ငါ သိပ် အထီး ကျန်တယ် သူငယ်ချင်း။ ဒါကြောင့်နင့်ကို ငါ ကိုယ်ချင်းစာတယ်” လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တော့ နွယ်နီက ကျွန်တော့်ကို အကြောင်သား ကြည့် နေတယ်။ “နင်က အထီးကျန်ရအောင် ရည်းစားကြီး ငုတ်တုတ်နဲ့လေ။ […]
နှုတ်ဆော့ မိမှ တော့ မထူး တော့ ပေ ။ သူကလည်း စိန်ခေါ်ပြီလေ။ ဒီတော့ ဘွာခတ်နေလို့ ညံ့ရာကျသွားမှာပေါ့။ ဤသို့ပင် ‘တိုးအောင်’ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သွေးက စကားပြောလာသည်။ သွေးဆိုတာက လူပျိုသွေး။ တိုးအောင်အသက်က
ကျမတို့ မိသားစု နေတာက ပဲခူးမြို့နယ် ထဲ က ကျဉ်ဆုံ ကြီးရွာမှာပါ .. ။ ကျေးရွာ ဆိုပေမယ့် ရွာကြီး ဖြစ်ပြီး အဝေးပြေး လမ်းမကြီး ဘေးမှာလည်းရှိ နေလေ တော့အတော် စည်ကားပြီး
” ခုန … ဖုန်းဆက် တာ … ဒီအိမ်လား မသိဘူး ” ” ဟုတ် … ရေဗူး မှာ ထားတာပါ ” ” ကျနော် ဒီရပ်ကွက် လမ်းထိပ်ကပါ
(၁) ရက် မောင် အလုပ် က ပြန်လာ တော့ ဂျပ် ဗူးလေး တဗူး ပါလာ တာ ။ နွေး လည်း ဖုန်း နဲ့ ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်း မှတ်ပြီး
ကျွန်တော် (၁၀) တန်း နှစ် ရောက် တော့ အိမ်က စီးပွားရေး မကောင်း တာနဲ့ နယ်က အိမ်ကိုရောင်းပြီး ရန်ကုန် ကို မိသားစုလိုက် တက်လာ ခဲ့ကြတယ် ။ ရန်ကုန် ကဆင်ခြေဖုံး
မောင်သက် ဆယ်တန်း စာမေးပွဲ ဖြေပြီး တော့ အဘွား တို့ ရွာသွား နေခဲ့သည် ။ ဒီမှာ က လွတ်လပ် တယ် အဘွားတို့ ကလဲ ဘာ လုပ်လုပ် မဆူ မဆဲ
အခန်း ( ၁ ) ” ရွှီးးးးး …… ဖေါင်းးးး ဖေါင်းးးးးး …… ရွှီးးးးး …… ဖေါင်းးးးး ……… ဒိုင်းးး ……… ရွှီးးးး …… ဖေါင်းးးး ……
ဆရာမ နာမည် က ကြည်ပြာ . . ကျတော့ တို့ ရွာကို လာပြီး မူလတန်း ကို လာရောက် စာသင် ပေးသော . . ရပ်ရွာ ခန့် .