မြန်မာပြည်က နာစ့်လေးတွေက ဖင်လုံးလုံးလေးတွေဆို အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာ။ ထမီ ကြက်သွေးရောင်လေးနောက်မှာ လုံးတုံးတုံးနဲ့ ဘယ်ညာ ရွေ့သွားတာလေးတွေ ကြည့်ရတာ ဖီးလ်ပဲ။ ဘတ်(စ်)ကားစီးတုန်းများဆို မထောက်ဖို့ မနည်းအားတင်းရတယ်။ ဒါမျိုး လူပျိုတိုင်းခံစားရမှာ သေချာတယ်။ အခု စဉ်းစားရင်တောင် တံတွေးမျိုချမိတာအမှန်။ […]
အ ဟမ်း … အ ဟမ်း … အိမ်ထဲ မှာ နှစ်ယောက် ထဲ ရှိတုန်း ကေခိုင် နဲ့ ကျနော် ပတ်ဝန်းကျင် ကို မေ့လျော့ ကာ လျှာချင်း စီးချင်း
မန္တလေး မြို့ရဲ့ မြို့သစ် ရပ်ကွက် တစ်ခုမှာ ကျွန်တော် က ဆိုင်ကယ် ဝပ်ရှော့ တစ်ခုမှာ ပညာသင် နေတဲ့ ပညာသင် တစ်ယောက်ပေါ့ ။ အသက်က (၁၉) နှစ် အဖေ က
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်သို့ လေယာဉ်တစ်စင်း ဆင်းသက်လာလေသည် ။ ထိုလေယာဉ်ပေါ်မှ အသားဖြူဖြူ ဗလတောင့်တောင့်ဖြင့် ကြည့်ကောင်းသော ယောက်ျားတစ်ယောက် နေကာမျက်မှန်လေးတပ်ကာ ဆင်းလာခဲ့သည်။ အနောက်တိုင်းဝတ်စုံကို စတိုင်ကျကျလေး ဝတ်ကာ ဆံပင်တိုလေးကို ဂျဲလ်ထောင်ထားသည် ။ သူ၏ စတိုင်သည် တကယ်ကို
ရှင်းရှင်း ပြောရင် (၁၀) တန်း ဖြေပီး တော့ ပေါ့ အလုပ် မရှိ လို့ လျှောက်ပတ် လည်စား လုပ်နေ တုန်း ဆရာမ က ခေါ်ပီး ဂိုက်လုပ် ခိုင်းတော့ သူငယ်ချင်း
နေ က ဆယ်တန်း ကျောင်းသူ လေးပါ ( အဆောင်နေ ကျောင်းအိပ် ကျောင်းစားပါ ယောကျ်ား လေးတွေနဲ့ သပ်သပ် ဆီဆို တော့ မ ကမ္ဘာထဲမှာပဲ နေခဲ့ရသူပါ ။ ) ဆယ်တန်း
သူမ ဆေးလိပ်း သောက်နေ တာ ကို ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ထိုင်ကြည့်နေမိသည်.. ဆေးလိပ်တစ်ဝက်ခန့်ကုန်တော့ ဆက်မသောက်တော့ပဲ ထိုးချေမီးသတ်လိုက်သည်.. ခုချိန်ထိ ဦးချမ်းသာအောင် ဆေးလိပ်မသောက်ဖြစ်သေး.. “ကိုယ် .. မင်းအကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားတယ် နွယ်နီ.. ကိုယ့်ကို မင်းအကြောင်းပြောပြနိုင်မလား..” “ဟား..
တတိယ နှစ် နောက်ဆုံးနှစ် ကျောင်းသူ လေး ခင်နှင်းဦး အထက်တန်း ကျောင်းသူ ဘဝ က ကြိုက် သူတွေ လိုက်သူ တွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် သူမ ကိုယ်တိုင် က လည်း စိတ်ဝင်
ကျနော့် အိမ်က လုံးချင်း တိုက် အိမ်လေး ပါ။ တော်တော် လေးလည်း ကျယ်ပါတယ်။ ဒါပေ မယ့် လူက သိပ်မရှိ ဘူးဗျ။ ကျနော့် အဖေ ရယ် ၊အမေ ရယ်၊ ကျနော်