အပြာစာအုပ်

ပုံစံအသစ်လေးဆိုတော့ နည်းနည်းချင်းစီပဲကောင်းပါတယ် ကိုရယ်

ထောင် ဆို လျှင် ပျော်စရာ တစက် မှ မရှိသည်ကို ဟန်နီ သိ၏ ။ ထို့နောက် တရား စောင့်သော နတ်မရှိသည် ကိုလည်း ထောင် ထဲ ရောက်ရောက် ချင်း သူမ […]

အပြာစာအုပ်

မတော်လို့ပြန်လွှတ်ရတယ်ဆိုတာ မဖြစ်စေရဘူးရှင့်

တကယ် တော့ ဒီဇတ်လမ်း ကလေး သည်သိပ်ထူးထူးဆန်းဆန်းတော့ မဟုတ်လှပါ။ဖြစ်တတ်သည့်ဇတ်လမ်းကလေးသာဖြစ်ပါသည်။သို့ သော် အမှန်ဖြစ်ပျက်ခဲ့ဘူးသည့်ဇတ်လမ်းကလေးဖြစ်ပါသည်။ ဤဇတ်လမ်းစတော့မေသူမှာအိမ်ထောင်ကျပြီးဖြစ်ပါသည်။အသက် လည်း ၂၃ နှစ်ရှိပါပြီ။မေသူစအိမ်ထောင်ကျတော့ အသက်၂၀ ခန့်သာ ရှိပါသေးသည်။မေသူမှာအရပ်မနိမ့်မမြင့် အသားညိုညို တောင့်တင်း ကားထွက်နေသောတင်ပါးများဖြင့်ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကျနသူလေး ဖြစ်ပါသည်။ဆယ်တန်းတုန်းကရည်းစားနှင့်ပင်အိမ်ထောင်ကျပြီးသူနဲ့ ကျမှဘဲမေသူ့အပျိုစင်ဘဝကိုပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။မေသူဆယ်

အပြာစာအုပ်

ချစ်ကြမ်းချက်ကတော့ လန်ပါထွက်တယ်ရှင်ရယ်

မြိတ်မြို့ ကား ဂိတ်ကြီးဝင်းက ညနေစောင်းနေရောင်ပျောက်လုလုဖြစ်နေပေမဲ့ ဈေးသည်တွေရဲ့ဆူညံသံ ကားသမားတွေရဲ့ အပြိုင်အဆိုင်ခရီးသည်ခေါ်သံတို့က ပုံမှန်အတိုင်းပဲလည်ပတ်နေပါတော့တယ် အော်ဟစ်ဆူညံသံတွေကြားထဲ ဓါတ်ပုံနဲ့ပန်းချီဆရာ မလေး ရတီ တစ်ယောက်လည်း ရန်ကုန်သို့ပြန်ရန်အတွက် စီးနင်းရမည့် အန်တီဝင်း ကားဂိတ်နေရာလေးကိုရှာနေပါတော့တယ် စီးနင်းရမည့် ကားဂိတ်ကိုတွေ့တော့ ညီမလေးရေ

အပြာစာအုပ်

နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ စွမ်းအားတွေကတော့ ရှယ်ပဲရှင်

“ အဟင်း … အား… ကောင်းလိုက်တာ အောင်ရယ်…. ဘယ်လိုတွေ လုပ်နေတာလဲ” တိတ်ဆိတ်သော ညနှင့် အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ရမ္မက် သံတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံနေပေသည်။ ကိုအောင်တစ်ယောက် သူမိန်းမ အင်ကြင်းကို ကုတင်ပေါ်တွင် ပေါင်နှစ်ချောင်းဖြဲပြီး အားရပါးရနှင့်ကို

အပြာစာအုပ်

ဦးတုတ်ကြီးနဲ့ မေယု

မိုးရာသီရဲ့ ညတစ်ညဟာ မြို့စွန်က အိမ်ဟောင်းကြီးထဲမှာ ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ အိမ်ကြီးရဲ့ သစ်သားကြမ်းပြင်ဟာ မိုးစက်တွေရဲ့ ရိုက်ခတ်သံကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ခါနေသလို။ ဦးတုတ်ကြီး၊ အသက် ၄၀ နှစ်အရွယ် အိမ်ရှင်ကြီးဟာ ထမင်းစားပွဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေရင်း

အပြာစာအုပ်

စိတ်ကွယ်ရာ

ပန်းဆိုးတန်းကားဂိတ်က ထုံးစံအတိုင်း စည်ကားနေ၏။ ညနေ ရုံးတွေဆင်းချိန်ဆို ကားဂိတ်မှာ တန်းစီနေကြတဲ့ လူတွေက အလှူပေးနေတဲ့ မဏ္ဍပ်ရှေ့က တန်းစီစောင့်နေကြတဲ့ ကလေးတွေလို ကျိတ်ခဲနေကြသည်..။ ဆရာမခင်မာဆွေ တစ်ယောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်..။ အထက်တန်းပြ ကျောင်းဆရာမ ဖြစ်ပေမယ့်

Scroll to Top