” တီတီ … တီတီ …… တီ …… ” ဧည့်ခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ နေနေတုန်း ခြံဝန်းတံခါးပေါက်က ကားဟွန်း တီးသံကြောင့် မိန်းမနဲ့ ကျနော် ပြိုင်တူကြည့်လိုက်မိတယ်။ ” ကိုအောင် […]
မိုးဟိန်း ကို ယုံစားပြီး လိုက်ပြေး လာမိတာ မှားပြီလားဟု ယုဇနနောင်တရနေသည်။ အရက်မူးရင် ရန်ရှာတတ်သည့်လင်ဖြစ်သူ အောင်ခင်ကိုစိတ်ကုန်ပြီး အရင်ထဲကကြာကူလီဟု နာမည်ကြီးသည့် မိုးဟိန်းနှင့်မူဆယ်ဘက်ကိုလိုက်ပြေးလာပြီး မိုးဟိန်းအစ်မလင်မယားပိုင်သည့် မြို့စွန်ကခြံတစ်ခြံမှာအတူနေကြသည်။ မိုးဟိန်းအစ်မလင်မယားကတော့ မြို့ထဲမှာနေတာမို့ မြို့စွန်ခြံထဲမှာ လွတ်လပ်လှသည်။ မိုးဟိန်းအစ်မလင်မယားကလဲ
လူတိုင်း မှာ နှလုံးသား တစ်ခုစီ ရှိကြ တယ် ။ ဒါပေမယ့် ကျမ ဆီမှာ ရှိတဲ့ နှလုံးသားကိုတော့ ဖောက်ထုတ် ပစ်လိုက်ချင်သည် ။ နှလုံးသား မရှိရင် အသက် ဆက်မရှင်နိုင်ဘူး ဆိုတာ
မြိတ်မြို့ ကား ဂိတ်ကြီးဝင်းက ညနေစောင်းနေရောင်ပျောက်လုလုဖြစ်နေပေမဲ့ ဈေးသည်တွေရဲ့ဆူညံသံ ကားသမားတွေရဲ့ အပြိုင်အဆိုင်ခရီးသည်ခေါ်သံတို့က ပုံမှန်အတိုင်းပဲလည်ပတ်နေပါတော့တယ် အော်ဟစ်ဆူညံသံတွေကြားထဲ ဓါတ်ပုံနဲ့ပန်းချီဆရာ မလေး ရတီ တစ်ယောက်လည်း ရန်ကုန်သို့ပြန်ရန်အတွက် စီးနင်းရမည့် အန်တီဝင်း ကားဂိတ်နေရာလေးကိုရှာနေပါတော့တယ် စီးနင်းရမည့် ကားဂိတ်ကိုတွေ့တော့ ညီမလေးရေ
နွေဦး ကာလ တစ်ခု၏ တိမ်ထူ သော ညနေခင်း တစ်ခုတွင် ကျွန်တော်နှင့် မမသဲတို့ စတင် တွေ့ဆုံ ခဲ့ကြသည် ။ ကျွန်တော် က လူပျိုပေါက် အရွယ် ရှစ်တန်းနှစ် တက်ရန် ကျောင်းပိတ်
ငအောင် ရေ သွားကူး မယ်လေ ကွာ ကောင်မလေးတွေက အရမ်းလန်းတယ်ကွ ဟေ့ကောင် ဘာငိုင်နေတာလဲ သက်နိုင်ဘန်ဂလိုထဲကနေပင်လယ်ပြင်ကို တစ်ယောက်ထဲ ငေးနေတုန်း သူငယ်ချင်းရဲနိုင်က လှမ်းခေါ်သည် ။ မင်းကွာဒီကမ်းခြေမှာ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်လောက် ရနိုင်တဲ့ဟာကို ငိုင်နေရတယ် လို့”သက်နိုင်
နှဖူးထက် က ချွေးစလေး တွေကို လက်ခုံနဲ့ တို့သုတ်ရင်း ရှင်းလက်စအမှိုက်တွေကို အမှိုက်ပုံးထဲ ထည့်လိုက်သည် အရာရာ နေရာတကျရှိမရှိ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရင်း ကျေနပ်ဟန် ပြုံးသွားကာ အခုမှ စိတ်သက်သာသည့်ဟန်နှင့် အမှိူက်ပုံးနား တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ချလိုက်သည် ခန့်ငြားသည့် ကုတင်ကြီးပေါ်မှ
ခုတင်ပေါ် ဒူးလေး ထောင် ထိုင်နေတဲ့ သူမ ထမီလေးကို အသာ မတင်ပီး အမွှေး ရေးရေးနဲ့ ခြေသလုံး လေးတွေကို ပွတ်သပ်ဆုပ် နယ်ပီး အနမ်းလေး ပေးလိုက် တယ် ။ အပြင် ပန်း
“ နွယ် ဒီနေ့ည အတွင်းခံ တွေ မဝတ်ခဲ့ နဲ့နော် မောင် ဒီတိုင်းလေး မြင်ခြင်လို့ ” “ ဟာ မောင် က လဲကွာ နွယ် ဒီတိုင်းကြီး မနေရဲပါဘူး