ကျုပ် က လင်းထင်ပါ ။ ကုမဏ္ဏီတစ်ခုရဲ့ အရောင်း ကိုယ်စားလှယ်ပေါ့။ ကျွန်တော့်မိန်းမက နွယ် တဲ့။ ချစ်ရကောင်းတယ်သူက။ ကျုပ်မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းကပေါင်းလာတဲ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ် ဝေဖြိုးတဲ့။ သူနဲ့ကျုပ်နဲ့က ဆိုးဖော်ဆိုးဖက်တွေ။ဒီကောင်ကမိန်းမ မရသေးဘူး။ ရမယ့်ပုံလည်းမရှိပါဘူး အရက်သမားကိုး။ […]
ကပိုင် ရွာ ဒိတ်ဒိတ် ကျဲ သူဌေး နှစ်ယောက် တွင် သား ၊ သမီး တ ယောက်စီ ရှိကြ သည် ။ ချော ကြ လှ သည် ။
ထောင် ဆို လျှင် ပျော်စရာ တစက် မှ မရှိသည်ကို ဟန်နီ သိ၏ ။ ထို့နောက် တရား စောင့်သော နတ်မရှိသည် ကိုလည်း ထောင် ထဲ ရောက်ရောက် ချင်း သူမ
နာမည် က နှင်းဝေ ။ ဒီဇင်ဘာ လ နှင်းတွေ ကျတဲ့ အချိန်ကြီးမွေးလို့ အလွယ်တကူနဲ့လှလှလေးပေးထားကြတာ။ ဆွေမျိုးထဲမှာ သမီးမိန်းကလေးဆိုလို့ နှင်းဝေတစ်ယောက်ထဲ။ ဝမ်းကွဲဆိုလို့ မောင်တွေ အကိုတွေချည်း။ဒါ့ထက်ဆိုးတာ နှင်းေ၀ ဦးလေးက ရပ်ကွက် လူမိုက်။
ခဏနေတော့ အခန်းဝမှာ လာရပ်တာ မျက်နှာငယ်လေးနဲ့၊ ကိုယ်လုံးတီး၊ ချွေးတွေကလည်းရွှဲလို့။ ကျုပ်လည်း အနားခေါ်ပြီး သူ့ရဲ့ တီရှပ်လေးနဲ့ ချွေးတွေကို သုတ်ပေးပြီး ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားတော့ ကောင်မလေး ငြိမ်တုတ်နေရောပဲ။ “အန်နေတာလား သမီး ဘာလို့လဲ” ”ညှီစို့စို့နဲ့
” မောင် က မိန်းမ အပေါ် အချစ် မလျော့ ပါဘူးကွာ မိန်းမ စိတ်ပျော် သလိုနေ မောင် တို့ အိမ်ထောင် ရေး ခိုင်မြဲဖို့ အရေး ကြီးတာ ” ”
ချစ်မိလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူး။ စုစု ခပ်ချိူချို ဝိုင်တစ်ခွက်ကို တမြေ့မြေ့သောက်ရင်း အတိတ်အကြောင်းကို စဉ်းစားမိတိုင်း သေမတတ် နာကျင်ရသည်။ စုမာယာ ခပ်တိုးတိုးခေါ်သံက နားထဲဗုံးခွဲလိုက်သလို ခံစားရသည်။ ကြင်နာစွာ ချစ်မြတ်နိုးလာခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်အတွင်း အရမ်းချစ်ပြသလောက် လက်ထပ်ပြီးသွားသည့်နောက်ပိုင်း
ဆရာ ထွန်းစိန် ဆို လျှင် ကလေး က အစ ခွေး အဆုံး သိသည် ဟု ဆိုရ လောက်အောင် ဒီနယ် တစ်ကြော မှာ နာမည်ကြီး လှသည့် အထက်လမ်း ဆရာ
တကယ် တော့ သက်လွင် လွန်သည် ဟု မဆိုသာပါ ။ မတ် က မရီးကို ကြံတာမျိုး က မမှန် ဟုသာ အရပ် စကား ကြားခဲ့ ဘူးပါသည် ။ အမှန်