အပြာစာအုပ်

ဒီလိုအရသာ ဒီလိုကောင်းတဲ့စည်းစိမ်မျိုး နောက်ထပ်မရနိုင်တော့ပါဘူး မမရယ်

ကျွန်မ မှာ အပျိုကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ပါသည် ။  လူတကာ က ကျွန်မ ကို အပျိုကြီးလို့ အသိ အမှတ်ပြု ထားကြပါသည် ။  အမှန် တော့ လင်ရယ် လို့ တစ်ကောင်

အပြာစာအုပ်

နှစ်ခုတပြိုင်ထဲရတဲ့ အရသာထူးကို ကောင်းကောင်းကြီးခံစားတတ်သွားပါပြီနော်

သံချောင်း သူ ငယ်ချင်း တွေနှင့် နေ့ခင်း ထမင်းစား ကျောင်းဆင်း ချိန် ကျောင်း အတူတူ ပြေးလာပြီး မှ အချင်းချင်း စကားများ ကာ စိတ်ဆိုးပြီး အိမ်သို့ ပဲ တန်းပြန် လာခဲ့သည်

အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

နောက်မီး နီနီ လင်းနေသည် (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

( ခက်တယ်ကွာ… မင်းလုပ်တာ.. ငါတော့ သေတောင် သေလိုက်ချင်တော့တာဘဲ …) ( အစ်မရယ်.. ဘယ်သူမှ သိတဲ့ ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ .. လာပါဗျာ.. လိုးကြရအောင် …) ( အို… လွှတ်..

အပြာစာအုပ်

ကန်ဘောင်ပေါ်က ရမ္မက်ကြမ်း

မနက်စောစော နိုးလာကတည်းက ဦးမင်းမောင် တစ်ယောက် စိတ်ကတော်တော်ထန်နေမိသည်။ အိမ်ကနေ ငါးကန်ကိုရောက်နေတာ ၃ ရက်ရှိသွားပြီ။ အိမ်မှာတုန်းက မိန်းမကို နေ့တိုင်း ဆက်ဆံဖြစ်သည်။ ရာသီလာသည့် နေ့တွေတောင် အစပိုင်း အလာများသော ရက်နှစ်ရက်လောက်သာ ရှောင်ဖြစ်သည်။ နောက်ရက်များမှာတော့

အပြာစာအုပ်

စားရမယ့် ဓါတ်စာ

ထွန်းရီ တစ်ယောက် အိပ်ပြန်ချိန်နီးပြီမို့ လှန်ထားသော နွားထီးနှစ်ကောင်နှင့် နွားမသားအမိကို ပြန်ခေါ်ရန် တဲအတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ နွားတွေက ယာခင်းနှစ်ကွက်ကျော်မှာ ရှိနေသည်မို့ အတန်ငယ် လှမ်းသည်။ သူ့ယာခင်းတွေက တောင်မြေမှာပင် ကပ်လျှက်ရှိသည်။ အထီးတစ်ကောင်က ကြိုးလွတ်ပြီး အတော်ဝေးဝေးရှိ

အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

သစ်တုံး (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

“အားးး ကိုလတ် တောင်လာပြီ၊ ငါ့ထဲမှာ ပြည့်နေတာဘဲဟာ၊ နင်ဟာလေ၊ အရင်ကလိုဘဲ” “ငါ မပြောဘူးလား၊ နင်နဲ့ဆို ငါက အမြဲထန်နေတာ သိပြီလား၊ လုပ်တော့ဟာ နင့်စိတ်ကြိုက်” မ၀ေက ကိုလတ်ဗိုက်ပေါ် လက်ထောက်ကာ သူ့ခါးကို ဖြေးညှင်းစွာ

Scroll to Top