‘ မရဘူး မေမေ က မနက်ဆို အစောနိုးဒါ ’  ‘ အင်းပါ ’  ‘ အ့ဆို အိပ်တော့ မယ်နော် ’  ‘ အင်း ကိုကို ကလော သွားတော့

နဖူး ထက် က ချွေးစ လေးတွေကို လက်ခုံနဲ့တို့ သုတ်ရင်း ရှင်းလက်စ အမှိုက်တွေ ကို အမှိုက်ပုံး ထဲ ထည့်လိုက် သည် အရာရာ နေရာ တကျ ရှိမရှိ ဝေ့ဝဲ ကြည့်လိုက်

အသက် ( ၁၈ ) နှစ် အရွယ် ချောမော လှပ ၊ တောင့်တင်း ဖြူဝင်း သော မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဗင်ကား အဖြူ လေး၏ ကား တံခါးကို ဆွဲဖွင့်

မိုးစက် နှုတ်ခမ်း တွေ နဲ့ မဲဇာ နှုတ်ခမ်း တွေ တော် တော် နဲ့ ခွာလို့ မရကြဘူး  ။  နှုတ်ခမ်း ချင်း ဂဟေဆက် နေကြတာ အကြာ ကြီး   

ဇင်ကို နဲ့ စုယမင်း က အထက်တန်း ကျောင်းသား ဘဝ တည်း က ချစ်သူ ရည်းစား တွေပါ ။  အခု တက္ကသိုလ် တက်တော့ လဲ အတူတူ ပဲ ။

အတိ အကျ ဆို ယောက်ျား အိမ်ပြန် လာ ဖို့ စောင်ခဲ့ ရတဲ့ ရက် အရေ အတွက်ပါ ။ အခု တော့ နောက်နှစ် နာရီလောက် ဆို ချစ် ယောက်ျားနဲ့