ဓလေ့အတွေ့
ကာမဂုဏ် ခံစားခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သောက်လေသောက်လေ ငတ်မပြေ ဟူသော စကားရှိသည်..။ ကာမဂုဏ် ခံစားရခြင်းသည် ပင်လယ်ရေ (သို့) ဆားငံရေကို သောက်ရခြင်းနှင့် တူသည်ဆို၏ ..။ ရေငတ်တိုင်း ဆားငံရေကို သောက်မိ၏ ။ သောက်တိုင်းသောက်တိုင်း […]
ကာမဂုဏ် ခံစားခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သောက်လေသောက်လေ ငတ်မပြေ ဟူသော စကားရှိသည်..။ ကာမဂုဏ် ခံစားရခြင်းသည် ပင်လယ်ရေ (သို့) ဆားငံရေကို သောက်ရခြင်းနှင့် တူသည်ဆို၏ ..။ ရေငတ်တိုင်း ဆားငံရေကို သောက်မိ၏ ။ သောက်တိုင်းသောက်တိုင်း […]
ကျုပ် က အိမ်ခြံမြေ အကျိုးဆောင် လုပ်ငန်း လုပ်ပါ တယ် ။ အိမ် ပွဲစား ပေါ့ လေ ။ ကိုယ့် ဝါသနာ နဲ့ ကိုက်ညီ တဲ့ အ လုပ်
ဒေါ်မြတ်တင်မေ ကို ထွန်းကို သိတာ တော့ ကြာပြီ ။ ဒါပေ မယ့် ရင်းနှီး တာ တော့ အရမ်းကြီး မရင်းနှီး ။ ထွန်းကို ကား အသက် (၂၇) နှစ်
ပန်းဆိုးတန်းကားဂိတ်က ထုံးစံအတိုင်း စည်ကားနေ၏။ ညနေ ရုံးတွေဆင်းချိန်ဆို ကားဂိတ်မှာ တန်းစီနေကြတဲ့ လူတွေက အလှူပေးနေတဲ့ မဏ္ဍပ်ရှေ့က တန်းစီစောင့်နေကြတဲ့ ကလေးတွေလို ကျိတ်ခဲနေကြသည်..။ ဆရာမခင်မာဆွေ တစ်ယောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်..။ အထက်တန်းပြ ကျောင်းဆရာမ ဖြစ်ပေမယ့်
အသက် (၄၀) ၊ အသားညှိညှိ ၊ အရပ် ၅ပေ ၈လက်မ ရှိပြီး ၊ တက္ကစီမောင်းသော ကိုနိုင်ဝင်း၏ ရန်ကုန်မြို့ပြင်းပြသော အပူချိန်အောက်ဝယ် တွေ့ကြုံဆုံခဲ့ရသော ဇာတ်လမ်းအထွေထွေဖြစ်သည်။ “တက်ကစီ…” “ညီလေး ဘယ်သွားမလို့လဲ…..” ”
မြောက်ဥက္ကလာကို ပြန်သော မီနီ ဘက်စ်လေး ထိုးရပ် လာ တော့ လူအုပ်ကြီး နဲ့ အတူ မသီတာလဲ ကားပေါ် တိုးတက်လိုက်ရသည်။ အရမ်းကြီးမကျပ်သော်လည်း လူအပြည့်နှင့်ပင်။ ဒါတောင် စနေနေ့နေ့လည်ခင်းပဲရှိသေးသည်၊ ရုံးဆင်းချိန်ဆိုလျှင်ကားပေါ်တက်ဖို့တောင်မန ည်း။ သီတာက
တစ်နေ့ တော့ ညနေ စာ စားပြီး ပျင်းတာ နဲ့ ကျုပ် ရွာ ထဲ လျှောက်လာ ခဲ့ တယ် ။ အချိန် က မှောင်ရီ ပျိုးနေတဲ့ အချိန် တစ်
ကျွန်တော် ဆေးရုံ က အိမ် အပြန် လမ်းမှာ ကျွန်တော် ရင်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်ခြင်း တွေ ပြည့်နှက် နေသည် ဘာကြောင့် ဆို ကျွန်တော် အလုပ်ထဲ တွင် ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပြီး ဆေးရုံ
ကျမ အပျို ဖြစ်ပေ မယ့် အပျို ဖော် မဝင်သေး ။ ရှုပ်သွားလား မသိဘူး။ အသက်က ၁၈ နှစ် ကျော်နေပြီ။ ဒါပေမယ့် ရာသီသွေး မပေါ်သေးဘူး။ ကျမ နေတာကလည်း ရန်ကုန်