ချယ်ရီ မြို့ ကြီး မှာ မွေးဖွား ခဲ့ ပေမယ့် တာဝန် ကျရာတော မြို့ လေးမှာ ပျော်နေ ပြီ ။ လေကောင်း လေသန့် ရှု ရင်း တောင်တန်း ကြီးတွေ

စာရေးသူ က ငယ်ငယ် က ဝါသနာရှင် တစ်ယောက်ပေါ့ . . အချောင် းကောင်း၍ ဖရီး စားရ သော အခါများ လည်းကြုံဖူး ပါသည်  ။  ဒီ ဇာတ်လမ်း လေးက

အိမ်နီးချင်း များ ဆိုတာ ထက် ခြေရင်းခန်း ဆိုပိုမှန် မယ် ။  ကျွန်တော်တို့ အရင်အိမ် က သစ်သားအိမ် လေးခန်းတွဲကိုး ။ နောက်မှ တိုက်ဆောက် လိုက် တာ ။ အဲ့တုန်း

“ ဆရာ လေး..ထန်းရေချိုလေးသောက်ဦး မလားဗျ  ”  ထန်းတော ရှေ့မှ ဖြတ်သွား သော ကျောင်းဆရာ လေး တင့်ဆွေ ကို ရွာမှ ကာလသား ခေါင်း ကိုချက်ကြီး က နှုတ်ဆက် လိုက်သည်