မင်ဒီ့ ရဲ့ လက် ကလေး တဖက် က သူ့ပေါင်ကြားက မာန်ဖီထကြွနေတဲ့ ဖွားဖက်တော်ကို လှမ်းဆုပ် ကိုင်ညှစ်လိုက်တာကို သိလိုက်တယ် ။ နှစ်ယောက်သား ကုတင်ပေါ်ကို တက်လိုက်ကြတဲ့အချိန် မင်ဒီက “ မင်းကို စုတ်ချင်တယ် […]
လွန်ခဲ့ သော (၂) နှစ်ခန့် က ဦးသာလှ မိန်းမ မအုံးရှင် သားအိမ် ကင်ဆာ ရောဂါ နှင့် ကွယ်လွန် ခဲ့ သည် ။ မအုံးရှင် မကွယ်လွန်ခင် ကပင် ဦး
အခန်း ( ၁ ) ” မမလေး … ကားအဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ ” ” အေးအေး … မောင်တိုး … ငါလာပြီ … ငါ့ကား ဘယ်ချိန်ရမှာလဲ ”
“အစ်မရေ အစ်မ ကျနော်ရောက်ပါပြီ” လို့ အော်ပြောလိုက်တော့ “အေး အေး လာပြီ ခဏ” အောက်ထပ်က အိမ်ရှေ့ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ချပြီး စောင့်နေစဉ် အိမ်အပေါ်ထပ်ကနေ လှေကားအတိုင်း မမော် ဆင်းလာတာကို ကျနော် ငေးကြည့်မိသွားပါတယ်။ လုံးကြီးပေါက်လှ၊
အံသြ စရာ မြင်ကွင်း ကြောင့်မျက်လုံး ပြူးမိ သည် ။ အတွင်း မှာ ကိုအောင်ကျော် နှင့် အတူ မျိုးပပ ရှိနေ ပြီး မျိုးပပ ရဲ့ လက်ကောက် ဝတ် တွေ
ကျွန်မ နာမည် လဲ့လဲ့ ပါ ။ ကျွန်မအမေက ဒေါ်အေးအေးအောင်တဲ့။ မိဘနှစ်ပါး သဘောထားမတိုက်ဆိုင်လို့ ကွာရှင်းပြီးနောက်ပိုင်း ကျွန်မတို့ ဆင်းဆင်းရဲရဲနေခဲ့ရပါတယ်။ တနေကုန် ထမင်းငတ်ခဲ့တာတွေ ကျောင်းသွားရင် မုန့်ဖိုးမပါတာတွေ ကျောင်းစိမ်းအကျီင်္အနွမ်းလေးတွေပဲ ဝတ်ခဲ့ရတာတွေ အခုထိ မှတ်မိနေဆဲပါ။ဒါပေမဲ့
သူ က ကျွန်မ ကို အိပ်ယာပေါ် ကို တွန်းလှဲ လိုက်သ ည်။ ကျွန်မ ကိုယ်ပေါ် မှာ အနက်ရောင် အတွင်းခံ ဝမ်းဆက် လေးက လွဲ ပြီး ဘာမှ မကျန်တော့
သန်းနု တစ်ယောက် ထင်းစည်းလေး အသာချရင်း ထန်းပင် ပေါ်က ထန်းရည် ချိုအိုးတွေနဲ့ အလုပ် များနေတဲ့ ဦးသိန်းရွှေကို မော့ငေး ရင်း ဦးလေး ရေဆာ လာလို့ အမောပြေ ထန်းရည်တိုက်အုံး နော်..အေး ခဏ
“ “ ဆောင့် အင့် အင့် နာနာလေး အစ်ကိုရယ်”” ““ဒါနဲ့ ဆောင့်တာ နာတယ်ဆို” “အဟွန်း နာလို့ နာတယ် ပြောတာပေါ့ ခုမှ မနာတာ” ထက်ကျော်ဖင်ကြီးကို ဆွဲမြောက်လိုက်၏။ လုံးပတ် ငါးလက်မနီးပါး