“သူရရေ…. ဦးလေးဦးအောင်လှက အိမ်လာခဲ့ပါဦးတဲ့” လိမ္မော်ခြင်းတွေကို တဲဆီသယ်ပို့နေတဲ့ နေရာမှာ ကြီးကြပ်နေတဲ့ ကျနော်။ ရွာထဲကပြန်လာတဲ့ ရဲကို ရဲ့ စကားသံကြောင့် “ဟာကွာ ဒီမှာ ကားတင်ဖို့ ခြင်းမပြည့်ရသေးတဲ့ကြားထဲ။ ရဲကို ဘာအတွက်တဲ့လဲ” “အာ့တော့ မသိဘူးကွ။ […]
` ခွေး တွေ.. ရှင်တို့ … ခွေးတွေသိလား´ `အငုံ´ ငယ်သံပါအောင်ကြုံးအော်ပြစ်လိုက်သော အသံလေးက တိုက်ကြီးအတွင်း ဗုံးပေါက်ကွဲသလို မြည်ဟီးသွားလေ သည် ။ အငုံမေမေ၊ ပွင့်က ခပ်ဝေးဝေးရောက်နေသော ထမီကို ကယောင်ကတမ်းဆွဲယူပြီး ခြေမှစွပ်ဝတ်ခါ၊
ကျမ ဟာ ကိုကို့ ကို သိပ်ချစ် တယ် ။ အသည်းထဲ စွဲအောင် ကို ချစ်တာ ရှင့် . . ။ ကိုကို က သိပ် ကြင်နာ တတ်တာ
ဝဏ္ဏ ဘဝ ၏ ဒီအချိန် မှာ ဓာတ် အပျက်ဆုံး ကာလနှင့်ရင်ဆိုင် ရခြင်း ဖြစ်သည် ။ စုစုအောင် သည် သူ နောက်ဆုံး နှစ် တက်နေ သည့် ကျောင်း မှာ
ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် က သံပန်း တံခါးကို လူပ် ကိုင်ရင်း အိမ်ထဲသို့ လှမ်းခေါ် လိုက်သည် ။ ‘ စုစုရေ … စုစု ’ ‘ ရှင် ၊ လာပါပြီ အန်တီသွယ်
အဲဒီ နေ့က သောကြာ နေ့လေ နောက် နေ့ အလုပ် က လဲ ပိတ် တော့ လင်မယား နှစ်ယောက် ညဘက် ကလပ်ကို ချီတက်တာပေါ့ အိမ်မှာ ကလဲ ဧည့်သည် တွေ
လက် တစ်ဖက် က ရေဖလားကို ကိုင်ပြီး ရေစည်ထဲ တွင်ပြည့်လျှံ နေသော ရေများ ထဲသို့ ထိုးနှစ် ကာ ခပ် လိုက် ပြီး ကိုယ်လုံး ပေါ်ကို လောင်းချ လိုက်တဲ့ အချိန်
ကျွန်တော့် ဘဝမှာ မေ့ မရနိုင်တဲ့ ဖြစ်စဉ်ကြီး တစ် ခုကို ခင်ဗျားတို့ကို အစအဆုံးပြောပြမယ်ဗျာ။ ပြောသမျှအားလုံး အမှန်တွေချည်းပဲပြောမှာဖြစ်ပေမယ့် တချို့အချက်အလက်တွေကိုတော့ ကျွန်တော့်လုံခြုံမှုအတွက် ထိန်ချန်ထားပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့၁နှစ်လောက်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပါ။ ကျွန်တော့်မှာ အရမ်းချစ်ရတဲ့ဇနီးလေးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ ချောလဲချောတယ်။
တကယ် တော့ ကျမ ဘဝ ဟာ တခုလပ် အပျို ဆိုရင် လက်ခံ မလား ရှာမှ ရှားပဲ သူများ တွေက လက်ရှိမှာ အပျို ဆိုပေမယ့် အိုနေတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး