အပြာစာအုပ်

စားရမယ့် ဓါတ်စာ

ထွန်းရီ တစ်ယောက် အိပ်ပြန်ချိန်နီးပြီမို့ လှန်ထားသော နွားထီးနှစ်ကောင်နှင့် နွားမသားအမိကို ပြန်ခေါ်ရန် တဲအတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ နွားတွေက ယာခင်းနှစ်ကွက်ကျော်မှာ ရှိနေသည်မို့ အတန်ငယ် လှမ်းသည်။ သူ့ယာခင်းတွေက တောင်မြေမှာပင် ကပ်လျှက်ရှိသည်။ အထီးတစ်ကောင်က ကြိုးလွတ်ပြီး အတော်ဝေးဝေးရှိ

အပြာစာအုပ်

အံကြိတ်ပြီးသာဆောင့်လိုက်ပါတော့ ရှင်ရယ်

ခံဝန်း ကျယ်ကြီး တစ်ခု ၊ နှစ် ဧကခန့် ကျယ်ဝန်း သည် ။ ထိုခြံဝန်း ကျယ်ကြီး အတွင်းရှိ တစ်ထပ် တိုက်လေးက စိမ်းပြာ ရောင် ဆေးသုတ် ထားသည် ။ တစ်ထပ်တိုက်

အပြာစာအုပ်

အထိတွေ့အဝင်အထွက်က ထင်မထားမိအောင်ကို လန်းလွန်းတဲ့မမရယ်

အငယ်လေး အိမ်မှာ ရှိလား ဟေ့ အန်တီတို့ အိမ်ခဏ လာခဲ့ပါဦးကွယ် ရှိတယ် အန်တီအေး လာပီ လာပီ ခြေရင်း အိမ်မှ အန်တီအေး ခေါ်သံကြောင့် ဖတ်လက်စ စာအုပ်ကို အသာ ချထားရင်း အသံပြန်

အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

ဘဝ ဘဝ (အပိုင်း ၂)

ဦးနီတိုးရဲ့ စိတ်တွေ ခြောက်ခြား တုန်လှုပ်နေသည် ။ သူ ထမင်းစားနေတုန်း ခေါင်းရင်းခြံက သာ၀ ဆိုတဲ့ကောင်ရဲ့ အသံဝါကြီးနဲ့ အော်ပြောလိုက်တဲ့ အသံကို သူ ကြားကတည်းက ရင်တွေတုန် ကယောင်ခြောက်ခြားတွေ ဖြစ်နေသည်။ သာဝ အော်ပြောနေကတည်းက

အပြာစာအုပ်

လောကအရသာကို ခုမှပဲ သိရတော့တယ် ကိုကြီးရယ်

သူမ ဆေးလိပ် သောက်နေ တာကို ကြည့် ကောင်းကောင်းနဲ့ ထိုင်ကြည့်နေ မိသည်   ဆေးလိပ် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်တော့ ဆက် မသောက် တော့ပဲ ထိုးချေ မီးသတ်လိုက်သည်။  ခုချိန် ထိ ဦးချမ်းသာအောင် ဆေးလိပ်

Scroll to Top