စောပီဖိုး တစ်ယောက် ထိုင်းနိုင်ငံ နယ်စပ် က ဒုက္ခသည်စခန်းကနေပြီး အမေရိကန်ပြည်ကို ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံး လုပ်ရတဲ့ အလုပ်က ကုလားထမင်းဆိုင်မှာ အကူ ထမင်းချက် ဖြစ်သည် ။ သူနဲ့ အတူတူ လာခဲ့တဲ့သူငယ်ချင်းစောအယ်စေး က […]
အဲဒီ နေ့ က တော့ လူ မရှိတဲ့ ရောင်းမယ့် အိမ်ကြီး ထဲမှာ သူနဲ့ နမ်းဖြစ် ကြ သည် ။ သူ့ ပေါင်ကြား က မာနေ တဲ့ လိင်တန်
နိုင်ထူး တက္ကသိုလ် စတက် တော့ သူမနှင့် စပြီး ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့သည်။ သူမရဲ့ နာမည်က နှင်းပွင့်။ နာမည်နဲ့ မလိုက်အောင် အသားက ညိုသည်။ မချောပေမယ့် လှသည်။ လူပျိုခြေတက်လေး ဖြစ်သည့် နိုင်ထူး တစ်ယောက်
တစ်နေ့ သော နေသာ၍ တိမ်ပြာသော တနင်္ဂနွေ တစ်ရက်ဖြစ်ပါသည်။ တိမ်ပြာသော်လည်း ဝါတွင်းကာလဖြစ်သောကြောင့် မင်္ဂလာ ဆောင်မည့်သူများ မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် တနင်္ဂနွေနေ့မှာ မင်္ဂလာဆောင်မယ် သီချင်းအပြင် နတ်ရေးငယ်ရွှေစာ ဖွင့်ရန် မလိုသေးချိန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတစ်ခုသော
ပေါင်တန်ကို ထမ်းတင် ထားသော ကြောင့် ခင်ထားငယ် ၏ ဖင်သားကြီး နှစ်ခု သည် ပြော့ပြော့ အိအိ ပုံ့ပုံ့ ကြီးဖြစ်နေ သည် ။ မင်းဇော် သည် ခင်ထားငယ် ၏ ဖင်သားကြီး
အခန်း ( ၁ ) ” ရွှီးးးးး …… ဖေါင်းးးး ဖေါင်းးးးးး …… ရွှီးးးးး …… ဖေါင်းးးးး ……… ဒိုင်းးး ……… ရွှီးးးး …… ဖေါင်းးးး ……
ကပိုင် ရွာ ဒိတ်ဒိတ် ကျဲ သူဌေး နှစ်ယောက် တွင် သား ၊ သမီး တ ယောက်စီ ရှိကြ သည် ။ ချော ကြ လှ သည် ။
“ ဟူး … … . ” လက်ကျန် ငွေ ကို စစ်ကြည့် ရင်း မြတ်သူ လေပူတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ငွေက (၁၅၀၀၀) ခန့်သာ ကျန်တော့သည်။ လကုန်ဖို့ကလည်း (၁၃)
မမြစိမ်း ဆိုတာ တရပ်ကွက် လုံးက လက်ဖျား ခါရတဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက် ။ စံပြဈေး နောက်ဘက် ရပ်ကွက် လေး ထဲကို ပြောင်းရွေ့ လာတဲ့ မမြစိမ်း တို့ မိသားစု ကို