အပြာစာအုပ်

ဒီတစ်ခါအရမ်းဆိုးနိုင်အောင် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားထားပါတယ်ရှင်

စားရကံ ကြုံတယ် ပဲ ပြောရမယ်…. မနေ့က ကျွန်တော့် အကိုတဝမ်းကွဲရဲ့ နောက်မိန်းမ နဲ့ လမ်းမှာ ဆုံဖြစ်တယ်။ ဖြစ်ပုံက ဒီလို… ကျွန်တော့် အကိုတဝမ်းကွဲ နာမည်က ကိုထင်ကျော်ပါ… နှစ်လုံးရောဂါ နဲ့ ဆုံးသွားတာ

အပြာစာအုပ်

အခုမှပဲ အတောက်အလက်စုံတဲ့ ငှက်မလေးဖြစ်ရတယ်ရှင့်

ကျွန်မ စိတ် ကသိကအောင့် ဖြင့် အခန်းထဲ ရောက်နေသည် မွေ့ယာ ထူထူဖြူဖြူ တွေက သဘောကျစရာ ဖြစ်ပေမယ့် စိတ်ထဲ မတင်မကျ အကိုနဲ့ စပြောလာတုန်းက နောက်ပြောင် နေသည် ဟု ထင်ခဲ့မိ သည်

အပြာစာအုပ်

သလွန်ထက်က အချစ်ပြိုင်ပွဲ

သလွန်ထက်က အချစ်ပြိုင်ပွဲ (သို့မဟုတ်) ခရေဖွင့်ခြင်း အမှတ်တရ “ဖြန်း နင့် အဲဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” တင်းရင်းနူးညံ့တဲ့ အထိန်းအကွတ်မပါ ရင်သားနှစ်မွှာကို ပါးလွှာတဲ့ ညဝတ် အင်္ကျီပေါ်ကနေ ညင်သာစွာ အုပ်မိုးပေးလိုက်မိတဲ့ ကိုယ့်လက်ဖျံကို အရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းနဲ့အတူ တုန်ရီလှိုက်မောစွာ

အပြာစာအုပ်

တောင့်တနေတဲ့ဆန္ဒလေး ပြည့်ချင်လို့ပါရှင်ရယ်

လူတိုင်း မှာ နှလုံးသား တစ်ခုစီ ရှိကြ တယ် ။ ဒါပေမယ့် ကျမ ဆီမှာ ရှိတဲ့ နှလုံးသားကိုတော့ ဖောက်ထုတ် ပစ်လိုက်ချင်သည် ။  နှလုံးသား မရှိရင် အသက် ဆက်မရှင်နိုင်ဘူး ဆိုတာ

အပြာစာအုပ်

အသဲခိုက်အောင် ကောင်းလိုက်တာ မမရယ်

အန်တီ အိဖြူ ရဲ့ စောက်ဖုတ် ကြီးက စောက်ရည် တွေ နဲ့ ချွဲကျိ စိုရွှဲ နေ ပြီး ပူနွေး အိစက်နေတော့သူ့လီးကြီးတစ်ချက် တစ် ချက် ထိုးဆောင့်သွင်းလိုက်တိုင်း အသဲ ခိုက်အောင်လိုးလို့ကောင်းတယ်။သူ့လိုး ချက်

အပြာစာအုပ်

လုပ်တိုင်းကောင်းတာဆိုလို့ တစ်ခုပဲရှိတယ်သိချင်လာခဲ့ရှင့်

ချယ်ရီ မြို့ ကြီး မှာ မွေးဖွား ခဲ့ ပေမယ့် တာဝန် ကျရာတော မြို့ လေးမှာ ပျော်နေ ပြီ ။ လေကောင်း လေသန့် ရှု ရင်း တောင်တန်း ကြီးတွေ

အပြာစာအုပ်

ရေဆေးလိုက်ရင် ပြောင်သွားမှာပေါ့ကလေးရယ်

တကယ်တော့  ဘယ်လို အနေ အထားမျိုး နေပေး ရမည်ကို မေးလိုသည်။ မမေးတတ်သလို နူတ်လည်းမရဲသေးသည်မို့ ပြောတတ်သလောက်သာပြောလိုက်သည်။ “ပက်လက်အိပ်..ပေါင်ကားထား” ခိုင်ကြူသင်းသည်မွှေ့ယာလေးပေါ်ပက်လက်အိပ်ချလိုက်သည်။ “ပေါင်ကိုစင်းပြီးကားမထားနဲ့လေ..။ ဒူးနှစ်ဖက်ထောင်ပြီးကားပေးထား.” “ဒီလိုမျိုးလား” “ဟုတ်တယ်” မိမိအပေါ် တက်ကာလုပ်တော့မည်ဟုတွေးကာ ခိုင်ကြူသင်းမျက်စေ့စုံမှိတ် ထားသည်။

Scroll to Top