အပြာစာအုပ်, အပိုင်း ၂

ခယ်မနှပ်တဲ့ လက်ဖက် (အပိုင်း ၂)

“စိုးဦး ငါလည်း ဝိုက်မယ်ကွာ။” တကယ်ဆိုရင် မကျွေးချင်ဘူးဗျာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်ဘူး။ မကျွေးရင်အရင်က ကျူးခဲ့တာတွေကိုပဲ ဒီဘဲကြီးက အော်တော့မှာသိတယ်။ ဒါနဲ့ ခေါင်းငြှိမ့်ပြလိုက်တယ်။ box ထဲက ကွန်နှစ်ခုကျန်တာထဲက တစ်ခုပေးလိုက်တယ်။ “ကျွန်တော် ကြည့်ထားပေးမယ်။

အပြာစာအုပ်

တော်တော်စိတ်ထနေပြီလား ဆရာရယ်

သမီး ရေ ချစ်ယွန်းမေ …. ချစ်ယွန်းမေ ဆို သော (၁၅) နှစ် အရွယ် ကောင်မလေး ဖြူဖွေးနူးစွတ်ပီး အင်မတန်ချစ်ဖို့ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ရှင်’မေကြီး…. သမီးစာသင်ဖို့ Guide ငှါးထား တယ်

အပြာစာအုပ်

ပထမဆုံးပေမယ့်လဲ ပြည့်ဝလွန်းလို့ ကျေနပ်ပါတယ် ကိုမောင်ရယ်

ရန်ကုန်မြို့ ၌ ခုနစ်ထွေ တီး ဟောက်စ် ဆိုလျှင် သားသား နားနားနှင့် အကောင်းဆုံး ဆိုင်ဟု လူသိများ သည် ။ ပိုင်ရှင် မှာ ဦးမြမောင် နှင့် ဒေါ်သန်း တို့ ဖြစ်ပြီး

အပြာစာအုပ်

ပထမဆုံးအထိအတွေ့လေးနဲ့တောင် အီစိမ့်နေတာပဲရှင်

ဘဝ မှာ ဒါဟာ ပထမဆုံး ယောကျ်ားတယောက်က အင်္ဂါစပ်ကို ကလိပေးတာ ကို ခံဘူးရတာ ။ အင်္ဂါစပ်အတွင်းထဲက တအား ယားလာသည် ။ တခုခုနဲ့ ပွတ်တိုက် ဖြေဖျောက်ချင်မိရအောင်ကို မခံမရပ်နိုင်အောင် ယားတာ ဖြစ်သည်

အပြာစာအုပ်

ညပေါင်းများစွာအတွက် အသင့်ပဲနော်

ကျမ ငယ်ငယ်လေးထဲက မိဘတွေ ဆုံးသွားလို့ အဒေါ်နဲ့ ရင်းနီးတဲ့ ရန်ကုန်က ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတစ်ခုက မွေးစားထားလို့ ရန်ကုန်ရောက်နေတာ… မွေးစားတယ် ဆိုပေမယ့် တစ်ကယ့်မိသားစုလိုဘဲ ငယ်ငယ်လေးထဲက ပြုစု စေါင့်ရှောက်လာကြတာပါ. ဘဝမှာ ဘာမှ လိုလေသေးမရှိဘူး…

Scroll to Top