အပြာစာအုပ်

နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ စိတ်ကြိုက်ဖြစ်ရတဲ့ချစ်သူလေး

ကျနော့် နာမည် ကိုထက်ပါ ။ ကျနော် က ကတ်ကိုး စိတ်ကူး ရှိသူ ဖြစ်သော် လည်း ကျနော့်ချစ်သူ မြတ်နိုးကမူ အရှက်အကြောက်ကြီး သည်။ ကျနော်တို့နှစ်ယောက်လုံးအသက် ၂၄ နှစ်ပါ။ မြတ်နိုးက အရပ် […]

အပြာစာအုပ်

အရှိန်ရလေ ပိုဝုန်းကောင်းလေပေါ့ရှင်

နိုင်ထူး တက္ကသိုလ် စတက် တော့ သူမနှင့် စပြီး ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့သည်။ သူမရဲ့ နာမည်က နှင်းပွင့်။ နာမည်နဲ့ မလိုက်အောင် အသားက ညိုသည်။ မချောပေမယ့် လှသည်။ လူပျိုခြေတက်လေး ဖြစ်သည့် နိုင်ထူး တစ်ယောက်

အပြာစာအုပ်

တောင့်တနေတဲ့ အရသာကို လက်တွေ့ခံစားရပါပြီမောင်ရယ်

နိုဗိုတယ် ဟိုတယ် ရန်ကုန် စားသောက်ခန်း ထဲမှာ လူသိပ် မရှိဘူး ။ တိုးရစ် အုပ်စုတစုဘဲ စားပွဲဝိုင်း တဝိုင်းမှာ ရန်ကုန်ခရီးသွား လမ်းညွှန်စာအုပ်လေးတွေ ဖွင့်ဖတ်ပြီး စကားပြောနေကြသည်။ ပူစီ သူ့လက်က ရွှေရောင် အိုမီဂါနာရီကို

အပြာစာအုပ်

အားပြင်းပြင်းနဲ့ ကြာကြာလေးကစ်လိုက်စမ်းပါ အိုပါးတို့ရယ်

သူ က ကျွန်မကို အိပ်ယာပေါ်ကို တွန်းလှဲလိုက်သည်။ကျွန်မ ကိုယ်ပေါ်မှာ အနက်ရောင်အတွင်းခံ ဝမ်းဆက် လေးကလွဲ ပြီး ဘာမှမကျန်တော့ ။သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာလဲ အားကစားဘောင်းဘီတိုလေးတစ်ထည်တည်း ဝတ်ထားတော့သည်။ သူက ကျွန်မလည်တိုင်ကို ဖွဖွ နမ်းရင် ဘရာချိတ်ကိုဖြုတ်လိုက်သည်။ဖြူဖွေး ဝင်းမွတ်ပြီး

အပြာစာအုပ်

အရှင်လတ်လတ် နတ်ပြည်ကိုပို့ပေးတဲ့ ဆရာမလေးရယ်

ကို ကျော်မြ ရှင်နတ်ပြည် ရောက်ဖူးလား” နေမကောင်းချင်သလိုဖြစ်နေသဖြင့် ဆေးခန်းလာပြသည့် ကျော်မြ ကျေးရွာသူနာပြု ဆရာမလေးမိချို၏စကားကြောင့် နည်းနည်းကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။ ဒီနေ့မှ ဆေးမှူးကလဲ မရှိ။ မြို့ကတိုက်နယ်ဆေးရုံသို့ ခဏပြန်သွားရာ ဆေးခန်းတွင် မိချိုတစ်ယောက်သာရှိသည်။ ကျော်မြလဲ ယခင်ရွာမှာသူနာပြုဆရာမ

အပြာစာအုပ်

အပြောင်းအလဲလေးနဲ့ဆိုတော့ ပိုပြီးအရသာရှိတာပေါ့နော်

အိမ်နီးချင်း များ ဆိုတာ ထက် ခြေရင်းခန်း ဆိုပိုမှန် မယ် ။  ကျွန်တော်တို့ အရင်အိမ် က သစ်သားအိမ် လေးခန်းတွဲကိုး ။ နောက်မှ တိုက်ဆောက် လိုက် တာ ။ အဲ့တုန်း

Scroll to Top