ဒေါ်နီလာ   သူမ ကို တောင်ကြီး မြို့   ရပ်ကွက် တခု လုံး မသိသူ မရှိ  ။   နှုတ်ကြမ်း လျှာကြမ်း နှင့် တိုင်းရင်း သား အမျိူး သမီး တစ်ဦးပင်  ။  […]

အိမ် မှာ အလှုတစ်ခုရှိတော့ ဧည့်သည်တွေက အရမ်းများနေပြီး ညအိပ်ချိန်ရောက်တော့ အားလုံးဟာ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာပဲ အိပ်ကြရတယ်၊ ယောက္ခမကတော့ သူအတွက်အိပ်စရာကို မီဖိုနားက စတိုခန်းလေးမှာ ပြင်ဆင်လိုက်တယ်လေ၊ ယောက္ခထီးနဲ့ ယောင်္ကျားကတော့ တစ်ခြား အမျိုးသားဧည့်သည်တွေနဲ့အတူ အိမ်ရှေ့ခန်းမှာဘဲ အိပ်ကြတာပေါ့၊

ဟဲ့  မိုးဇာ    နင် က ပစ္စည်း တွေ မသိမ်း ပဲနဲ့ အပြင် ထွက်ဦး မလို့ လား   သွားခါ နီးမှ ဟိုဟာ ကျန်ခဲ့ ဒီဟာ ကျန်ခဲ့ ဖြစ်ဦး

ဖိုးတာ ရေ … ..ဟေ့ … . ဖိုးတာ … … “  “ ဗျိုး … … “  “ အခု လာစမ်း … ….