အပြာစာအုပ်

ဒီမှာလဲဘယ်လိုမှ အဆုံးသတ်မရတော့လို့ပါရှင်

အောင်မောင်း ။ မိန်းမ မယူခဲ့ဘူး။ ပိုက်ဆံနည်းနည်းစုမိတယ်။ ရွာဘက်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်တယ်။ အသက်က တော်တော်ကွာပါတယ်။ ကျနော်က ငါးဆယ့်ငါး၊ သူကသုံးဆယ့်ငါးပေါ့။ ကျနော်ပင်စင်ယူလိုက်ရတဲ့အခါ ကျတော့စားဝတ်နေရေး အဆင်ပြေအောင် ဈေးထဲမှာဆိုင်ခန်းလေးဖွင့်ပြီး ဈေးရောင်းတယ်။ ပြသနာက့ ကျနော်ပဲဗျ

အပြာစာအုပ်

အသက်ရှည်ဆေး

“မရဘူး၊ မရဘူး၊ ထပ်မထုတ်ပေးနိုင်တော့ဘူး။ အခု နင်ကြိုယူထားတာ နှစ်လစာတောင်ရှိပြီ။ ပြောလိုက် နင့်အမေကို မရတော့ဘူးလို့၊ လကုန်မှ ထပ်ပေးနိုင်မယ်၊ အခု လကုန်ဘို့ ၂ ပတ်တောင် လိုသေးတယ်၊ မပေးနိုင်ဘူး” မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ကျုပ်မိန်းမပြောသမျှ နားထောင်နေသော

အပြာစာအုပ်

ခပ်ပြင်းပြင်းလေးပဲ ကောင်းပါတယ် ကိုရယ်

တ ဖြောက်ဖြောက် ရွာနေတဲ့ မိုးည တစ်ည … ကျွန်တော် အိပ်ယာ ပေါ်မှာ လဲလျောင်း ရင်း မျက်နှာကျက် ဆီသို့သာ ငေးမောရင်း လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အကြောင်း အရာ တစ်ခုကို စဉ်းစားလို့

အပြာစာအုပ်

အပျိုကြီးနှင့်လူပျိုရိုင်း လူပျိုကြီးနဲ့ မြီးကောင်ပေါက်

အခန်း (၁) ဤအတွေ့ အင်းလျားကန်ရေပြင်ကို ကျောခိုင်းကာ ဆောက်လုပ်ထားသည့် မာလာမြိုင်ဂေဟာနှင့် နှင်းဆီမြိုင်ဂေဟာ တိုက်နှစ်လုံးမှာ အထက်တန်းလွှာဟု ခေါ်ဆိုအပ်သည့် ပစ္စည်ဥစ္စာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများနေထိုင်ရာ စံအိမ်ဂေဟာများပေမို့ ခေတ်မီလှပကာ နေချင့်စဖွယ် သာယာလှပပါပေသည်။ မာလာမြိုင်ဂေဟာတွင် အတွင်းဝန် လူပျိုကြီး

အပြာစာအုပ်

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မှားခဲ့မိပါတယ် မောင်ရယ်

” အ အားးး အီးးး အ အ လှိုင်းတွေလှိုင်းတွေ မူးရိပ်ရိပ် အားးးရှီးးးး “ ဟင်! ငါဘာဖြစ်နေတာလဲ ငါဘယ်ရောက်နေတာလဲ တခါမှ မ ခံစားဖူးတဲ့အရသာ မျက်လုံးအသာလေးဖွင့်ကြည့်မိတော့ မူးနောက်နောက်နဲ့ အာရုံတွေက လုံးဝစုစည်းမရ

Scroll to Top