မနက်ဖြန် သင်္ကြန်ကျတော့မည် ။ မေဦးတို့နေတဲ့ ရပ်ကွက်လေးက ချောင်ကျတော့ သိပ်မစည်ကားလှ ။ မြို့ထဲမှာတော့ သင်္ကြန်မဏ္ဍပ်တွေ အများကြီးနဲ့ အရမ်းစည်သည် ။ ခါတိုင်းနှစ် သင်္ကြန်တွေ မြို့ထဲ မလည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုနှစ်တွင်တော့ အဖေ့သူငယ်ချင်းက သူတို့အဖွဲ့တွေ […]
အခန်း (၁) “ဒိုင်း” သေနတ်သံကား ကားလမ်းမပေါ်တွင် ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကားပေါ်ပါ ခရီးသည်များကား ထိတ်ထိတ်ပြာပြာ ဖြစ်သွားကြရာဝယ် ဒေါ်မေဝင်းမောင် တစ်ယောက်လည်း အပါအဝင် ဖြစ်တော့သည်။ “အားလုံး မသေချင်ရင် ကိုယ့်မှာပါတဲ့ ပစ္စည်းလေးတွေကို ထုတ်ပြီး
“ အဟင်း … အား… ကောင်းလိုက်တာ အောင်ရယ်…. ဘယ်လိုတွေ လုပ်နေတာလဲ” တိတ်ဆိတ်သော ညနှင့် အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ရမ္မက် သံတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံနေပေသည်။ ကိုအောင်တစ်ယောက် သူမိန်းမ အင်ကြင်းကို ကုတင်ပေါ်တွင် ပေါင်နှစ်ချောင်းဖြဲပြီး အားရပါးရနှင့်ကို
အပြင် ဘက်မှာ လျှောက်သွား နေတဲ့ သူတွေကို ကြည့် ရင်း ကော်ဖီ ကို တကျိုက် သောက်လိုက် တယ် ။ ဒီနေ့ ဟာ လန်ဒန် မှာ အုံ့ဆိုင်း မှိုင်း တဲ့နေ့
ကလျာလည်း အောင်ခင့်လို ကာမအတွေ့အကြုံစုံပေမဲ့ အောင်ခင့်လောက်တော့ တောင့်မခံနိုင် ပြီးချင်လာသည်။ အောင်ခင်ကတော့ မရပ်သေးပဲ ကလျာ့အဖုတ်ကို လျှာနှင့် တရစပ် ယက်နေလေသည်။ ကလျာ သည်းမခံနိုင်တော့တာကြောင့် “အား ကောင်းတယ် ယက်ပစ် ယက်ပစ် ” ဟု
ကျွန်မ နာမည် သီဒါ။ အသက် က (၃၈) ခင်ပွန်းက ကိုမျိုးအောင်။ သူက ကျွန်မထက် ၅နှစ်ကြီးတယ်။ သူ့နာမည်ပဲ စီးသွားလား မသိ။ ကျွန်မတို့မှာကလေးမရှိဘူး။ နည်းမျိုးစုံနဲ့ ကြိုးစားပေမဲ့ အချည်းနှီးပါပဲ။ နောက်ဆုံးလက်လျှော့လိုက်ရတယ်။ ကိုမျိုးအောင်က
“ငါ့တူလေး မင်းမင်း မင်းဘာစာအုပ်တွေ ဖတ်နေတာလဲကွ” “ဦးဦး ကျနော် ဝတ္ထုစာအုပ် ဖတ်နေတာ” “မင်းကွာ အရည်မရ အဖတ်မရ ဝတ္ထုတွေ ဖတ်နေရတယ်လို့” “ဦးဦးကလည်း ကျနော် ပျင်းလို့ပါ” “အေး ပျင်းနေရင် ဒီလို အနှစ်သာရရှိတဲ့
အိမ် တွင် မမ မရှိ တုန်း အေးလွင် သူ့ ရည်းစား ငယ်ငယ် ကို စကားပြော ချင်၍ ဟု အကြောင်း ပြကာ အိမ်သို့ ခေါ်လာခဲ့သည် ။ အခု တော့
“ယွန်းနဲ့ ခွေးမ နှစ်ယောက်တည်းပါ သခင်ရှင့်။” “လုံခြုံရဲ့လား။” “ဟုတ်ကဲ့ရှင့် လုံခြုံပါတယ် သခင်ရှင့်” “အေး ဒါဆို အိမ်သာထဲဝင်၊ ယွန်းမြင်အောင် အိမ်သာတံခါးကို ဖွင့်ထား၊ ပြီးရင် အကုန်ချွတ်။ ပြီးရင်ပြော။” တဖက်မှ အမိန့်သံဆုံးသောအခါ ကေသဉ္ဇာနွယ်မှာ