တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပြန်ရောက်တာနဲ့ ကြုံနေတာမို့ ကျနော်တက်ခဲ့သည့် မေဂျာ ဆရာကန်တော့ပွဲကို တက်မိသည်။ မတွေ့ရသည်မှာ ဆယ်စုနှစ် ၃ စုကျော်လောက်ရှိမည့် သူငယ်ချင်းတွေနှင့် ပြန်ဆုံသည်မို့ ဟေးဟေးဟားဟား နှင့် မှတ်မိသမျှ သူငယ်ချင်းတွေကို နှုတ်ဆက်စကားပြောနေတုန်း ကျောင်းတုန်းက အသေအလဲ […]
ဇန်နဝါရီလ ငါးရက်နေ့ စနေ နေ့ ဖြစ် သည် ။ သည်နေ့ သည်ရက် ဟာ အခြားသူ တွေ အတွက်တော့ ထူးခြားမည် မဟုတ်သော်လည်း ကိုခင်ကျော်နှင့် မတင်မေလှတို့အတွက်တော့ ထူးခြား သည့် နေ့
“ အား ပြွတ် ဗြစ် ဗြစ် ကျွတ် ကျွတ် ” ကေသီ သည် ပက်လက် လှန်ထားသော ကျော်အောင် အပေါ်သို့ တက်ခွ ၍ ကျော်အောင် ၏ ရင်ဘတ် ကို
ခုတင်ပေါ် ဒူးလေး ထောင် ထိုင်နေတဲ့ သူမ ထမီလေးကို အသာ မတင်ပီး အမွှေး ရေးရေးနဲ့ ခြေသလုံး လေးတွေကို ပွတ်သပ်ဆုပ် နယ်ပီး အနမ်းလေး ပေးလိုက် တယ် ။ အပြင် ပန်း
ကျွန်မ နာမည်က မေဣနြေ္ဒအောင် . . ကျွန်မ က တစ်ဦးတည်း သော သမီး ဆို တော့အိမ်ကလဲ အရမ်း ချစ်ကြတာလေ . . ငယ်ငယ် တည်း က ပတ်ဝန်းကျင်
“ “ ဆောင့် အင့် အင့် နာနာလေး အစ်ကိုရယ်”” ““ဒါနဲ့ ဆောင့်တာ နာတယ်ဆို” “အဟွန်း နာလို့ နာတယ် ပြောတာပေါ့ ခုမှ မနာတာ” ထက်ကျော်ဖင်ကြီးကို ဆွဲမြောက်လိုက်၏။ လုံးပတ် ငါးလက်မနီးပါး
ညက တိတ်ဆိတ်လွန်း၍ အမှောင်က သိပ်သည်းလွန်းနေသည်။ ချစ်ထွန်း အပိုင်စားရထားသော ကားဂိုဒေါင်၏ နောက်ဖက် အိပ်ခန်းလေးထဲ၌မူ အပြာရောင် မီးပွင်းလေးက လင်းလက်၍နေသည်။ “ ဒါ အစ်ကို့ အိမ်လားဟင်…” “ ဟင့်အင်း….ကိုယ်က သူများဆီမှာ ကပ်နေရတာ…”
မိတူးမာက စကားပြောရင်းနှင့် ဦးမင်းမောင်၏ ပုဆိုးကို ခါးထိ မလိုက်ပြီး လီးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဖြေးဖြေးလေး ပွတ်သပ်ပေးရင်နှင့် နယ်ပေးနေရာ ဦးမင်းမောင်၏ လီးကြီးသည်လည်း မာတောင်လာပါသည်။ ဦးမင်းမောင်က “နင်ငါ့ဟာကြီးကို နဲနဲ စုပ်ပေးပါလား” “အင်းစုပ်ပေးမယ်လေ” ပြောပြောဆိုဆို
မာလေ အခု အလုပ်ကလည်း အနားယူလိုက်ပြီ။ အိမ်မှာလည်း လုပ်စရာက သိပ်မရှိတော့ အိမ်မှာ မာပျင်းနေမှာစိုးလို့ဆိုပြီး ကိုက တပ်ပေးထားတဲ့ အင်တာနက်နဲ့ လိုင်းပေါ်မှာပဲ တစ်နေ့လုံးနီးပါး အချိန်ဖြုန်းနေမိတာလေ။ အဲဒီမှာ အဓိကကတော့ ဖေ့စ်ဘုပ်ပေါ့။ တစ်နေ့တစ်နေ့ ဖေ့စ်ဘုပ်မသုံးရရင်