့ အသက်ရွယ်တူ ခန့်ရှိသူ ညီတစ်ယောက် ရှိသည် ။ ညီမဖြစ် သူ ငွေစင်က

အပြာစာအုပ်

စားကောင်းတော့လဲ တစ်ချက်ထဲပါလား

ဖြစ်ရပ်မှန် လေးပါ။ နာမည် လိပ်စာလွှဲထားပါတယ်။ လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်လောက်က မန္တလေးမြို့ ရပ်ကွက်တစ်ခုမှာပေါ့ ငမျိုးဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ရှိတယ်။ ငမျိုးက ကားဘော်ဒိ ပြင်တဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်။ ရိုးသားတယ်။ ကြိုးစားတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ

အပြာစာအုပ်

ကိုဘခက်နှင့် အပါယ်ကြောက်သော အမှန်လေးများ အပြာစာ

ကျုပ်နာမည်က ဘခက်။ အသက်က ၄၃။ အလုပ်အကိုင်က သင်္ဘောသား။ သင်္ဘောသားဆိုတော့ ဘီယာဗိုက်ကလေးနဲ့ပေါ့ဗျာ။ ထိပ်ကလေးကလည်း နည်းနည်းပြောင်ချင်တာပေါ့။ အရပ်က ၅ ပေ ၄။ သင်္ဘော စလိုက်တော့ ၁၈ နှစ်၊ ၁၀ တန်းအောင်ပြီးခါစလေး။

Scroll to Top