အပြာစာအုပ်

စိတ်ကွယ်ရာ

ပန်းဆိုးတန်းကားဂိတ်က ထုံးစံအတိုင်း စည်ကားနေ၏။ ညနေ ရုံးတွေဆင်းချိန်ဆို ကားဂိတ်မှာ တန်းစီနေကြတဲ့ လူတွေက အလှူပေးနေတဲ့ မဏ္ဍပ်ရှေ့က တန်းစီစောင့်နေကြတဲ့ ကလေးတွေလို ကျိတ်ခဲနေကြသည်..။ ဆရာမခင်မာဆွေ တစ်ယောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်..။ အထက်တန်းပြ ကျောင်းဆရာမ ဖြစ်ပေမယ့် […]

အပြာစာအုပ်

ဒါလေးတော့ ချမ်းသာပေးပါမောင်

အသား ညိုညို မျက်နှာကအမြဲ ပြုံးချိုနေပြီး သဘော ကောင်းမှန်း မြင်ရုံနဲ့ သိသာ စေတယ် ။ လုပ်ငန်းရှင် ပေါက်စ အိမ်ထောင် မရှိ သမီးရှင်တွေ မျက်စိကျ တဲ့ အပြင် သူ့ အနား

အပြာစာအုပ်

မုဆိုးလား သားကောင်လား (အပိုင်း ၃ ဇာတ်သိမ်း)

ကျော်စိန်ဘလည်း အချိန်ထပ်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ထွေးထွေးရီရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို သူ့လိင်တန်ကို ဖိသွင်း စပ်ယှက်လိုက်သည် ။ “ အို.. အို….. အာ… ဟင်…..အင်….. အား..အား…. အား….. အား… အမလေး….. ကျွတ်ကျွတ်…… ကြီးလိုက်တာ…. ကိုကြီးရယ်…..

အပြာစာအုပ်

တခါမှမခံစားဖူးတဲ့ အားမာန်အပြည့်နဲ့ကစ်ချက်တွေပဲရှင်

ငိုက်မြည်း လာသော မျက်လုံးများ က မည်သို့မျှ ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပဲ သဲသဲတစ်ယောက် ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်တဝက်နိုးတစ်ဝက် ဖြစ်နေပါတော့သည်။ ညအိပ်မီးလေးရဲ့ မှိနိပြပြအလင်း ရောင် အောက်မှာ ကိုယ်လုံးပေါ်တွင် အသားနှင့်ကပ်လျက်ရှိသော ညဝတ်အကျီ ပန်းရောင်လေးက မခိုတရို့ ကျီဆယ်နေသကဲ့သို့

အပြာစာအုပ်

‌ဂေါ်လီဆို တော်ပြီမပြောရက်နိုင်တော့ဘူးရှင့်

“  အစ်မ … ဒီမှာ … အချဉ်ထုပ် နှစ်ထုပ်ဖိုး … ” အသံ လွင်လွင် လေးကြောင့် ယာလက်စ ကွမ်းယာကို ချ၍ ထွေးကြည်မော့ကြည့်လိုက် မိသည်။ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးနှင့် ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ကောင်မလေးတစ်ယောက်

အပြာစာအုပ်

သူငယ်ချင်းတွေဆုံတော့လဲ အလှည့်ကျပေါ့နော်

သူငယ်ချင်း    (၃)  ယောက် သူဇာ နှင်းအိ အောင်ကြီး  တက္ ကသိုလ် ပထမ နှစ် စာမေးပွဲ ဖြေပြီးလို့   (၃) ယောက်သား ပျော်ပျော် ပါးပါး ချောင်းသာ ကို ခရီးထွက်

Scroll to Top