မနက်စောစော နိုးလာကတည်းက ဦးမင်းမောင် တစ်ယောက် စိတ်ကတော်တော်ထန်နေမိသည်။ အိမ်ကနေ ငါးကန်ကိုရောက်နေတာ ၃ ရက်ရှိသွားပြီ။ အိမ်မှာတုန်းက မိန်းမကို နေ့တိုင်း ဆက်ဆံဖြစ်သည်။ ရာသီလာသည့် နေ့တွေတောင် အစပိုင်း အလာများသော ရက်နှစ်ရက်လောက်သာ ရှောင်ဖြစ်သည်။ နောက်ရက်များမှာတော့ […]
နှုတ်ဆော့ မိမှ တော့ မထူး တော့ပေ ။ သူ က လည်း စိန်ခေါ်ပြီလေ ။ ဒီ တော့ ဘွာခတ် နေလို့ ညံ့ရာ ကျသွားမှာပေါ့ ။ ဤသို့ ပင်
တနေ့ ကျွန်တော် အိမ်ပြန်လာတော့ ညီဇော်တို့လင်မယား အိမ်ရောက်နေသည်။ ညီဇော်က ပြုံးပြီး “ကိုကောင်းမြတ် ကျွန်တော့်မိန်းမမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ ၃ လကျော်လို့” ပြုံးလျက်ပြောသည်။ “ဟုတ်လား ကောင်းတာပေါ့ ညီဇော်ရာ ဝမ်သားပါတယ်” ညီဇော့်မိန်းမ ယုယုခင်က “ကိုကောင်းမြတ်တို့ကော
မျက်ရည် လည်ရွဲ နှင့် ထပ်ပြီးစဉ်းစားဖို့ တောင်းပန်ခဲရ သည် ။ နီနီ က တားတော့ မတားခဲ့ပါ။အသက် နှစ်ဆယ် ဆိုတော့လဲလေကအကြောင်းကောင်းကောင်းကြီးမဟုတ်ပေမဲ့လည်းသိသင့်သလောက်သိထားသည်။ မေမေက ငယ်ရွယ်နုပျိုဆဲဖြစ်၍ ကျန်း မာသန်စွမ်းမှုလဲရှိလေတော့ နီနီ ကိုယ်ချင်းစာမိပါသည်။ မေမေကို
သွား ပြီ ကိုမင်းရေ … … အေး ဖြေးဖြေး ငါ့ ကောင် … ကိုမင်း ကို နှုတ်ဆက်ကာ နေဝင်းထွက်လာခဲ့သည်။ ထမင်းချိုင့်ကို နောက်ကယ်ရီယာမှာ ညှပ်ကာ စက်ဘီးကို လှည့်၍ နင်းလိုက်သည်။
စပါယ်ရေ ညီမလေး ” “ ရှင် . . မမ ” “ ဘာလုပ် နေလဲဟေ့ ” “ စာကျက် နေတယ် မမ ” “ အေး
လွန်ခဲ့ သော (၂) နှစ် ခန့်က ဦးသာလှ မိန်းမ မအုံးရှင် သားအိမ် ကင်ဆာရောဂါ နှင့် ကွယ်လွန် ခဲ့သည် ။ မအုံးရှင် မကွယ်လွန်ခင် က ပင် ဦး သာလှတို့
မဇင် အတူးလေး အိပ်သွား ပြီလား အိပ်သွား ပြီတေဇ…မင်းရော မအိပ်သေးဘူးလား… ဧည့်ခန်းထဲရှိထင်းမိုးဖိုလေးရှေ့တွင် မီးဖို ကအလင်းရောင်ရယ် နံရံကပ်မီးအဝါလေးတွေရဲ့ မစို့မပို့ အလင်းရောင်ထဲ မွေးပွကော်ဇော်ပေါ်ထိုင်ကာ ဆိုဖာကိုမီထားသည့် စိုး တေဇ အမေးကိုဖြေလည်းဖြေသလို ဇင်မိုးသူ အနိမ့်သံလေးဖြင့်
” အမ လေး … အအ … နာလိုက် တာ … ဟင့် … တော်ပါ တော့ “ နွေး လေ နာလွန်း လို့ တောင်ပန် ရင်း