ကျမ အမည် က အိသန္တာ လင်း ပါ။အသက်က ၂၀ရှိပြီ။အိမ်ထောင်နဲ့ဆိုပေမဲ့ ထန်နေတဲ့စော်လေးပါ။ ကိုမင်းမော် ခရီးထွက်သွားတာနဲ့ ကျမပိုလွတ်လပ်လာတယ် ။ ဦးမောင်ကိုဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက် တယ်။ဦးမောင်ရောက်မလာခင် အဝတ်ဗလာချွတ်ပြီး ရေးချိုးခန်းထဲရေချိုးလိုက်တယ်။ဆပ် ပြာမြုပ်တွေနဲ့ကျမနို့တွေကိုပွတ်သပ်နေတုန်း ဦးမောင်ရောက်လာတယ်။ဦးမောင်နဲ့ကျမ ကို မင်းမော်ကွယ်ရာဖောက်ပြန်နေကြတာလေ။အခုလို […]
ကျွန် တော့် စိတ် တွေ လုံးဝ ရှုပ်ထွေး နေခဲ့တယ် ဘာလို့ ဆို ကျွန်တော် အရမ်း ချစ်တဲ့ ကျွန် တော့် မိန်းမက ကျွန်တော့် ကို စကားမပြော တာ နှစ်ပတ်
ကျမ ဟာ ကိုကို့ ကို သိပ်ချစ် တယ် ။ အသည်း ထဲစွဲ အောင်ကို ချစ်တာရှင့် ။ ကိုကိုက သိပ်ကြင်နာတတ် တာလေ ။ ဒါကြောင့် လည်း ကျမ က
ကျုပ် က အိမ်ခြံမြေ အကျိုးဆောင် လုပ်ငန်း လုပ်ပါ တယ် ။ အိမ် ပွဲစား ပေါ့ လေ ။ ကိုယ့် ဝါသနာ နဲ့ ကိုက်ညီ တဲ့ အ လုပ်
သမီး အမည် ချိုချိုလတ် ပါ နယ်မှာလုပ်ငန်းအဆင်မပြေတော့ မြို့က အဒေါ် ဖြစ်တဲ့သူက သူ့ဆီ ထမင်းချက် အိမ်ကိစ္စ ဝိုင်းကူလုပ်ပေးဖို့ အမေဆီလာပြီး ထည့်ပေးဘို့ လစာကောင်းနဲ့ ပေးပြီး ကောင်းကောင်း မွန်မွန် နေထိုင်ဖို့ တောင်းဆိုပြီး
နန်းမေခင် နှင့် ဒေါ်သင်းသင်းမြိုင်ကို အများက ညီအစ်မဟု ထင်ထားကြသည်။ အမှန်တော့ တူဝရီးတော်စပ်သည်။ ဒေါ်သင်းသင်းမြိုင် က နန်းမေခင်၏ အဒေါ်ဖြစ်သည်။ အသက် (၄၀) ထဲ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပေမယ့် လှတုန်းတောင့်တုန်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏အလှကို
မောင် အလုပ် က ပြန်လာ တော့ ဗူးလေး တဗူး ပါလာ တာ ။ နွေး လည်း ဖုန်း နဲ့ ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်း မှတ်ပြီး မေး မကြည့်ဘူး ။
“ ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက် ” “ ဆရာ ၊ ဆရာ ၊ ဆရာ ကိုတာရာ ၊ ခြံရှေ့ မှာ ဧည့်သည် ရောက်နေ တယ် ။ ”
နောက် ရက် မှာ ဗဟို တရားရုံး မှာ လက်မှတ် ထိုးပါတယ် ။ မနက်ပိုင်း မိန်းက လေး တစ်ယောက် အတွက် မင်္ဂလာ ဆောင် တဲ့ နေ့ဟာ ဘဝ တစ်သက်