အပြာစာအုပ်

တောင့်တနေတဲ့ဆန္ဒလေး ပြည့်ချင်လို့ပါရှင်ရယ်

လူတိုင်း မှာ နှလုံးသား တစ်ခုစီ ရှိကြ တယ် ။ ဒါပေမယ့် ကျမ ဆီမှာ ရှိတဲ့ နှလုံးသားကိုတော့ ဖောက်ထုတ် ပစ်လိုက်ချင်သည် ။  နှလုံးသား မရှိရင် အသက် ဆက်မရှင်နိုင်ဘူး ဆိုတာ […]

အပြာစာအုပ်

ထိန်းချုပ်လို့မရတော့တဲ့ အဆင့်ရောက်နေပြီနော်

ကျွန်မ နာမည် သီဒါ။ အသက် က  (၃၈)  ခင်ပွန်းက ကိုမျိုးအောင်။ သူက ကျွန်မထက် ၅နှစ်ကြီးတယ်။ သူ့နာမည်ပဲ စီးသွားလား မသိ။ ကျွန်မတို့မှာကလေးမရှိဘူး။ နည်းမျိုးစုံနဲ့ ကြိုးစားပေမဲ့ အချည်းနှီးပါပဲ။ နောက်ဆုံးလက်လျှော့လိုက်ရတယ်။ ကိုမျိုးအောင်က

အပြာစာအုပ်

အသက်ရှည်ဆေး

“မရဘူး၊ မရဘူး၊ ထပ်မထုတ်ပေးနိုင်တော့ဘူး။ အခု နင်ကြိုယူထားတာ နှစ်လစာတောင်ရှိပြီ။ ပြောလိုက် နင့်အမေကို မရတော့ဘူးလို့၊ လကုန်မှ ထပ်ပေးနိုင်မယ်၊ အခု လကုန်ဘို့ ၂ ပတ်တောင် လိုသေးတယ်၊ မပေးနိုင်ဘူး” မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ကျုပ်မိန်းမပြောသမျှ နားထောင်နေသော

အပြာစာအုပ်

အကောင်းဆုံးကိုမှ ခံစားချင်တာကို

လောကကြီးမှာ ထင်တာတွေက မဖြစ်လာပဲ မထင်တာတွေ ဖြစ်လာတတ်တယ်ဆိုတာ တကယ် ပါပဲ ကိုမောင် နဲ့ချစ်ခဲ့တာ ရပ်သိရွာသိ ၇ နှစ်ကျော်တယ် သူလုပ်ချင်တာတွေ မှန်သမျှ တွေအကုန် ဖြည့်ဆည်းခဲ့တယ် ကိုမောင် ကရည်းစားဦးလေ ဆယ်ကျော်သက် တက္ကသိုလ်

အပြာစာအုပ်

တကိုယ်လုံးသာပစ်ဝင်လိုက်ပါတော့ မောင်ရယ်

မျက်နှာချင်း ဆိုင်လိုက်မိသည်နှင့်ကိုယ့်ဖက်ကသိမ်ငယ်သွား မိ၏ ။ မရယ်မပြုံးသော်လည်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သည့်မျက်လုံးများနှင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ပာုပဲ — ခံစားလိုက်ရသည်။ ‘‘ ဗိုလ်ချူပ်ဈေးသွားချင်လို့ ’ ‘’ ဟုတ်ကဲ့ — တက်ပါ ’’ ကားတံခါးကိုဖ ွင့် ပေးပြီး

အပြာစာအုပ်

အရမ်းကောင်းတဲ့ အတွေ့ကြုံသစ်ကိုပေးခဲ့တဲ့ ချစ်သူငယ်ချင်းမလေး

ဘဝ မှာ အမှတ် တရ အဖြစ်ဆုံး ငယ် သူငယ်ချင်း မလေး တစ်ယောက် ရှိတယ်  ထိုင်းမှာ ကျောင်း အတူတူ တက်ကြ တော့ ကျောင်း ပိတ်ရက် တွေဆို သူ နေတဲ့

အပြာစာအုပ်

အဆွဲတော်လွန်းတဲ့ မောင်ဘိုတောက်ရယ်

ဘိုတောက် သည် ဘကြီး ဘုန်းကြီး ကြောင့် တောမှ မြို့ ရောက်ခဲ့ ရသလို ဘကြီးဘုန်းကြီး ရဲ့ . . ရပ်ဆွေ ရပ်မျိုး..ဦးလွန်းမောင်ဒေါ်တင်တင်မြင့်တို့ဆီမှာ . . နေခွင့် အ လုပ်လုပ်ခွင့်

အပြာစာအုပ်

ရင်တခုလုံးကို သွက်သွက်ခါသွားရတဲ့အထိ တော်လွန်းသူလေးရယ်

တင်ဌေးနွယ် အိမ်ပြန် ရောက် တော့ အိမ်ရှေ့  ဧည့်ခန်း ထဲတွင် ဧည့်သည် များ စည်စည် ကားကား ဖြစ်နေ သည်ကို သတိထား မိလိုက်သည်  ။  ဖိနပ် ချွတ်တွင် ဖိနပ် လေး

Scroll to Top