ညနေ ကတည်း က ညစာ အတွက် ထမင်းကို တဝ တပြဲ စားထား ပြီးပြီ။ ဒီနေ့ သိန်းဆောင် ကြက်ခြံ မှာ စောင့် အိပ်မှ ဖြစ်မယ် ။ သူ့ရွာ က […]

နာစ့် လေးတွေ က လုံးလုံး လေးတွေ ဆို အရမ်း ချစ်စရာ ကောင်းတာ ။  ကြက်သွေး ရောင် လေးနောက် မှာ လုံ းတုံးတုံး နဲ့ ဘယ်ညာ ရွေ့သွား တာလေးတွေ

အ ချိန် မှာ ၁၉၈၈ ခု နှစ် အစ ပိုင်း  … ။  အင်းစိန် ဗဟို အကျဉ်းထောင် ။ ဘသန့်ထူး သည် ပြီးခဲ့ တဲ့ အတိတ် က

ချယ်ရီ လူမှန်းသိခါစ ထဲကခြေမွေးမီးမလောင်လက်မွေးမီးမလောင်နေလာခဲ့ရတာ ကံတရားကောင်းတယ်ပဲပြောရမလား နှစ်ဖက်သော အဖိုးအဖွားတွေရဲ့တစ်ဦးထဲသောမြေး ဖေဖေမေမေရဲ့အသည်းကျော်တစ်ဦးထဲသောသမီးလေးပေါ့ ဒီလိုနဲ့အချိန်တန် အရွယ်ရောက်လူလားမြောက်လာတဲ့အခါမှာ မိန်းခလေးတို့ရှိသင့်ရှိထိုက်တဲ့အဖုအဖောင်း အမို့အမောက်ရွိုက်ဖိုကြီးငယ် အသွယ်သွယ်နဲ့မြင်သူတကာသွားရေကျအောင်ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကအချိုးအစားပြေပြစ်ပြီးလှပနေပါတယ် ချယ်ရီ လဲကျောင်းပြီးရော မိဘတွေကသမီးလေးနောင်ရေးအတွက် သူ့မိတ်ဆွေသားနဲ့အိမ်ထောင်ချပေးပါတယ်။ ချယ်ရီလဲလင်ယောက်ျားရဲ့မြို့(ရန်ကုန်မြို့)ကြီးကို အဖေအမေတွေရှိ့တဲ့ဟိုးမြန်မာနိုင်ငံအစွန်အဖျားမြို့လေးကလိုက်လာရတာပေါ့ ဆွေမျိုးအသိကလဲမရှိ ယောက်ကျားကလဲ

သူမ နာမည်က ညိုညိုအောင် ။ လှတယ် ။ မာန ကြီးတယ် ။ ကျောင်း တစ်ကျောင်း လုံး သူမကို အလှဆုံး လို့ ပြောကြ တယ် ။ သူမ က