အပြာစာအုပ်

စားကောင်းတော့လဲ တစ်ချက်ထဲပါလား

ဖြစ်ရပ်မှန် လေးပါ။ နာမည် လိပ်စာလွှဲထားပါတယ်။ လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်လောက်က မန္တလေးမြို့ ရပ်ကွက်တစ်ခုမှာပေါ့ ငမျိုးဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ရှိတယ်။ ငမျိုးက ကားဘော်ဒိ ပြင်တဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်။ ရိုးသားတယ်။ ကြိုးစားတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ

အပြာစာအုပ်

အားရစရာ ကောင်းလွန်းပါတယ် စိမ့်ရယ်

“  လန်း တယ်နော် အကိုကြီး ” ကျော်မျိုးဟန် စကားကြောင့် သိန်းဇော်လှမ်း ကြည့်မိသည် ။ နုနုငယ်ငယ် ကောင်မလေးတစ်ယောက် အသက်က (၂၀) ကျော်ပုံ မရ ။ အသား လေးတွေ က

အပြာစာအုပ်

ကိုကိုနဲ့ကတော့ ဘယ်လိုမှယှဉ်လို့မရပါဘူးနော်

တင်ထွန်း အိပ်ရာမှ နိုးလာသည်။ နွေရာသီဖြစ်သဖြင့် ချွေးတွေရွှဲနေသည်။ မိမိဘေးတွင် အိပ်နေသော မိန်းမဖြစ်သူ လှမူကို ကြည့်လိုက်သည်။ လှမူသည် တင်ထွန်းကို ဖင်ပေးပြီး အိပ်နေသည်။ ဖင်လုံးကြီးတွေသည် ထွားလှသည်။ ထမီမှာ ပေါင်ရင်းနားအထိလန်တက်နေသည်။ လှမူ၏အသားသည် ဖြူဝင်းပြီး

အပြာစာအုပ်

အပေါ်နဲ့အောက် မျှမျှတတလေးပေါ့ ကိုတို့ရယ်

အိမ် နီးချင်းများ ဆိုတာ ထက် ခြေရင်းခန်း ဆို ပိုမှန်မယ် ။ ကျွန်တော်တို့ အရင် အိမ်က သစ်သားအိမ် လေးခန်းတွဲ ကိုး ။ နောက်မှ တိုက်ဆောက် လိုက်တာ ။ အဲ့တုန်း

Uncategorized

ကမ္ဘာသစ်တွေ့သူ

🏵️(အခန်း ၁)🏵️ “သားရေ ခြံရှေ့က ဆိုင်ကယ်ဟွန်းတီးနေတယ်။ ထွက်ကြည့်လိုက်ဦး။” “ဟုတ်ကဲ့ အမေ” ဖိုးကျော် သူ့ရဲ့မိခင်ဖြစ်သူ နောက်ဖက်မှာ ရေချိုးနေသဖြင့် အိမ်ရှေ့သို့ ထွက်ကြည့်လိုက်သည်။ မေမေ့မိတ်ဆွေဖြစ်သူ မဇင်မာသဲ ။ “ကဲ ငါ့မောင်ရေ စားစရာတွေ

အပြာစာအုပ်

စားချက်တွေကတော့ အားရစကောင်းလွန်းတယ်ကွယ်

အ သက် အစိတ် မှာ ပုခက် မချိတ်ရရင် တစ်သက် မနိတ်ဘူး ဆိုတဲ့ စကားရှိ ပေမယ့် ညိုမောင်အဖို့ က တော့ အသက်(၂၆) နှစ် ရောက်မှ ရှားရှား ပါးပါး ရည်းစား

အပြာစာအုပ်

ရင်ထဲမှာကော ဟိုထဲမှာကော ပြီးသံတွေ လျှံလျှံထွက်နေပြီရှင်

ဒီ နေ့ အိမ် မှာ ဘယ်သူမှ မရှိလို့ သဇင်တယောက်တည်း လွတ်လပ်နေသည် ။ စာကြည့်စားပွဲက ကွန်ပျူတာမှာ Facebookကို ဝင်ရင်း အကောင့်အတုက သူငယ်ချင်းတွေ တင်ထားတဲ့ ပုံတွေ စာတွေကြောင့် စိတ်တွေ ထကြွလာရပြီး

Scroll to Top