ညပိုင်း အချိန်ပို ဆင်းရမှာမို့လို့ ကျုပ် အလုပ်က စောစောပြန်လာခဲ့တယ်။ ကားဆေးသုတ် လုပ်ငန်းပါ။ အလုပ်က မနိုင်ဘူးဗျ ဆရာပါ ဝင်လုပ်နေရတာ။ကျုပ်အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဦးမြင့်စိုး နဲ့ မမဖြူကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကျုပ်နာမည်က ကျော်ဦးပါ။ မမဖြူက ကျုပ်အစ်မအရင်း […]
ဒီ ဇာတ်လမ်း လေး က ကျွန်မ ကိုယ်တွေ့ လေးပါ ပထမဆုံး စရေး တာမို့ သည်းခံ ပေးကြပါ နော် ။ ကျွန်မ နာမည် က ဇူးဇူး ပါ ကျွန်မ
ကျွန်မအဖေက အမြဲ ပြောဖူးတယ်။ “လောကမှာ လွယ်လွယ်ချောင်ချောင် ရတယ်ဆိုတာ မရှိဘူး၊ သမီး။ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်ပေးရတာချည်းပဲ။ ပြန်ပေးဆပ်လိုက်ရတာက ဘာလဲဆိုတာ သမီး အမြဲ မျက်ခြေမပြတ်ဖို့ လိုတယ်” တဲ့။ ကျွန်မ နာမည်လား၊ နာမည်
တော်တော့ ဟာ . . ဆက် မပြောနဲ့ တော့ . . ငါဒီကောင့် အကြောင်း မကြားချင်တော့ဘူး.. အစ်မကလဲဗျာ.. ချစ်တုံးကတော့ ချစ်လိုက်တာတုန်လို့… အခုမှဘာဖြစ်ရပြန်တာလဲ.. နင်မသိဘူး..ဝေဖုန်း..နင်မသိတာတွေအများကြီး..ငါသူ့ကို ဆက်သည်းမခံနိုင်တာတွေအများကြီးရယ် ဟုတ်လား.. ဒါဆိုလဲဗျာ..
နောက် ရက် မှာ ဗဟို တရားရုံး မှာ လက်မှတ် ထိုးပါတယ် ။ မနက်ပိုင်း မိန်းက လေး တစ်ယောက် အတွက် မင်္ဂလာ ဆောင် တဲ့ နေ့ဟာ ဘဝ တစ်သက်
ဘခက် အသက် (၄၀) အရွယ် လူပျို ကြီး… တွေ့မရှောင်ဆိုတဲ့ဘွဲ့ကတော့ ရင်းနှီးသူများပေးထားတာပါ။ ဟုတ်တော့လဲဟုတ်သည်။ ဘခက်ဆိုတဲ့လူက နုရွယ်စဉ်လူပျို ပေါက် ကတည်းက ပျို ပျို အိုအိုမရွေး ဘယ်မိန်းကလေးမဆို အထာပေးပါက ရှောင်လွှဲခဲ့ခြင်း အလျ
ဇန်နဝါရီလ (၅) ရက်နေ့ ၊ စနေနေ့ ဖြစ်သည် . . ။ သည်နေ့သည်ရက်ဟာ အခြားသူတွေ အတွက်တော့ ထူးခြားမည် မဟုတ်သော်လည်း ကိုခင်ကျော်နှင့် မအေးအေးဝင်းတို့အတွက်တော့ ထူးခြား သည့် နေ့ ရက်
၂၀၁၁ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ (၃၁) ရက် နေ့ အချိန် ည (၁၀) နာရီ ခွဲခန့် မန်းလေး တောင်ခြေရှိ ဟော်တယ် တစ်ခု၏ ကားပါကင် တွင် “ တီ . .
သူ က ကျွန်မ ကို အိပ်ယာပေါ် ကို တွန်းလှဲ လိုက်သ ည်။ ကျွန်မ ကိုယ်ပေါ် မှာ အနက်ရောင် အတွင်းခံ ဝမ်းဆက် လေးက လွဲ ပြီး ဘာမှ မကျန်တော့