အခန်း (၁) ဤအတွေ့ အင်းလျားကန်ရေပြင်ကို ကျောခိုင်းကာ ဆောက်လုပ်ထားသည့် မာလာမြိုင်ဂေဟာနှင့် နှင်းဆီမြိုင်ဂေဟာ တိုက်နှစ်လုံးမှာ အထက်တန်းလွှာဟု ခေါ်ဆိုအပ်သည့် ပစ္စည်ဥစ္စာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများနေထိုင်ရာ စံအိမ်ဂေဟာများပေမို့ ခေတ်မီလှပကာ နေချင့်စဖွယ် သာယာလှပပါပေသည်။ မာလာမြိုင်ဂေဟာတွင် အတွင်းဝန် လူပျိုကြီး […]
သျှင် သွေး သူ ငယ်ချင်း ဖြစ် သူ ထံ မှ ဖုန်း ဖြင့် ကူး ယူ ထားသော အပြာ ကားများ ကို နားကျပ် တပ်ကာ ဆေးလိပ် ဖွာ
ကျွန် တော် ခုနစ် တန်း တက်နေ ချိန်မှာ သူက အသက် ဆယ့် ရှစ် နှစ်ရှိပြီ ။ ကျွန်တော် လည်း သူ့ဆီ က ပညာတွေ အတော် များများရ ခဲ့
“လာပြီ….လာပြီ…ပြေး…ပြေး…” ပလက်ဖေါင်း ဈေးတန်းကလေး တစ်ခုလုံး အမှိုက်ပုံ လေး လေဝှေ့ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖယိုဖရဲ ပြေးလွှားကြသည်။ အလကားနေရင်းလည်း လာပြီ.. လာပြီ… ပြေး… ပြေး…. အော်တတ်သော နာရီအဟောင်း ရောင်းဝယ်သည့် အာရောဂျံဆီသို့ မျက်လုံးက ရောက်ဖြစ်၏။
ဆရာ ထွန်းစိန် ဆို လျှင် ကလေး က အစ ခွေး အဆုံး သိသည် ဟု ဆိုရ လောက်အောင် ဒီနယ် တစ်ကြော မှာ နာမည်ကြီး လှသည့် အထက်လမ်း ဆရာ
လက် တစ်ဖက် က ရေဖလားကို ကိုင်ပြီး ရေစည်ထဲ တွင်ပြည့်လျှံ နေသော ရေများ ထဲသို့ ထိုးနှစ် ကာ ခပ် လိုက် ပြီး ကိုယ်လုံး ပေါ်ကို လောင်းချ လိုက်တဲ့ အချိန်
အသား ညိုညို မျက်နှာကအမြဲ ပြုံးချိုနေပြီး သဘော ကောင်းမှန်း မြင်ရုံနဲ့ သိသာ စေတယ် ။ လုပ်ငန်းရှင် ပေါက်စ အိမ်ထောင် မရှိ သမီးရှင်တွေ မျက်စိကျ တဲ့ အပြင် သူ့ အနား
သီတာ တစ်ယောက် စိတ် ညစ်ညူး စွာဖြင့်အောင်မင်္ဂလာ ကားဝင်း ထဲ တက္ကစီ ကို လိုက်ပို့ ခိုင်း ပြီး ELite ကားဂိတ် ကို ရောက်ခဲ့ ရတယ် ။ မိမိ ဘဝ
ကျော်ဌေး နှင့် သီတာ တို့ လင် မ ယား မှာ အရင် က လို တ ကျက်ကျက် စကားများ ရန်ဖြစ်ရုံ ပင် မ က တော့ ။