နေ့တိုင်း သရီးအင်ဝမ်းဆွဲလို့ရပါပြီရှင်
အောင်ထွန်းတို့ မိသားစု လေးယောက် အကို ဖြစ်သူ က တာဝန် နှင့် တစ်နယ် တစ်ကျေးမှာ ၊ အဖေ က တော့ ကုန်တင် ကားမောင်း ၊ အမေ က တော့ […]
အောင်ထွန်းတို့ မိသားစု လေးယောက် အကို ဖြစ်သူ က တာဝန် နှင့် တစ်နယ် တစ်ကျေးမှာ ၊ အဖေ က တော့ ကုန်တင် ကားမောင်း ၊ အမေ က တော့ […]
“ယွန်းနဲ့ ခွေးမ နှစ်ယောက်တည်းပါ သခင်ရှင့်။” “လုံခြုံရဲ့လား။” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့် လုံခြုံပါတယ် သခင်ရှင့်” “အေး ဒါဆို အိမ်သာထဲဝင်၊ ယွန်းမြင်အောင် အိမ်သာတံခါးကို ဖွင့်ထား၊ ပြီးရင် အကုန်ချွတ်။ ပြီးရင်ပြော။” တဖက်မှ အမိန့်သံဆုံးသောအခါ ကေသဉ္ဇာနွယ်မှာ
World War ဖြစ်နေတော့ ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး Google သွားခေါက်ဖြစ်တယ်။ မန်ယူဖန်ဆိုတော့ မန်ယူနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ဟာဆို ဘာနေနေ စိတ်ဝင် စားတာပေါ့။ မန်ယူက ၁၉၁၁ ခုနှစ်မှာ ချန်ပီယံဆု တစ်ခါရပြီး ၁၉၅၂ ခုနှစ်မှ အမှတ်ပေး
ရုံးဆင်း ရုံးတက်ချိန် ဆိုရင် ဘတ်စ်ကားကျပ်တာ သဘာဝပါ။ လူကျပ်တဲ့ ကားစီးရလို့ ဒုက္ခရောက်တာကတမျိုးဆိုပေမဲ့ တခါတလေ ဖီးလ်ရတဲ့ အရသာကလဲ ယောကျားရော မိန်းမတွေပါ ခံစားတတ်ကြတာပါပဲ။ ထိရ တွေ့ရလို့ ယောကျားတွေချည်းပဲ ဖီးလ်တယ် မထင်ပါနဲ့။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင်
` ခွေး တွေ.. ရှင်တို့ … ခွေးတွေသိလား´ `အငုံ´ ငယ်သံပါအောင်ကြုံးအော်ပြစ်လိုက်သော အသံလေးက တိုက်ကြီးအတွင်း ဗုံးပေါက်ကွဲသလို မြည်ဟီးသွားလေ သည် ။ အငုံမေမေ၊ ပွင့်က ခပ်ဝေးဝေးရောက်နေသော ထမီကို ကယောင်ကတမ်းဆွဲယူပြီး ခြေမှစွပ်ဝတ်ခါ၊
ကျနော် ငယ်ငယ်တုန်း က ပေါ့ဗျာ . . ။ ကျနော့် အိမ် မှာ အပ်ချုပ်စက်လေး တစ်လုံး ရှိတယ်ဗျ . . ။ အရင် တုန်းက ရယ်ဒီမိတ်တွေထက် ချုပ်ဝတ်ကြတဲ့ခေတ်ဆိုတော့
ဒီနေ့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း နေ့လည် ထမင်းစား ချိန်မှာ အပြင်ထွက်မစား .. ။ ပြီးခဲ့သောနှစ်ရက်လောက် မှာ ပွဲဆက်တွေ များခဲ့ ပြီး အစားတွေ မဆင်ခြင်ခဲ့ ။ ပြန်လျော့ရမည် ..။ မနက် ကထည့်ခဲ့တဲ့
“ငါ့တူလေး မင်းမင်း မင်းဘာစာအုပ်တွေ ဖတ်နေတာလဲကွ” “ဦးဦး ကျနော် ဝတ္ထုစာအုပ် ဖတ်နေတာ” “မင်းကွာ အရည်မရ အဖတ်မရ ဝတ္ထုတွေ ဖတ်နေရတယ်လို့” “ဦးဦးကလည်း ကျနော် ပျင်းလို့ပါ” “အေး ပျင်းနေရင် ဒီလို အနှစ်သာရရှိတဲ့
ကျုပ် နာမည် က သာဟန်ပါ..။ နေတာက မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသက ဇရက်ကုန်း ဆိုတဲ့ ရွာကြီးမှာပါ…။ ဇရက်ကုန်းရွာက ဒေးဒရဲ နယ်ထဲမှာပါ…။ ကျုပ်အသက်က အခုဆို (၄၅) နှစ်ထဲ ရောက်နေပါပြီ…။ ဒါပေမယ့် ငယ်ငယ်ထဲက လယ်အလုပ်