အပြာစာအုပ်

သတိလစ်တဲ့အထိကို ချစ်ပေးတတ်တယ်ရှင့်

ရှင်းလက်စ အမှိုက်တွေကို အမှိုက်ပုံးထဲ ထည့်လိုက်သည် အရာရာ နေရာတကျရှိမရှိ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရင်း ကျေနပ်ဟန် ပြုံးသွားကာ အခုမှ စိတ်သက်သာသည့်ဟန်နှင့် အမှိူက်ပုံးနား တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ချလိုက်သည် ခန့်ငြားသည့် ကုတင်ကြီးပေါ်မှ ပန်းပွင့်အကြီးကြီးပုံတွေနဲ့ ခင်းထားသည့် မွေ့ယာ ဖက်လုံး ခေါင်းအုံး […]

အပြာစာအုပ်

လွဲလွဲလေးလည်း ကောင်းပါတယ်

နွေရာသီပူအိုက်သော ကာလမို့ ထင်ပါရဲ့……။ ခင်မြင့်ဟာ ဘောလီအင်္ကျီလေးသာ ဝတ်ပြီး အိပ်ပျော်နေ၏။ အိုက်စပ်ပူလောင်နေသဖြင့် လူးလွန့်ရင်းနှင့် ခါးကထမီဟာလည်း ပေါင်ရင်းထိကို လန်တက်နေသည်။ သတိရလို့ကြည့်လိုက်တော့ မိမိကိုယ်သည် ခင်မြင့်၏ ကုတင်ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်လျှက်သား ရှိနေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့

အပြာစာအုပ်

ပုံစံမျိုးစုံပေးတတ်တဲ့ ခဲအိုတွေပါပဲရှင်

သူမ တို့ ညီ အစ်မ သုံးယောက် ရှိသည်။ မိဘ ဆုံးသွား တော့ ညီအစ်မ သုံးယောက် အတူတူ နေကြသည် ။ ပထမ အလတ် တစ်ယောက်ဖြစ်သူ ခင်မူ အိမ်ထောင် ကျသည်။

အပြာစာအုပ်

နှစ်ဆတိုးပြီး အပေးကြမ်းလိုက်တော့မယ်ကွယ်

မနေ့ ညက တစ်ညလုံး လိုလို ဖောင်စီး လက်ဖွဲ့ ကိစ္စ ပြီးမြောက် ရေး အတွက် မကြည်ရှိန် နှင့် ကာမ ဆက်ဆံခြင်း အလုပ်ကို ပြုလုပ် ခဲ့ရာ မိုးလင်း ခါနီးမှ ကိစ္စ

အပြာစာအုပ်

အော်ရီဂျင်နယ်အတိုင်းပဲ ခံစားရမယ်နော်

ကျွန်တော် တို့ အိမ်ထောက်သက်က ၆နှစ်။ ကလေးမရှိဘူး။ မယူတာဆိုပါတော့ဗျာ။ ကလေးလည်း မမွေးဘူး။ မျော့လည်းပါတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်မိန်းမစောက်ဖုတ်က ဘယ်ချိန်လိုးလိုး အသစ်တိုင်းပဲဗျ။ နေ့တိုင်းနီးပါး လိုးဖြစ်တယ်။ လိုးတိုင်းလည်း ကောင်းတာပဲ။ မကောင်းတာက ကျွန်တော့်မိန်းမ။ ကျွန်တော်က ပိန်ပြီး

အပြာစာအုပ်

သလွန်ထက်က အချစ်ပြိုင်ပွဲ

သလွန်ထက်က အချစ်ပြိုင်ပွဲ (သို့မဟုတ်) ခရေဖွင့်ခြင်း အမှတ်တရ “ဖြန်း နင့် အဲဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” တင်းရင်းနူးညံ့တဲ့ အထိန်းအကွတ်မပါ ရင်သားနှစ်မွှာကို ပါးလွှာတဲ့ ညဝတ် အင်္ကျီပေါ်ကနေ ညင်သာစွာ အုပ်မိုးပေးလိုက်မိတဲ့ ကိုယ့်လက်ဖျံကို အရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းနဲ့အတူ တုန်ရီလှိုက်မောစွာ

Scroll to Top