အပြာစာအုပ်

စားကောင်းတော့လဲ တစ်ချက်ထဲပါလား

ဖြစ်ရပ်မှန် လေးပါ။ နာမည် လိပ်စာလွှဲထားပါတယ်။ လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်လောက်က မန္တလေးမြို့ ရပ်ကွက်တစ်ခုမှာပေါ့ ငမျိုးဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ရှိတယ်။ ငမျိုးက ကားဘော်ဒိ ပြင်တဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်။ ရိုးသားတယ်။ ကြိုးစားတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ […]

အပြာစာအုပ်

ထိချက်ကတော့ ဒဲ့ကိုထိတာပဲကိုရယ်

တကယ် ကို လှတဲ့ နတ်သမီးလေးကိုကျွန်တော်ရရှိခဲ့တယ်သူသာကျွန် တော့ဘဝပဲလို့သတ်မှတ်ထားခဲ့တယ်ကျွန်တော်မှာမထင်မှတ် ထားတဲ့ခံစားချက်ရှိခဲ့တာသိလိုက်ရတဲ့နောက်အချစ်ရဲ့နောက်ကွယ်ကတနှာရာဏကိုကိုတိုင်မရောက်ရောက်အောင်ခရီးနှင်ခဲ့မိ တယ်….. ကျွန်တော်သူနဲ့လက်ထက်ခဲ့ပြီးသုံနှစ်အကြာမှာစခံစားမိတာကကပ်ကိုး ဆိုတဲ့ဖီလင်နဲ့ဘူး (အထန်ကောင်)ဆိုတဲ့ခံစားချက် ပေါ့သူမနဲ့ကပ်ကိုး ခံစားပြီးအခြားသူနဲ့ဆိုဘူး (အထန်ကောင်)ကိုကြိုက်နှစ်သက်လာတယ်….အချိန်ကတော့ရုံးကသူငယ်ချင်းနဲ့လိင် ကိစ္စအကြောင်းပြောမိတဲ့နေကစပြီပါပဲ … သူငယ်ချင်း ရဲ့ ကောင်မလေးကအရမ်းရှုပ်ပြီးပွေလွန်းလို့အိမ်ထောင်သည်ဖြစ်တဲ့ကျွန်တော့ကိုရင်ဖွင့်ခဲ့တယ်သူငယ်ချင်းကသူ့ ကောင်မလေးကိုချစ်လွန်းလို့သဝန်တိုရာကနေသူ့ကောင်မလေးဘာလို့ရည်းစားများလည်းတွေးတောရင်းကကျွန်တော်နဲ့မလုပ်သင့် တာတစ်ခုတိုင်ပင်လုပ်ခဲ့မိတာကအစပေါ့သူကျွန်တော့ကိုအကူအညီတောင်းတာကတော့သူ့ကောင်မလေးစိတ်ကိုဘယ်လိုဆိုတာသိ

အပြာစာအုပ်

ကန်ဘောင်ပေါ်က ရမ္မက်ကြမ်း

မနက်စောစော နိုးလာကတည်းက ဦးမင်းမောင် တစ်ယောက် စိတ်ကတော်တော်ထန်နေမိသည်။ အိမ်ကနေ ငါးကန်ကိုရောက်နေတာ ၃ ရက်ရှိသွားပြီ။ အိမ်မှာတုန်းက မိန်းမကို နေ့တိုင်း ဆက်ဆံဖြစ်သည်။ ရာသီလာသည့် နေ့တွေတောင် အစပိုင်း အလာများသော ရက်နှစ်ရက်လောက်သာ ရှောင်ဖြစ်သည်။ နောက်ရက်များမှာတော့

အပြာစာအုပ်

အချစ်ဟောင်း အချစ်သစ် အချစ်တပတ်နွမ်း

( ၁ ) ပြန်လည်ဆုံစည်းကြမယ် အချစ်ရယ် ကျွန်တော် ကိုမောင်မောင်ကို အတော်မကျေမနပ်ဖြစ်မိတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ…. ကျွန်တော့်ပိုင်နက်ထဲက အစာကို လက်ရဲဇက်ရဲနဲ့ မခန့်လေးစား လုယူခဲ့တာကိုး။ ဒါကတော့…. မဖြစ်သင့်ဘူး….။ သူဘယ်လောက် ချမ်းသာချမ်းသာ… ကျွန်တော့်ထက် ဘယ်လောက်ဘဲ

အပြာစာအုပ်

သန်းခေါင်ကိုကျော်ခဲ့ပါပြီ မမရယ်

လက် တစ်ဖက် က ရေဖလားကို ကိုင်ပြီး ရေစည်ထဲ တွင်ပြည့်လျှံ နေသော ရေများ ထဲသို့ ထိုးနှစ် ကာ ခပ် လိုက် ပြီး ကိုယ်လုံး ပေါ်ကို လောင်းချ လိုက်တဲ့ အချိန်

အပြာစာအုပ်

ပထမဆုံးပေမယ့်လဲ ပြည့်ဝလွန်းလို့ ကျေနပ်ပါတယ် ကိုမောင်ရယ်

ရန်ကုန်မြို့ ၌ ခုနစ်ထွေ တီး ဟောက်စ် ဆိုလျှင် သားသား နားနားနှင့် အကောင်းဆုံး ဆိုင်ဟု လူသိများ သည် ။ ပိုင်ရှင် မှာ ဦးမြမောင် နှင့် ဒေါ်သန်း တို့ ဖြစ်ပြီး

အပြာစာအုပ်

အသက်ရှည်ဆေး

“မရဘူး၊ မရဘူး၊ ထပ်မထုတ်ပေးနိုင်တော့ဘူး။ အခု နင်ကြိုယူထားတာ နှစ်လစာတောင်ရှိပြီ။ ပြောလိုက် နင့်အမေကို မရတော့ဘူးလို့၊ လကုန်မှ ထပ်ပေးနိုင်မယ်၊ အခု လကုန်ဘို့ ၂ ပတ်တောင် လိုသေးတယ်၊ မပေးနိုင်ဘူး” မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ကျုပ်မိန်းမပြောသမျှ နားထောင်နေသော

အပြာစာအုပ်

လောကအရသာကို ခုမှပဲ သိရတော့တယ် ကိုကြီးရယ်

သူမ ဆေးလိပ် သောက်နေ တာကို ကြည့် ကောင်းကောင်းနဲ့ ထိုင်ကြည့်နေ မိသည်   ဆေးလိပ် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်တော့ ဆက် မသောက် တော့ပဲ ထိုးချေ မီးသတ်လိုက်သည်။  ခုချိန် ထိ ဦးချမ်းသာအောင် ဆေးလိပ်

Scroll to Top