အပြာစာအုပ်

ရှေ့ကဆိုလဲအိုကေ နောက်ကဆိုလဲပိုအိုကေပေါ့ရှင့်

စောပီဖိုး တစ်ယောက် ထိုင်းနိုင်ငံ နယ်စပ် က ဒုက္ခသည်စခန်းကနေပြီး အမေရိကန်ပြည်ကို ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံး လုပ်ရတဲ့ အလုပ်က ကုလားထမင်းဆိုင်မှာ အကူ ထမင်းချက် ဖြစ်သည် ။ သူနဲ့ အတူတူ လာခဲ့တဲ့သူငယ်ချင်းစောအယ်စေး က […]

အပြာစာအုပ်

တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့်နဲ့ ရှားမှရှားကြီးပဲနော်

ကျနော့် ဇနီဖြစ်  သူ အစောနှင့် တွေဆုံရခြင်းမှာ အတော်ကလေး ထူးသည်တော့မဟုတ်ပါ။ကျနော်မြို့ဖက်သွားလေတိုင်း အစောတို့ရွာကလေးကို ခဏတဖြုတ်လောက်တော့ဝင်ပြီး အမောအပန်းဖြေရသည်သာ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ အပန်းဖြေချင်စဖွယ်ဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း အစောတို့ရွာဦးထိပ်တွင် ထန်းတောကြီးရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏။ထိုထန်းတောအုပ်ကလေးတွင် ကျနော်နှင့် အစော နှဖူးစာဆုံခဲ့ရခြင်းဖြစ်၏။ တစ်နေ့တွင် ဈေးဝယ်ပြီးအပြန်

အပြာစာအုပ်

နေရာနှစ်ခုစလုံးကို တပြိုင်ထဲကျွေးပါ မောင်လေးရယ်

မမ အထဲကို ဝင်သွားပြီနော်…၊ ဒူးနှစ်ဖက်ပေါ် လက်ထောက်ပြီး အသာကုန်းပေးပါ..၊ ဒါမှ နောက်က အကုန်ဝင် အောင် ထိုးသွင်းပြီး ကောင်းကောင်း ဆောင့်လိုးလို့ ရမှာ…” “ အရမ်းကြီး ထိုးမသွင်းပါနဲ့အုံး ရှင်…ကြပ်နေတာ…၊ ဖြည်းဖြည်း ပဲ

အပြာစာအုပ်

မုန်းမာန်ခ

ချစ်မိလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူး။ စုစု ခပ်ချိူချို ဝိုင်တစ်ခွက်ကို တမြေ့မြေ့သောက်ရင်း အတိတ်အကြောင်းကို စဉ်းစားမိတိုင်း သေမတတ် နာကျင်ရသည်။ စုမာယာ ခပ်တိုးတိုးခေါ်သံက နားထဲဗုံးခွဲလိုက်သလို ခံစားရသည်။ ကြင်နာစွာ ချစ်မြတ်နိုးလာခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်အတွင်း အရမ်းချစ်ပြသလောက် လက်ထပ်ပြီးသွားသည့်နောက်ပိုင်း

အပြာစာအုပ်

အကုန်လုံးက ပိုပိုပြီး အားရစရာကြီးတွေပါပဲလားရှင်

လန်းတယ် နော် အကိုကြီး …  ကျော်မျိုးဟန် စကားကြောင့် သိန်းဇော် လှမ်းကြည့် မိသည် ။ နုနု ငယ်ငယ် ကောင်မလေး တစ်ယောက် အသက် က  (၂၀)  ကျော်ပုံ မရ ။

အပြာစာအုပ်

အီဆိမ့်ပြီး ကျေနပ်အားရလွန်းပါတယ် ကိုရယ်

သား ထပီ လား ဒီမှာ ထမင်းကြော် ထားတယ် နော်  “ ဟုတ်ကဲ့ပါ မေမေ ”  အမေ့ အား စကား ပြန်ပီးနောက် စိုးကျော် လက်ဆေးကန် တွင် မျက်နှာ သစ်လိုက်သည်

အပြာစာအုပ်

ချိုမြိန်လွန်းတဲ့ အစွမ်းတွေနဲ့ အင်အားပြည့်လွန်းတဲ့ ကိုကြီးရယ်

တိုက် ခန်း တံခါး ဝကို ရောက် တော့ ဖွင့်လျှက် မို့ ကြည့်လိုက် သည် ။ မိန်းမ ဖိနပ် တစ်ရံ တွေ့တာ နဲ့ ဧည့်သည် ရောက်နေ တယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်း

Scroll to Top