အပြာစာအုပ်

ဒီတစ်ခါအတော်ကောင်းပါလား ကလေးရယ်

အဲဒီ တုန်းက ကျနော်၉တန်းအောင်ခါစ နယ်သို့ ဦးလေးလင်မယားအလည်လာကြရင်းက ရန်ကုန်သို့လိုက်လည်ရန်မရမကခေါ်သဖြင့် လိုက်ခဲ့တယ် ဦးလေးတို့လင်မယားကသားသမီးမရှိတော့ကျနော့်ကို ပိုဂရုတစိုက်လုပ်ပေးတယ် ကျနော့်ဦးလေးဦးရဲထွန်း နှင့်ဒီအရွယ်အထိဆုံဖူးတာဆို၍ ၄ကြိမ်လောက်ဦးလေးမိန်းမ အန်တီစန်းစန်းနဲ့ကအခုတခါ ဦးလေးရုံးသွားပြီဆို အန်တီစန်းစန်းကအဖော်ပြုတယ် သို့သော်အစမို့မရင်းနှီးကျနော့်ပုံကကိုရိုးပုံရိုးအ စကားသိပ်ပြောလေ့မရှိ စိတ်ထဲမှာစကားလုံးတွေစီရင်းသာ အချိန်ကုန်လေ့ရှိတာမျိုးဒါပေသည့်ကျနော့်မှာအရည်အချင်း တစ်ခုမွေးရာပါပြောရမလားဘယ်သူကဘယ်လိုဘယ်လိုဆက်ဆံဘယ်လိုပြော

အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

ပန်းတိုင်းမွှေးသလို နမ်းတိုင်းနွေးစေသတည်း (အပိုင်း ၂)

“အို ” ဆိုတဲ့ စကားလေးတစ်ခွန်း ထွက်သွားတာကလွဲလို့ ကျနော့်ခါးကို ဖက်လို့ ကျနော့်အနမ်းကို ကြည်ဖြူစွာ ခံယူနေတာမို့ “ချစ်တယ် ညီမလေးရယ် ချစ်တယ်” ဆိုပြီး စကားသာ တဖွဖွပြောရင်း ကျနော့်လက်တွေက နှင်းခိုင် နောက်ကျောပြင်တလျှောက် အထက်အောက်

အပြာစာအုပ်

ရာဂလောင်စာနဲ့ တဏှာမီး

မာလေ အခု အလုပ်ကလည်း အနားယူလိုက်ပြီ။ အိမ်မှာလည်း လုပ်စရာက သိပ်မရှိတော့ အိမ်မှာ မာပျင်းနေမှာစိုးလို့ဆိုပြီး ကိုက တပ်ပေးထားတဲ့ အင်တာနက်နဲ့ လိုင်းပေါ်မှာပဲ တစ်နေ့လုံးနီးပါး အချိန်ဖြုန်းနေမိတာလေ။ အဲဒီမှာ အဓိကကတော့ ဖေ့စ်ဘုပ်ပေါ့။ တစ်နေ့တစ်နေ့ ဖေ့စ်ဘုပ်မသုံးရရင်

အပြာစာအုပ်

ဦးကောင်းတယ်ဆိုတာထက် အဆတစ်ရာပိုတယ်ရှင့်

ကျမ နာမည် က တော့ ဖြူဖြူပါ ။ကျမ ငယ်ရွယ်စဉ် ကျောင်းသူဘဝတည်းကပင် ကျမ အပျိုရည်ပျက်ခဲ့ရတယ်။ ကျမ ဘဝ ဆိုးလိုက်တာ ။မိန်းခလေးတွေ ဘဝဟာ အားမတန် မာန်လျှော့ ဆိုသလို ကျမ ဘဝက

Scroll to Top