အပြာစာအုပ်

အလိုကျလိုက်လျောရင်း ယိုဖိတ်ကျခဲ့ရတဲ့ တူနှစ်ကိုယ်ပြိုင်ပွဲလေး

အသား ညိုညို မျက်နှာ က သိပ် အလှကြီး မဟုတ် ပေမယ့် အသက် ဆယ့်ခြောက် နှစ်လို့ မထင်ရ လောက်အောင် သာမာန်ထက် ထွားကြိုင်းတဲ့ မိန်းမ ပျိုလေး အထူး သဖြင့် က […]

အပြာစာအုပ်

မာယာရှင် မမ

ခြံဝင်းကျယ်ကြီးအနောက်ဖက်က ဒရိုင်ဘာအတွက် သီးသန့်ပေးထားသည့် အခန်းကလေးထဲမှာ ကားဒရိုင်ဘာ မြတ်ထွန်းတစ်ယောက်တည်း သူ့ဖီလင်နှင့်သူ အရက်ထိုင်သောက်နေသည်။ ဒီနေ့ သူ အလုပ်အားသည်။ အိမ်ကြီးရှင်တွေ တစ်ယောက်မှမရှိကြဘဲ မေမြို့ဖက်ကို ခရီးထွက်သွားတာကြောင့် အိမ်မှာမာလီဘိုးစိန်ရယ် အိမ်ဖော်မအုန်းတို့သားအမိရယ်သာ ရှိကြသဖြင့် ပင်ကိုယ်ကပင် အသောက်အစား

အပြာစာအုပ်

ခပ်ပြင်းပြင်းလေးပဲ ကောင်းပါတယ် ကိုရယ်

တ ဖြောက်ဖြောက် ရွာနေတဲ့ မိုးည တစ်ည … ကျွန်တော် အိပ်ယာ ပေါ်မှာ လဲလျောင်း ရင်း မျက်နှာကျက် ဆီသို့သာ ငေးမောရင်း လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အကြောင်း အရာ တစ်ခုကို စဉ်းစားလို့

အပြာစာအုပ်

ဖြည်းဖြည်းလေးနဲ့ ပုံစံမျိုးစုံရပါ့မယ်နော်

သျှင်သွေး သူ ငယ်ချင်း ဖြစ်သူ ထံ မှ ဖုန်း ဖြင့် ကူး ယူ ထားသော အပြာကားများ ကို နားကျပ် တပ်ကာ ဆေးလိပ်ဖွာ ရင်း ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ကာ အိမ်

အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

ကန်ဘောင်ပေါ်က ရမ္မက်ကြမ်း (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

မိတူးမာက စကားပြောရင်းနှင့် ဦးမင်းမောင်၏ ပုဆိုးကို ခါးထိ မလိုက်ပြီး လီးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဖြေးဖြေးလေး ပွတ်သပ်ပေးရင်နှင့် နယ်ပေးနေရာ ဦးမင်းမောင်၏ လီးကြီးသည်လည်း မာတောင်လာပါသည်။ ဦးမင်းမောင်က “နင်ငါ့ဟာကြီးကို နဲနဲ စုပ်ပေးပါလား” “အင်းစုပ်ပေးမယ်လေ” ပြောပြောဆိုဆို

အပြာစာအုပ်

ထိန်းချုပ်လို့မရတော့တဲ့ အဆင့်ရောက်နေပြီနော်

ကျွန်မ နာမည် သီဒါ။ အသက် က  (၃၈)  ခင်ပွန်းက ကိုမျိုးအောင်။ သူက ကျွန်မထက် ၅နှစ်ကြီးတယ်။ သူ့နာမည်ပဲ စီးသွားလား မသိ။ ကျွန်မတို့မှာကလေးမရှိဘူး။ နည်းမျိုးစုံနဲ့ ကြိုးစားပေမဲ့ အချည်းနှီးပါပဲ။ နောက်ဆုံးလက်လျှော့လိုက်ရတယ်။ ကိုမျိုးအောင်က

အပြာစာအုပ်

မောင်လေးတွေရဲ့အရသာကို ခံစားကြည့်လိုက်ပါမမရဲ့

အပြင် ဘက်မှာ လျှောက်သွား နေတဲ့ သူတွေကို ကြည့် ရင်း ကော်ဖီ ကို တကျိုက် သောက်လိုက် တယ် ။ ဒီနေ့ ဟာ လန်ဒန် မှာ အုံ့ဆိုင်း မှိုင်း တဲ့နေ့

Scroll to Top