လှည့်ဖျားခံ အချစ်
“ပြွတ်ပြွတ် – အား– ပြွတ်ဗြစ် ဒုတ် – အမလေး ကိုရယ် – အင့် – အား– ကောင်းလိုက်တာ – အ– အ–” “ကိုလည်း ကောင်းနေပြီ – ပြီးတော့မယ်” […]
“ပြွတ်ပြွတ် – အား– ပြွတ်ဗြစ် ဒုတ် – အမလေး ကိုရယ် – အင့် – အား– ကောင်းလိုက်တာ – အ– အ–” “ကိုလည်း ကောင်းနေပြီ – ပြီးတော့မယ်” […]
ငအောင် ရေ သွားကူး မယ်လေ ကွာ ကောင်မလေးတွေက အရမ်းလန်းတယ်ကွ ဟေ့ကောင် ဘာငိုင်နေတာလဲ သက်နိုင်ဘန်ဂလိုထဲကနေပင်လယ်ပြင်ကို တစ်ယောက်ထဲ ငေးနေတုန်း သူငယ်ချင်းရဲနိုင်က လှမ်းခေါ်သည် ။ မင်းကွာဒီကမ်းခြေမှာ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်လောက် ရနိုင်တဲ့ဟာကို ငိုင်နေရတယ် လို့”သက်နိုင်
အပ် ချုပ်စက်ခုံ ကို ကွယ်ပီး ထိုင်နေတဲ့ ကိုယ်လုံး အိထွေးထွေးလေးကို အတင်း ဆွဲထုတ်ပီး ထူမ လိုက်တယ် ။ ဆက်တိုက် ဆိုသလိုပဲ ဘလောက် အင်းကျီ နှိပ်စိလေးတွေကို တဖျောက်ဖျောက်မြည်အောင် ဆွဲဖွင့်လိုက်တယ်။ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး
“ ဆရာ လေး..ထန်းရေချိုလေး သောက်ဦး မလား ဗျ ” ထန်းတော ရှေ့မှ ဖြတ်သွား သော ကျောင်းဆရာ လေး တင့်ဆွေ ကို ရွာမှ ကာလသား ခေါင်း ကိုချက်ကြီး က
မတ်တပ်ရပ်အနေထားနဲ့ပဲ ပြည့် အဖုတ်ထဲ ဇာနည့်လီးကြီး ဝင်လာတော့ အလိုက်သင့်လေး ပေါင်နှစ်ဖက်ဖြဲပြီး ကော့ထားလိုက်တာ။ ဇာနည်က အချက် ၇၀ လောက် မနားတမ်းလိုးပြီးမှ လီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပြည့်ကိုပွေ့ချီရင်း ကုတင်နား လျှောက်လာခဲ့တယ်။ အခန်း (
ဖြစ်ရပ်မှန် လေးပါ။ နာမည် လိပ်စာလွှဲထားပါတယ်။ လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်လောက်က မန္တလေးမြို့ ရပ်ကွက်တစ်ခုမှာပေါ့ ငမျိုးဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ရှိတယ်။ ငမျိုးက ကားဘော်ဒိ ပြင်တဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်။ ရိုးသားတယ်။ ကြိုးစားတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ
အံသြ စရာ မြင်ကွင်း ကြောင့်မျက်လုံး ပြူးမိ သည် ။ အတွင်း မှာ ကိုအောင်ကျော် နှင့် အတူ မျိုးပပ ရှိနေ ပြီး မျိုးပပ ရဲ့ လက်ကောက် ဝတ် တွေ
“အစ်မရေ အစ်မ ကျနော်ရောက်ပါပြီ” လို့ အော်ပြောလိုက်တော့ “အေး အေး လာပြီ ခဏ” အောက်ထပ်က အိမ်ရှေ့ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ချပြီး စောင့်နေစဉ် အိမ်အပေါ်ထပ်ကနေ လှေကားအတိုင်း မမော် ဆင်းလာတာကို ကျနော် ငေးကြည့်မိသွားပါတယ်။ လုံးကြီးပေါက်လှ၊
တိုက် ခန်း တံခါး ဝကို ရောက် တော့ ဖွင့်လျှက် မို့ ကြည့်လိုက် သည် ။ မိန်းမ ဖိနပ် တစ်ရံ တွေ့တာ နဲ့ ဧည့်သည် ရောက်နေ တယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်း