အပြာစာအုပ်

တော်တော်စိတ်ထနေပြီလား ဆရာရယ်

သမီး ရေ ချစ်ယွန်းမေ …. ချစ်ယွန်းမေ ဆို သော (၁၅) နှစ် အရွယ် ကောင်မလေး ဖြူဖွေးနူးစွတ်ပီး အင်မတန်ချစ်ဖို့ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ရှင်’မေကြီး…. သမီးစာသင်ဖို့ Guide ငှါးထား တယ် […]

အပြာစာအုပ်

အကုန်လုံးသုတ်မပစ်ပါနဲ့ သူငယ်ချင်းမလေးရယ်

ငါ သိပ် အထီး ကျန်တယ် သူငယ်ချင်း။ ဒါကြောင့်နင့်ကို ငါ ကိုယ်ချင်းစာတယ်” လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တော့ နွယ်နီက ကျွန်တော့်ကို အကြောင်သား ကြည့် နေတယ်။ “နင်က အထီးကျန်ရအောင် ရည်းစားကြီး ငုတ်တုတ်နဲ့လေ။

အပြာစာအုပ်

တော်လိုက်တာမမရယ် မေ့လဲမတတ်ခံစားလိုက်ရတယ်ဗျာ

မင်းအောင် နှင့် မဝင်းကြည် တို့ က ရပ်ဆွေ ရပ်မျိုးဟု ပြောရ မည့် တစ်ရွာ တည်းသား တွေဖြစ်သည် ။ ရွာမှာ နေစဉ် ထဲ က ခြံခြင်း ကပ် အိပ်ချင်းကပ်

အပြာစာအုပ်

အမိန့်နာခံတတ်လွန်းလို့ အတော်ကောင်းတာရှင့်

ကျွန် တော်  (၆)  ထပ်၏ လှေခါး ထစ်များကို နင်းပြီးသော့ဖွင့် လိုက်သော အခါ ရေချိုးခန်း မီးလင်း နေကြောင်း တွေ့ရသည် ။ အိမ်ရှေ့ ဆိုဖာ ပေါ်မှာ ပစ်လှဲပြီးအမောဖြေ နေတုန်း နော်မူထွက်

အပြာစာအုပ်

အကြိုက်ချင်းတူလိုက်တာ ကိုကိုရယ်

ကွင်းရှေ့ အရောက် တွင် ကားကို ငြင်ငြင် သာသာ ထိုးရပ်လိုက်သည် ရင်းနှီးနေသော Carry မလေး တစ်ယောက်ပြေးထွက်လာသည်။ ‘မမ မရိုက် တာကြာပြီနော်’ ဒီ ကလေးမကို ကျွန်မသိပါသည်။ နာမည်က ဘေဘီဆိုလား ကျွန်မသင်သည့်

Scroll to Top