ပက်လက် အိပ်နေ သော ညိုမောင် ၏ ရင်ဘတ် ပေါ်သို့ လေးငယ် က ပါးလေးအပ်ပြီး မှောက်အိပ်လိုက်သည်။ နုညက်သောအထိအတွေ့နှင့်မွှေးပျံ့သောရနံ့တွေကြောင့် ညိုမောင်နိုးလာပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်မိသည်။ ““ဟင်……လေးငယ်…”” ညိုမောင်အံ့သြသွားသည်။ ““အစ်ကိုနိုးလာပြီလား…”” ““အင်း….လာ အိမ်ရှေ့သွားရအောင်….”” ညိုမောင်က

ညီညီမင်းခ လဘက်ရည် ဆိုင်ထဲ ဝင်တာ နဲ့ ဆိုင်ထောင့်စား ပွဲ မှာ ထိုင်နေ တဲ့ ဖဝင်းမောင် ကို တွေ့လိုက်သည် ။ ” ဗိုက်ဆာ နေ ပြီလား ကွ ”