ဆရာ အတက်သင် ကျောင်း ဆင်းပြီးနောက် ဖြူဖြူတစ်ယောက် တာဝန်ကျရာ နောင်ချိုမြို့ရှိ အလယ်တန်းကျောင်းတွင် မူလတန်းပြ ဆရာမအဖြစ် ရောက်ရှိခဲ့သည်။သူမ၏ အသက်သည် 22 နှစ်သာ ရှိသေးပြီး အချိုးကြ ဘောဒီ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ […]
ရှင်းရှင်း ပြောရင် (၁၀) တန်း ဖြေပီး တော့ ပေါ့ အလုပ် မရှိ လို့ လျှောက်ပတ် လည်စား လုပ်နေ တုန်း ဆရာမ က ခေါ်ပီး ဂိုက်လုပ် ခိုင်းတော့ သူငယ်ချင်း
ကို ကျော်မြ ရှင်နတ်ပြည် ရောက်ဖူးလား” နေမကောင်းချင်သလိုဖြစ်နေသဖြင့် ဆေးခန်းလာပြသည့် ကျော်မြ ကျေးရွာသူနာပြု ဆရာမလေးမိချို၏စကားကြောင့် နည်းနည်းကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။ ဒီနေ့မှ ဆေးမှူးကလဲ မရှိ။ မြို့ကတိုက်နယ်ဆေးရုံသို့ ခဏပြန်သွားရာ ဆေးခန်းတွင် မိချိုတစ်ယောက်သာရှိသည်။ ကျော်မြလဲ ယခင်ရွာမှာသူနာပြုဆရာမ
မာမာနွယ် ကုတင်ပေါ်တွင် ခေါင်းအုံးကို ကျောမှီထိုင်ကာ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ခပ်ကားကား လုပ်ထားစဉ် သူမထမီအောက်မှ ခေါင်းတစ်ခုကို အသာပွတ်ပေးနေပြီး ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို အရသာခံ သောက်နေ၏။ ဆေးလိပ်ငွေ့ကို အဆုတ်ထဲသို့ ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး တစ်ချက်အဖုတ်ထဲမှ ကျင်ခနဲ ဖြစ်သွားသဖြင့် မျက်နှာတစ်ချက်
အန်ကယ်ထွန်း ဒီတခေါက်လာတော့ အသားဖြူဖြူနဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် သူနှင့်အတူ ပါလာသည်။ အန်ကယ်ထွန်း၏ အမည်အပြည့်အစုံက ဦးထွန်းခင်ကျော် ဖြစ်သည်။ နီလာ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးမောင်မောင်ဦး၏ ငယ်သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်။ အန်ကယ်ထွန်းက မော်လမြိုင်တွင် အလုပ်တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နီလာတို့ရှိရာ ရန်ကုန်သို့ နှစ်လသုံးလလျှင် တစ်ခေါက်
ကျမ မောင့်ကို အရမ်း ချစ်ပါတယ် ။ ဒါပေမဲ့ မောင့်ဖေဖေကို ပိုပြီး သတိရ တမ်းတမိတယ် ။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လ လောက်က မောင့် ဖေဖေ ကျမကို သားမယား ပြုကျင့်ပြီး ကတည်းက
ချယ်ရီ မြို့ ကြီး မှာ မွေးဖွား ခဲ့ ပေမယ့် တာဝန် ကျရာတော မြို့ လေးမှာ ပျော်နေ ပြီ ။ လေကောင်း လေသန့် ရှု ရင်း တောင်တန်း ကြီးတွေ
အိပ် ခန်း ထဲမှာ မုန်တိုင်း ကျနေ သလို ထင်ရသည် ။ ဝါဝါမွန် တစ်ယောက် ကိုတင်မောင် ကျောပြင် ကို တင်းတင်းကြီး ဖက်တွယ်ပြီး တဏှာ ပြင်းပြင်းနှင့် သူမ ကို တအုန်းအုန်း
မိန်းမ ငယ် လေး တစ်ယောက် ထမိန် ရင်လျှ ားဖြင့် အဝတ် လျှော်ဖွတ်နေသည်။ သူမသည် အသက် ဆယ့်ရှစ် နှစ် ပြည့်ပြီးကာစ။ အပျိုပေါ် ဝင်စ ဖြစ်လင့်ကစား၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖွံ့ထွားလှသည်။