“  ဘေဘီ  ညာနေ ရတာကို ပျော်နေ လားဟင်  ”  မြို့ နယ် တရားရုံး အရှေ့ မှာ ရပ်ထား တဲ့ အချုပ် ကားကြီး ထဲက နေ အော်လိုက် တဲ့

ကျနော် ခွင့်တင်တာ မရဘူးလို မန်နေဂျာ ကောင်က ဇွတ်ငြင်းဆန် နေ တော့ စိတ် က တော်တော် လေး တိုစပြု လာတယ် ။  အေပရယ် လဆို နှစ်တိုင်း ကျနော် ခွင့်တစ်လ

ကျော်ထက် တစ်ယောက် သူဇာ နဲ့ ခိုင်သူ ညီမ နှစ်ယောက် အလာကို ကျောင်း စာကြည့်တိုက် အရှေ့ မှ စောင့်နေ သည် ။ ကျော်ထက် သည် ထို ညီမ နှစ်ယောက်

မမြစိမ်း ဆို တာ တစ် ရပ်ကွက် လုံးက လက်ဖျား ခါရတဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက်။ စံပြဈေးနောက်ဘက် ရပ်ကွက်လေးထဲကို ပြောင်းရွေ့လာတဲ့ မမြစိမ်းတို့မိသားစုကို ပတ်ဝန်းကျင်က လူအချို့က နှာခေါင်းရှုံ ကြသည် ။ အချို့

ကလင်  ကလင် ကလင် ကလင် အလုပ် တက် ဘဲလ်သံ နဲ့ အတူ လုပ်ငန်းခွင် သို့ အပြေးလေး လှမ်း ဝင်ခဲ့ပြီး တနေ့တာ အလုပ်ခွင် ကို စတင် လိုက်ပါသည် ။