“ငအောင် ရေသွားကူးမယ်လေကွာ ကောင်မလေးတွေက အရမ်းလန်းတယ်ကွ… ဟေ့ကောင် ဘာငိုင်နေတာလဲ” သက်နိုင် ဘန်ဂလိုထဲကနေ ပင်လယ်ပြင်ကို တစ်ယောက်ထဲ ငေးနေတုန်း … သူငယ်ချင်း ရဲနိုင်က လှမ်းခေါ်သည် ။ “မင်းကွာ ဒီကမ်းခြေမှာ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်လောက် ရနိုင်တဲ့ဟာကို […]
ဖြစ်ရပ်မှန် လေးပါ။ နာမည် လိပ်စာလွှဲထားပါတယ်။ လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်လောက်က မန္တလေးမြို့ ရပ်ကွက်တစ်ခုမှာပေါ့ ငမျိုးဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ရှိတယ်။ ငမျိုးက ကားဘော်ဒိ ပြင်တဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်။ ရိုးသားတယ်။ ကြိုးစားတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ
သူငယ်ချင်း (၃) ယောက် . . သူဇာ . . နှင်းအိ . . အောင်ကြီး . . တက္ကသိုလ် ပထမ နှစ် စာမေးပွဲဖြေပြီးလို့ ၃ယောက်သား ပျော်ပျော်ပါးပါး
ကောင်လေး တစ်ယောက်နဲ့ ကောင်မလေး တစ်ယောက် အိမ်ထောင် ပြုမည် ဆိုလျှင် ထုံးတမ်း စဉ်လာ အရ မင်္ဂလာ လက်ထက်ပွဲကို ကျင်းပ လေ့ ရှိကြတယ် ။ နယ်ခြား နေတဲ့ စုံတွဲ တွေဆို
“ အစ် ကိုလေး ” အိပ် မပျော်ပဲ မျက်လုံး ကြောင်နေသော ကိုသက်အောင် လန့် သွားသည် ။ “ ဟင် ပုံ့ပုံ့ မအိပ် သေး ဘူးလား ” ကွယ်လွန်
စိမ်းမြ ကြည်လင် နေ သော ချောင်း ရေပြင် ကို နှင်းအိ ငုံ့ ကြည့် လိုက်သည် . . . ။ ထို အခိုက် ကြွေကျ လာသော စကားပွင့်
“ သဲ ရေ သဲ မောင်ပြန် လာပြီ… တံခါးဖွင့်ပါဦး…” “ဟင်… မောင်… ပြောတော့ နောက် ၂ ရက်လောက် ကြာဦးမှာဆို…”“ဟုတ်တယ်… သဲနဲ့ ဖုန်းပြောတုန်းက အဲ့လိုပဲ… နောက်တော့ အလုပ်က စောစော
ဒီလို ဖြစ်လာ လိမ့်မယ် လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။ မထင်တာတွေက ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ် ။ အမေရိကန်ပြည် အရှေ့ဖျားက မြို့ကြီးတ မြို့မှာ မြန်မာလူမျိုး တက်နေဝန်း နဲ့ ဇနီး ဇွန်ပန်းခိုင်တို့ နေနေကြတာ ဆယ်နှစ် မက
ထွန်းမြိုင် ကျ နော် နဲ့ လုပ်ဖေါ် ကိုင်ဖက် အရင်း နှီးဆုံး သူငယ်ချင်း ။ ကျနော် ဆည်မြောင်းမှာ အလုပ် ဝင်တော့ ပစ္စည်းထိန်း ဌာနမှာ အတူတူ ကျနော် တို့ မြို့က