အပြာစာအုပ်

ထိန်းလို့မရတဲ့ အိပ်မက်ကမ္ဘာလေးပါ ကိုရယ်

ဇင်မာဝင့် တစ်ယောက် စာအုပ် ထည့်ထားတဲ့ ကချင်လွယ်အိပ်ကို ရင်ခွင်ပိုက်ပြီး ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြင့် ကျွန်းလှေကား ကြီးအတိုင်း တက်လာသည်၊ ဒီနေ့ ကိုမောင့် အိမ်သို့ စာလာသင်ရမည်မှာ တခြားနေ့တွေ နှင့် မတူ၊ ဟင်းလင်းပွင့် နေသည့်

အပြာစာအုပ်

နောက်ထပ်အကြိမ်များစွာကို မျှော်လင့်နေအုံးမှာပါ မောင်ကြီးရယ်

ည  အားလုံး တိတ်ဆိတ် ၍နေသည်   ။  ခင်ဖုဏ်း သည် မျက်လုံး ကြောင်၍ နေ၏ ။ အိပ် မရသော် အကြောင်းအရင်း က လည်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား  ကိုယ့် အပေါ်မှာ

အပြာစာအုပ်

နှစ်ဆတိုးပြီး အပေးကြမ်းလိုက်တော့မယ်ကွယ်

မနေ့ ညက တစ်ညလုံး လိုလို ဖောင်စီး လက်ဖွဲ့ ကိစ္စ ပြီးမြောက် ရေး အတွက် မကြည်ရှိန် နှင့် ကာမ ဆက်ဆံခြင်း အလုပ်ကို ပြုလုပ် ခဲ့ရာ မိုးလင်း ခါနီးမှ ကိစ္စ

အပြာစာအုပ်

လိုအင်ပန်းတိုင်ကို အဆုံးထိရောက်လွန်းပါတယ်ရှင်

နွေးထွေးလှတဲ့ သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းရတဲ့အချိန်ဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်က အရာရာတိုင်းကို မေ့နေချိန်ပေါ့။ နုအိထွေးနေသော နှုတ်ခမ်းလေးကိုသာ အဆက်မပျက် တတ်မက်နေမိတဲ့အချိန် ကျွန်တော် နောက်ဆုတ်လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ….. “ကို… ဘာလို့လဲ လူလာနေလို့လား” “ဟင်…. အော် ဟုတ်တယ်ချစ်ရဲ့ ကိုလူသံကြားလားလို့” “ကိုကလဲကွာ

အပြာစာအုပ်

ရင်းရကျိုးနပ်ခဲ့တဲ့ အင်မတန်မှထူးခြားဆန်းကြယ်တဲ့ အင်တာဗျူး

ဆယ်တန်း အောင်ပြီး တော့ ကျွန်မ ဘာလုပ် ရမယ် ရေရေ ရာရာမသိ ။  အမှတ် က လဲ မကောင်း တော့ အသက် မွေး ဝမ်းကျောင်း တက္ကသိုလ် တက်ဖို့ မမီ 

Scroll to Top