အပြာစာအုပ်

‌ဂေါ်လီဆို တော်ပြီမပြောရက်နိုင်တော့ဘူးရှင့်

“  အစ်မ … ဒီမှာ … အချဉ်ထုပ် နှစ်ထုပ်ဖိုး … ” အသံ လွင်လွင် လေးကြောင့် ယာလက်စ ကွမ်းယာကို ချ၍ ထွေးကြည်မော့ကြည့်လိုက် မိသည်။ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးနှင့် ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ကောင်မလေးတစ်ယောက် […]

အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

ခယ်မနှပ်တဲ့ လက်ဖက် (အပိုင်း ၂)

“စိုးဦး ငါလည်း ဝိုက်မယ်ကွာ။” တကယ်ဆိုရင် မကျွေးချင်ဘူးဗျာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်ဘူး။ မကျွေးရင်အရင်က ကျူးခဲ့တာတွေကိုပဲ ဒီဘဲကြီးက အော်တော့မှာသိတယ်။ ဒါနဲ့ ခေါင်းငြှိမ့်ပြလိုက်တယ်။ box ထဲက ကွန်နှစ်ခုကျန်တာထဲက တစ်ခုပေးလိုက်တယ်။ “ကျွန်တော် ကြည့်ထားပေးမယ်။

အပြာစာအုပ်

သောကမကြွယ် ဒေါနစံပါယ်

ကျွန်တော့်နာမည်က ဦးအောင်ကျော်မိုး။ သာကေတထဲမှာ ကျော်မိုးအိမ်ဆောက်ပစ္စည်းဆိုင် ပိုင်ရှင်ဆိုပြီး သိကြတယ်ဗျာ။ အသက်ကတာ့ ၃၃ နှစ်။ ဆယ်တန်းကျပြီးကတည်းက ကျောင်းဆက်မတက်တော့ဘဲ မိဘက ချေးငှါးပေးတဲ့ အရင်းအနှီးလေးနဲ့ တစ်နိုင်တစ်ပိုင် လျှပ်စစ်ပစ္စည်ဆိုင်လေးဖွင့်ရင်း နေလာခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်အသက် ၂၅ ရောက်တော့

အပြာစာအုပ်

အရသာကို စိမ်ပြီးခံစားရင်း ပြီးဆုံးခြင်းကိုရောက်ပါပြီကိုကို

ကိုကို ရယ် ”  ပြွတ် ပလပ် စွပ် စွပ် ဖတ် ဖတ် “အဲဒါနဲ့ဆက်ပြောပါအုံးထွေးရယ်” “အာ ကိုကိုကလဲ ထွေးခဏ ခဏပြောနေတာကို ဟင့် နားထောင်လိုမဝသေးဘူးလား အင့် ဖတ် ဖတ် ပြွတ်”

အပြာစာအုပ်

နှစ်ဆတိုးပြီး အပေးကြမ်းလိုက်တော့မယ်ကွယ်

မနေ့ ညက တစ်ညလုံး လိုလို ဖောင်စီး လက်ဖွဲ့ ကိစ္စ ပြီးမြောက် ရေး အတွက် မကြည်ရှိန် နှင့် ကာမ ဆက်ဆံခြင်း အလုပ်ကို ပြုလုပ် ခဲ့ရာ မိုးလင်း ခါနီးမှ ကိစ္စ

Scroll to Top