အပြာစာအုပ်

ထိန်းလို့မရတဲ့ အိပ်မက်ကမ္ဘာလေးပါ ကိုရယ်

ဇင်မာဝင့် တစ်ယောက် စာအုပ် ထည့်ထားတဲ့ ကချင်လွယ်အိပ်ကို ရင်ခွင်ပိုက်ပြီး ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြင့် ကျွန်းလှေကား ကြီးအတိုင်း တက်လာသည်၊ ဒီနေ့ ကိုမောင့် အိမ်သို့ စာလာသင်ရမည်မှာ တခြားနေ့တွေ နှင့် မတူ၊ ဟင်းလင်းပွင့် နေသည့်

အပြာစာအုပ်

ကောင်းလဲကောင်းတယ် ရှက်လဲရှက်တယ်ကိုကိုရယ်

“ “ ဆောင့် အင့် အင့် နာနာလေး အစ်ကိုရယ်”” ““ဒါနဲ့ ဆောင့်တာ နာတယ်ဆို” “အဟွန်း နာလို့ နာတယ် ပြောတာပေါ့ ခုမှ မနာတာ” ထက်ကျော်ဖင်ကြီးကို ဆွဲမြောက်လိုက်၏။ လုံးပတ် ငါးလက်မနီးပါး

အပြာစာအုပ်

သစ်တုံး

🏵️အခန်း ( ၁ )🏵️ “ဟဲ့ ဟဲ့ နင် တင်မောင်လတ် မို့လား” အလုပ်က မိတ်ဆွေတစ်ယောက် သူ့ အိမ်တက်မင်္ဂလာ ဖိတ်တာမို့ မသွားမဖြစ် သွားရင်း မမျှော်လင့်ဘဲ ကျောင်းတုန်းက နာမည်ကို ခေါ်ပြီး

အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

ဆောင်ကြာမြိုင်မှ အဖော်မွန် (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

“ လာ… မောင်လေးရယ်… မမကို ဒီကုတင်စောင်းမှာပဲ လုပ်ပေးပါ ” မချိုက လီးကိုကိုင်ရင်း စိတ်မထိန်းနိုင်၍ အလုပ်စရန် ပြောလိုက်ပြီး လီးကိုလက်မှ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အား ကုတင်ပေါ် ကန့်လန့်ဖြတ်အိပ်ရင်း တင်သားကြီးများကို ကုတင်စောင်းတွင်တင်ကာ

အပြာစာအုပ်

အားပါပါလေးနဲ့ မြန်မြန်လေးကပိုကောင်းတယ်ရှင့်

ကျနော် ခွင့်တင်တာ မရဘူးလို မန်နေဂျာ ကောင်က ဇွတ်ငြင်းဆန် နေ တော့ စိတ် က တော်တော် လေး တိုစပြု လာတယ် ။  အေပရယ် လဆို နှစ်တိုင်း ကျနော် ခွင့်တစ်လ

အပြာစာအုပ်

သလွန်ထက်က အချစ်ပြိုင်ပွဲ

သလွန်ထက်က အချစ်ပြိုင်ပွဲ (သို့မဟုတ်) ခရေဖွင့်ခြင်း အမှတ်တရ “ဖြန်း နင့် အဲဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” တင်းရင်းနူးညံ့တဲ့ အထိန်းအကွတ်မပါ ရင်သားနှစ်မွှာကို ပါးလွှာတဲ့ ညဝတ် အင်္ကျီပေါ်ကနေ ညင်သာစွာ အုပ်မိုးပေးလိုက်မိတဲ့ ကိုယ့်လက်ဖျံကို အရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းနဲ့အတူ တုန်ရီလှိုက်မောစွာ

Scroll to Top