အပြာစာအုပ်

ဒီပါကင်လေးကို အမြန်ဖောက်ဖို့ ထိုးအပ်ချင်နေပြီရှင်

သော်တာ အိမ်ထဲ က နေ ထွက်လာပြီး သူမ ချစ်သူ မိုးဟိန်း ရှိရာ ကားလေး ဆီသို့ ခပ်သွက်သွက် လေး လှမ်းလာ နေသည် ။ သော်တာ့အရပ်က သာမန်မိန်းကလေးတွေထက်မြင့်သည် နက်မှောင်နေသည့်ဆံနွယ်တွေကလည်း ခါးလယ်လောက်ထိရှည်ကျနေသည်။

အပြာစာအုပ်

ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်နဲ့ ကောင်းချက်ကတော့ အံ့ဩစရာပါနော်

မိန်းမ က အလုပ် ထဲကို ဖုန်းလှမ်း ဆက်တယ် မောင်ရေ ကျမ ရန်ကုန် ဘုရင့်နောင် မှာ ကုန်စာရင်းတွေ သွားရှင်း ရမှာမို့ ညအိပ်သွားရမယ် အဲဒါမောင်အိမ်ပြန် နောက်ကျမှာလား သားလေးတစ်ယောက်တည်းအိမ်မှာတဲ့ ကျနော်လည်းဆိုဒ်ထဲမှာဒီည လက်စအပြီးသတ်ရမှာမို့

အပြာစာအုပ်

ရှင်တို့ကို ကျွန်မတော်တော်စွဲသွားပါပြီရှင်ရယ်

ကျုပ် က လင်းထင်ပါ ။ ကုမဏ္ဏီတစ်ခုရဲ့ အရောင်း ကိုယ်စားလှယ်ပေါ့။ ကျွန်တော့်မိန်းမက နွယ် တဲ့။ ချစ်ရကောင်းတယ်သူက။ ကျုပ်မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းကပေါင်းလာတဲ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ် ဝေဖြိုးတဲ့။ သူနဲ့ကျုပ်နဲ့က ဆိုးဖော်ဆိုးဖက်တွေ။ဒီကောင်ကမိန်းမ မရသေးဘူး။ ရမယ့်ပုံလည်းမရှိပါဘူး အရက်သမားကိုး။

အပြာစာအုပ်

မိုးလင်းပေါက်အထိဆို နိုင်ရဲ့လားရှင့်

အသား ညိုညို မျက်နှာ က သိပ် အလှကြီး မဟုတ် ပေမယ့် အသက် ဆယ့်ခြောက် နှစ်လို့ မထင်ရ လောက်အောင် သာမာန်ထက် ထွားကြိုင်းတဲ့ မိန်းမ ပျိုလေး အထူး သဖြင့် က

အပြာစာအုပ်

ဒါတောင်အစမ်းသ‌ဘောပဲရှိသေးတယ်ရှင့်

၁၉၃၃ ခုနှစ် ၏ အေးမြသော ဆောင်းည တွင် ဖြစ်ပါသည်။ မီးလင်းဖိုမှ လွန့်လူးသောမီးရောင်သည် ဖြာကျလျက် ရှိနေ သည် ။  (၁၈)  နှစ် သမီးလေး ထွေးငယ် သည် ခိုက်ခိုက်တုန် လျက်ရှိသည်။

အပြာစာအုပ်

လောကအရသာကို ခုမှပဲ သိရတော့တယ် ကိုကြီးရယ်

သူမ ဆေးလိပ် သောက်နေ တာကို ကြည့် ကောင်းကောင်းနဲ့ ထိုင်ကြည့်နေ မိသည် ဆေးလိပ် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်တော့ ဆက် မသောက် တော့ပဲ ထိုးချေ မီးသတ်လိုက်သည်။ ခုချိန် ထိ ဦးချမ်းသာအောင် ဆေးလိပ်

Scroll to Top