အပြာစာအုပ်

နာနာလေးနဲ့ အရသာရှိပြီး ကောင်းလိုက်တာနော်

ကိုထွန်းလူ တို့ မြို့တက် တိုင်း မစန်းစန်းနှင့် ပြူးကျယ်တို့က ချိန်းချိန်း လိုးနေကျ ဖြစ်သည်..။ အိမ်ချင်းကလည်း တောင်ဖက်မြောက်ဖက် ကပ်လျက်သားဆိုတော့ သူတို့နှစ်ယောက် ဖြစ်နေကြသည်ကို မည်သူမျှ မရိပ်မိကြ..။ ပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောက် အသက်ချင်းကလည်း အလွန်ကွာသည်..။

အပြာစာအုပ်

လုပ်တိုင်းကောင်းတာဆိုလို့ တစ်ခုပဲရှိတယ်သိချင်လာခဲ့ရှင့်

ချယ်ရီ မြို့ ကြီး မှာ မွေးဖွား ခဲ့ ပေမယ့် တာဝန် ကျရာတော မြို့ လေးမှာ ပျော်နေ ပြီ ။ လေကောင်း လေသန့် ရှု ရင်း တောင်တန်း ကြီးတွေ

အပြာစာအုပ်

အတွေးပေါင်းစုံထဲက ဒါလေးကထိတယ်နော်

ဒါနဲ့ ပဲ မသင်းကို ဆွဲလှဲပြီး ထမိန် လှန် လိုးပစ်လိုက်တာ။တသက်နဲ့တကိုယ်ဗျာ လီးက ခါတိုင်းလို ကျမသွားပဲ မာထင်နေတာဗျ။မိနစ် ၂၀လောက် မနားတမ်း လိုးလိုက်နိုင်လို့ မိန်းမတောင် အံအောယူရတယ်။နှစ်နှစ်ချိုက်ချိုက်အိပ်ပျော်ရင်း မနက်၅နာရီလောက် မသင်းကို ထလိုးသေးတယ် မသင်းက

အပြာစာအုပ်

ဒါမျိုးနဲ့တွေ့မှပဲ ပွင့်ထွက်သွားတဲ့ အုံပုန်းအပျိုကြီးမမ

ကျွန်တော် အပင် ပေါ်မှာ ရှိတယ် ဆိုတာကို မသိဘူးဗျ မနက်ပိုင်း နေရောင်အောက်မှာ ထဘီရင်ရှားနဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက်ရေငင် နေတာ ဘယ်လောက် ကျက်သရေရှိ လိုက် မလဲဆို တာကိုတွေးကြည့် ကြပေါ့ဗျာ ဆံပင် အရှည်ကြီး

အပြာစာအုပ်

စားနေကျ

မြန်မာပြည်က နာစ့်လေးတွေက ဖင်လုံးလုံးလေးတွေဆို အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာ။ ထမီ ကြက်သွေးရောင်လေးနောက်မှာ လုံးတုံးတုံးနဲ့ ဘယ်ညာ ရွေ့သွားတာလေးတွေ ကြည့်ရတာ ဖီးလ်ပဲ။ ဘတ်(စ်)ကားစီးတုန်းများဆို မထောက်ဖို့ မနည်းအားတင်းရတယ်။ ဒါမျိုး လူပျိုတိုင်းခံစားရမှာ သေချာတယ်။ အခု စဉ်းစားရင်တောင် တံတွေးမျိုချမိတာအမှန်။

အပြာစာအုပ်

အခုမှပဲ အတောက်အလက်စုံတဲ့ ငှက်မလေးဖြစ်ရတယ်ရှင့်

ကျွန်မ စိတ် ကသိကအောင့် ဖြင့် အခန်းထဲ ရောက်နေသည် မွေ့ယာ ထူထူဖြူဖြူ တွေက သဘောကျစရာ ဖြစ်ပေမယ့် စိတ်ထဲ မတင်မကျ အကိုနဲ့ စပြောလာတုန်းက နောက်ပြောင် နေသည် ဟု ထင်ခဲ့မိ သည်

အပြာစာအုပ်

အနှိပ်လေးနဲ့ဆိုတော့ ပြည့်ဝချက်က အတိုင်းထက်လွန်ပါပဲရှင်

ကျွန်တော် အမည် ကိုမျိုးပါ ကားဝယ် ရောင်းလေး လုပ်ပါတယ် ။ ကျွန်တော် လုပ်ငန်းက မပင်ပန်း ပေးမယ့် တစ်ခါ တလေ မနားရဘူးဗျ ။ ကျွန်တော် လဲ အညှောင်း မိနေတာ နဲ့

Scroll to Top