ဘေး ခန်း က စော်ကြီး ကို က သူသတိထားမိနေတာ ကြာပြီ ထိုသို့ သတိထားမိရလောက်အောင်လည်း စော်ကြီးက အိုးတောင့်လေသည် ။ ဖင်ကြီးတွေများ မှုတ်ပြီးလိုးလိုက်လို့ကတော့အို ဘာပြော ကောင်းမနည်း … သို့သော် ထိုစော်ကြီးက […]
” ခုန … ဖုန်းဆက် တာ … ဒီအိမ်လား မသိဘူး ” ” ဟုတ် … ရေဗူး မှာ ထားတာပါ ” ” ကျနော် ဒီရပ်ကွက် လမ်းထိပ်ကပါ
” သွား ပြီလား ကိုမင်း “ ” ဟုတ် မမိုး “ ” မသက်ထား ရော “ ” ရှိ တယ် မမိုး … တံခါး စိထား
“ လာ . . မမ ရောက် ပြီ တက် ရအောင် . . ” “ အင် . . ဘယ် ကို တက် ရမှာတုန်း
ကျနော့် ဇနီဖြစ် သူ အစောနှင့် တွေဆုံရခြင်းမှာ အတော်ကလေး ထူးသည်တော့မဟုတ်ပါ။ကျနော်မြို့ဖက်သွားလေတိုင်း အစောတို့ရွာကလေးကို ခဏတဖြုတ်လောက်တော့ဝင်ပြီး အမောအပန်းဖြေရသည်သာ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ အပန်းဖြေချင်စဖွယ်ဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း အစောတို့ရွာဦးထိပ်တွင် ထန်းတောကြီးရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏။ထိုထန်းတောအုပ်ကလေးတွင် ကျနော်နှင့် အစော နှဖူးစာဆုံခဲ့ရခြင်းဖြစ်၏။ တစ်နေ့တွင် ဈေးဝယ်ပြီးအပြန်
ဖိုးတာ ရေ … ..ဟေ့ … . ဖိုးတာ … … “ “ ဗျိုး … … “ “ အခု လာစမ်း … ….
“ တက္ကစီ … ” “ ညီလေး ဘယ် သွားမလို့ လဲ … ..” ” ကန်တော်ကြီး အကို … … ” “ ၄၅၀၀ တော့
မိုးတွေ အုန်းအုန်း နှင့် ရွာနေသည် ။ ကျူရှင် က ဆရာမ နေမကောင်း ၍ မသင်တော့ ဘူးဆိုလို့ စောစော ပြန်လာရသည် ။ အိမ်ရောက် တော့ ဘယ်သူမှ မရှိ ။
ကျွန် တော် ခုနစ် တန်း တက်နေ ချိန်မှာ သူက အသက် ဆယ့် ရှစ် နှစ်ရှိပြီ ။ ကျွန်တော် လည်း သူ့ဆီ က ပညာတွေ အတော် များများရ ခဲ့