တကယ်တော့ နှင်းဝေမဝေတဲ့ နွေမကျ ဆောင်းမကျ ၊ ညမကျ နေ့မကျလေး တစ်နေ့မှာပေါ့။ နှင်း ရင် တွေ မအေးမြခဲ့ဘူး။ မူးဝေနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ နာကျင်ခြင်း အနည်းငယ်နဲ့ နိုးထလာခဲ့ပါတယ်။ မှောင်မည်းနေတဲ့ အခန်းထဲမှာ အေးစိမ့်စိမ့်နဲ့လရောင်လေး […]
မိုးစက် နှုတ်ခမ်း တွေ နဲ့ မဲဇာ နှုတ်ခမ်း တွေ တော် တော် နဲ့ ခွာလို့ မရကြဘူး ။ နှုတ်ခမ်း ချင်း ဂဟေဆက် နေကြတာ အကြာ ကြီး
ကျုပ်နာမည်က ဘခက်။ အသက်က ၄၃။ အလုပ်အကိုင်က သင်္ဘောသား။ သင်္ဘောသားဆိုတော့ ဘီယာဗိုက်ကလေးနဲ့ပေါ့ဗျာ။ ထိပ်ကလေးကလည်း နည်းနည်းပြောင်ချင်တာပေါ့။ အရပ်က ၅ ပေ ၄။ သင်္ဘော စလိုက်တော့ ၁၈ နှစ်၊ ၁၀ တန်းအောင်ပြီးခါစလေး။
“ အဟင်း … အား … ကောင်း လိုက်တာ အောင်ရယ် … . ဘယ်လို တွေ လုပ်နေ တာလဲ ” တိတ်ဆိတ် သော ညနှင့် အခန်းငယ် လေးထဲ
အခုရေးမယ့် ဇာတ်လမ်းလေးက ကျမဘဝရဲ့ လိင်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံပါ။ ဖြစ်ခဲ့တာကြာလှပြီ ဆိုပေမယ့် ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံဆိုတော့ ဒီနေ့အထိ သေသေချာချာ မှတ်မိနေဆဲပါ။ အဲဒီတုန်းက ကျမက (××) နှစ်ကျော်ကျော်လေး ရှိပါသေးတယ်။ (×) တန်းအောင်ခါစပေါ့။
လယ်ပိုင် ရှင် ကြီး ဦးတင် ရဲ့ အလုပ် သမား ။ အသက် (၁၈) ပြည့်ပြီ ။ မိဘ ဆွေမျိုး မရှိ သော တစ်ကောင်ကြွက် ။ ရွယ်တူ ကောင်မ
ည အားလုံး တိတ်ဆိတ် ၍ နေသည် ။ ခင်ဖုဏ်းသည် မျက်လုံး ကြောင် ၍ နေ၏ ။ အိပ်မ ရသော် အကြောင်း အရင်း က လည်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား
တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပြန်ရောက်တာနဲ့ ကြုံနေတာမို့ ကျနော်တက်ခဲ့သည့် မေဂျာ ဆရာကန်တော့ပွဲကို တက်မိသည်။ မတွေ့ရသည်မှာ ဆယ်စုနှစ် ၃ စုကျော်လောက်ရှိမည့် သူငယ်ချင်းတွေနှင့် ပြန်ဆုံသည်မို့ ဟေးဟေးဟားဟား နှင့် မှတ်မိသမျှ သူငယ်ချင်းတွေကို နှုတ်ဆက်စကားပြောနေတုန်း ကျောင်းတုန်းက အသေအလဲ
“ လာ . . မမ ရောက် ပြီ တက် ရအောင် . . ” “ အင် . . ဘယ် ကို တက် ရမှာတုန်း