အပြာစာအုပ်

ကျစ်လစ်သန်မာလွန်းတဲ့ ခယ်မလေးရယ်

ဒီလို ဖြစ်လာ လိမ့်မယ် လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။ မထင်တာတွေက ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ် ။ အမေရိကန်ပြည် အရှေ့ဖျားက မြို့ကြီးတ မြို့မှာ မြန်မာလူမျိုး တက်နေဝန်း နဲ့ ဇနီး ဇွန်ပန်းခိုင်တို့ နေနေကြတာ ဆယ်နှစ် မက

အပြာစာအုပ်

စားရလေ ပိုငတ်လာတဲ့ ပစ္စည်းကြီးပါလားနော်

ကျမ ဘဝ တွင် ရည်းစား (၅) ယောက်ခန့် ထားခဲ့ဖူးရာ (၂)ယောက်နှင့်သာအလိုးခံခဲ့ရဲ့ဖူးပြီး ရည်းစားမဟုတ်သူ သူစိမ်းများနှင့်ပိုပြီးအချခံခဲ့ရသည်။နောက်ဆုံးလင်ရသည်ထိ ထိုကံမျိုးပါခဲ့သည်။ ကျမသည်ရည်းစားများခဲ့ရ လူစိမ်းများနှင့်အလိုးခံခဲ့ရသော်လည်းသော်လည်း ပွေချင်ရွုပ်ချင်သူမဟုတ်ပဲ သာမန်ရိုးရှင်းသည့်မိန်းကလေးတစ်ယောက်သာဖြစ်ချင်ခဲ့သည်။ ကျမအပျိုဘော်ဝင်စအရွယ်တွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိမိန်းကလေးတိုင်းကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ကိုစိတ်ဝင်စားသည်။ ရည်းစားထားရမည့်အရွယ်တွင် ရည်းစားထားသည်။ထိုအခါ

အပြာစာအုပ်

နည်းစနစ်ဘုရင်နဲ့တွေ့မှပဲ ဆန္ဒတွေပြည့်တော့တယ်ရှင်

ကျနော် ဆယ်တန်းတုန်းက သူငယ်ချင်းတွေ စုပြီး ဆရာမတယောက်ရဲ့ အိမ်မှာ စာအတူလုပ်ကြပါတယ်။စာကို ညဆယ်နာရီခွဲအထိ လုပ်ကြပြီး ဆရာမအိမ်မှာပဲ အိပ်ကြပါတယ်။ ဆရာမက အသက်သုံးဆယ်လောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အိမ်ထောင်ကျတာလည်း သိပ်မကြာသေးဘူးဗျ။ တညမှာတော့ သူငယ်ချင်းတယောက်ကနေပြီး လက်တို့ပြီးခေါ်သွားလို့ လိုက်သွားကြတာ၊

အပြာစာအုပ်

ဘာနဲ့မှမတူအောင် စွဲမက်စေမယ့် အရသာလေးပါပဲ မောင်ရယ်

ဒေါ်နန်းအိစံ သည် သူမ ခင်ပွန်းစားရန် အတွက် ညနေစာ ကို သူမ ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ချက် ပြုတ်နေလေ သည် ။ သူမ ၏ အသက် မှာ  (၃၉)  နှစ် ဖြစ်ပီး

အပြာစာအုပ်

ဆော်သာဆော် အော်တာအလကားပါနော်

ကွင်းထဲ သို့ မအေးမြင့် မသွား ချင်တာ အမှန်ပင်။ မိုးကုန်သွားပြီဆိုပေမယ့် တစ်ညလုံးကျထားသော ဆောင်းနှင်းတွေကြောင့် ကန်ဇင်းရိုးတွင် ချော်ချော်ချွတ်ချွတ် ဖြစ်နေသေးသည်။သွားရမည့်အချိန်ကလည်း မနက်စောစောသွားဟု အရီးလေးက ခိုင်းထားသည်။ စီးနေကျ သားရေစိမ်းဖိနပ်ဆို ဝေးရော့…။ ဖိနပ်စီး၍ရသည့်ခရီးမဟုတ်..။ ဒါကိုဘဲ

Scroll to Top