အပြာစာအုပ်

ကြမ်းပေမယ့် ဆန်းနေရင်ကြိုက်တယ်ရှင့်

ပိုးသား နက် ဝန်ထမ်း ဝတ်စုံ လေး ဖြင့် သီရိ ခပ်သွက်သွက်လေး ရုံးခန်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည် ။ သီရိ ဆိုတာက မြူနှင်းကုမ္မဏီကြီး ရဲ့ အတွင်းရေးမှုး တစ်ယောက် ဖြစ်သလို ထို ကုမ္မဏီပိုင်ရှင် […]

အပြာစာအုပ်

ထိန်းချုပ်လို့မရတော့တဲ့ အဆင့်ရောက်နေပြီနော်

ကျွန်မ နာမည် သီဒါ။ အသက် က  (၃၈)  ခင်ပွန်းက ကိုမျိုးအောင်။ သူက ကျွန်မထက် ၅နှစ်ကြီးတယ်။ သူ့နာမည်ပဲ စီးသွားလား မသိ။ ကျွန်မတို့မှာကလေးမရှိဘူး။ နည်းမျိုးစုံနဲ့ ကြိုးစားပေမဲ့ အချည်းနှီးပါပဲ။ နောက်ဆုံးလက်လျှော့လိုက်ရတယ်။ ကိုမျိုးအောင်က

အပြာစာအုပ်

အပျိုရိုင်းလေးထက် တအားကောင်းလွန်းတဲ့ အပျိုကြီးမမ

မမဖြူ က အသက်  (၃၀)  နီးပါး ရှိနေပြီ ။ အပျိုကြီးဆိုတာတောင်မှ အတော်ပင်ဟိုင်းနေပြီဟု ပြောရမည် ။ မမဖြူ က အတော်လှသည် ။ အသားဖြူ ဖြူ နှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ဗွီဒီယိုမင်းသမီးတွေလိုလှသည်

အပြာစာအုပ်

လေပွေငယ်

ကျွန်မနာမည်က စုလှိုင် ပါ။ အိမ်ထောင်ရှင်မ တစ်ယောက်ပေါ့။ ကျမအမျိုးသားကတော့ ကိုနိုင်အောင်ပါ။ ကျမတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကုမ္ပဏီတစ်ခုထဲမှာပဲ အတူတူလုပ်ကြပါတယ်။ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးက ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် အိမ်ထောင်သက်တမ်း လေးနှစ်အတွင်းမှာ ကလေးမယူဖြစ်ကြသေးပါဘူး။ ကိုနိုင်အောင်ကတော့ အသက် ၃၄ နှစ်ရှိပြီး

အပြာစာအုပ်

သူလေးပေးတဲ့အရသာ

ကျွန်မနာမည်က မေဣန္ဒြေအောင် ။ ကျွန်မက တစ်ဦးတည်းသော သမီးဆိုတော့ အိမ်ကလည်း အရမ်းချစ်ကြတာလေ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ပတ်ဝန်းကျင် အနီးအနားမှာ ကစားဖော်ကစားဖက်က ယောကျ်ားလေးတွေချည်းပဲဆိုတော့ ကျွန်မလည်း သူတို့နဲ့ပေါင်းပြီး ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လိုပုံစံ ဖြစ်နေတာ ကျားကျားယားယားပေါ့။ အိမ်ကလည်း တစ်ဦးတည်းသော

အပြာစာအုပ်

တကယ့်စူပါကိုမှ ရွေးမိတဲ့ သူမလေးရဲ့ ခံစားမှုအရသာဖွင့်ခန်း

”  စိုးမြင့်ရေ  ”  ”  ပြော   ကိုစံတင့်  ”  ဆောင်း အကုန် နွေ အကူးမို့ လယ် ယာ လုပ်ငန်း ခွင် ဝင်ပြီး ပြန်လာ သော ရွာသူ ရွာသားများ

Scroll to Top