ကျွန်တော့်နာမည်က ဦးအောင်ကျော်မိုး။ သာကေတထဲမှာ ကျော်မိုးအိမ်ဆောက်ပစ္စည်းဆိုင် ပိုင်ရှင်ဆိုပြီး သိကြတယ်ဗျာ။ အသက်ကတာ့ ၃၃ နှစ်။ ဆယ်တန်းကျပြီးကတည်းက ကျောင်းဆက်မတက်တော့ဘဲ မိဘက ချေးငှါးပေးတဲ့ အရင်းအနှီးလေးနဲ့ တစ်နိုင်တစ်ပိုင် လျှပ်စစ်ပစ္စည်ဆိုင်လေးဖွင့်ရင်း နေလာခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်အသက် ၂၅ ရောက်တော့ […]
သိန်းအေး ၏ လီးကြီး က ထိပ်ဖူး ကြီး နီရဲ ပြောင်တင်း ကာ အရည်ကြည်များ ပေကျံ နေသဖြင့် စိုစွတ်ချောမွေ့ နေသည် ။ ထိုကြောင့် သွယ်သွယ် ၏ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကြားသို့ အလွယ်တကူ
နိုင်ထူး တက္ကသိုလ် စတက် တော့ သူမနှင့် စပြီး ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့သည်။ သူမရဲ့ နာမည်က နှင်းပွင့်။ နာမည်နဲ့ မလိုက်အောင် အသားက ညိုသည်။ မချောပေမယ့် လှသည်။ လူပျိုခြေတက်လေး ဖြစ်သည့် နိုင်ထူး တစ်ယောက်
ည (၁၀) နာရီ တိတိ အိပ်ချင် ယောင် ဆောင်နေ သော ကျွန်မ ထထိုင်လိုက်သည်။ ဘေးကို လှည့်ကြည့်တော့ အတူတူအိပ်နေသော မျိုးပ ပတစ်ယောက်မရှိ။ ထို့ကြောင့်အိပ်နေရမှ အသံမမြည်အောင်ထကာ အိပ်ခန်းထဲကထွက်ပြီး အောက်ထပ်ကို ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး
“ အား ပြွတ် ဗြစ် ဗြစ် ကျွတ် ကျွတ် ” ကေသီ သည် ပက်လက် လှန်ထားသော ကျော်အောင် အပေါ်သို့ တက်ခွ ၍ ကျော်အောင် ၏ ရင်ဘတ် ကို
ဒေါ်မြင့်မြင့်သွယ် က သံပန်း တံခါးကို လူပ်ကိုင် ရင်း အိမ်ထဲသို့ လှမ်းခေါ် လိုက်သည် ။ ‘ စုစုရေ … စုစု ’ ‘ ရှင် ၊ လာပါပြီ အန်တီသွယ်
မြင်လိုက် ရတဲ့ မြင်ကွင်း ကြောင့် ကျနော် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတယ်။ရုံးက AEမွေးနေ့မို့ ရုံးသူရုံးသားတွေ နေ့လည်စာလိုက်ကျွေးရင် ကျနော့်က ဘီယာအမူးသောက်ပြီး အိမ်ပြန်လာခဲ့တာ။ကျနော်တို့ အိပ်ခန်းလင်မယားအိပ်တဲ့ကုတင်မှာ လီးက မပျော့မမာ အနေထားနဲ့ ပေါင်တွေဖြဲပြီး ကုတင်ဇောင်းမှာ ထိုင်နေတာ အရပ်ထဲက
လွန်ခဲ့ တဲ့ … …. လောက် က ကျွန်တော် ဆယ်တန်း အောင်တယ် ဗျ နယ်မှာပဲ အောင်တာပါ . . ဆယ်တန်း အောင် တော့ ရန်ကုန် မှာ ကျောင်း
သွပ်ပေါ် ကို တဖြောက်ဖြောက် ကျနေတဲ့ မိုးရေစက် သံကို နားထောင် ပြီး အိပ်ဖူး လား ။ သိပ်အရသာ ရှိတယ် ။ ဂီတသံ စည်းချက် တွေလိုပဲ။ မိုးရေ ပေါက်သံ တွေကြောင့်