အပြာစာအုပ်

ညှာစရာမလိုပါဘူး သဘောကျရင်ပြီးတာပါပဲ မောင်ရယ်

ထွန်းမြိုင် ကျ နော် နဲ့ လုပ်ဖေါ် ကိုင်ဖက် အရင်း နှီးဆုံး သူငယ်ချင်း ။ ကျနော် ဆည်မြောင်းမှာ အလုပ် ဝင်တော့ ပစ္စည်းထိန်း ဌာနမှာ အတူတူ ကျနော် တို့ မြို့က

အပြာစာအုပ်

ဝုန်းဒိုင်းကြဲမှ ပိုကြိုက်တာ မောင်လေးရဲ့

တော်တော်ကြာ အောင် နှုတ်ခမ်း စုတ်ပြီး ကျမက  “ မောင်လေး ဖယ်တော့ ကွာ မောနေပြီ” ပြောပြီး သူ့ကို အသာတွန်းဖယ်ပြီး ကုတင် ပေါ် လှဲအိပ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတဆက်ထဲ အပေါ်အကျႌ၊ဘရာစီယာတွေ ချွတ်လိုက်ပြီး “မောင်လေး

အပြာစာအုပ်

ကြောင်အိုကြီး

“အား ရှီး ကျွတ် ” အမေ့ရေ… အ… သေပါပြီ” သင်ဇာ့ ပါးစပ်ကနေ ညည်းညူသံတွေ တရစပ်ထွက်ပေါ်နေသည်။ ယောက်ျားဖြစ်သူ ကိုမင်းနှင့်လက်ထပ်ပြီးလို့ သုံးနှစ်လောက် ကြာတာတောင် ဒီလောက်ထူးကဲတဲ့ အရသာကို သင်ဇာ မခံစားဖူးသေး။ အဘိုးကြီး

အပြာစာအုပ်

တခါမှမခံစားဖူးတဲ့ အားမာန်အပြည့်နဲ့ကစ်ချက်တွေပဲရှင်

ငိုက်မြည်း လာသော မျက်လုံးများ က မည်သို့မျှ ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပဲ သဲသဲတစ်ယောက် ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်တဝက်နိုးတစ်ဝက် ဖြစ်နေပါတော့သည်။ ညအိပ်မီးလေးရဲ့ မှိနိပြပြအလင်း ရောင် အောက်မှာ ကိုယ်လုံးပေါ်တွင် အသားနှင့်ကပ်လျက်ရှိသော ညဝတ်အကျီ ပန်းရောင်လေးက မခိုတရို့ ကျီဆယ်နေသကဲ့သို့

အပြာစာအုပ်

အပျိုစင်လေးရဲ့ အားမာန်အပြည့်နဲ့ တရှိန်ထိုးချစ်ပွဲလေး

အောင်ကိုနိုင် နှင့် ဒေါ်ခင်ခင်သူ တို့၏ ဝတ်လစ် စလစ် ခန္ဒာကိုယ် နှစ်ခုသည် သိမ့်သိမ့် တုန်၍သွား၏ ။ သူတို့ နှစ်ဦး သည် တယောက်ကို တယောက် သိမ်းကြုံး ကာ တင်းကြပ် စွာဖြင့်

အပြာစာအုပ်

အရသာနှစ်ခုကို တပြိုင်ထဲခံစားလိုက်ရပါတယ် မောင်ရယ်

ကိုတွတ်ကြီး သည် လက်မှ နာရီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်သုတ်သုတ် လမ်းကို ဆက်လျောက် နေသည် ။ အချိန် က ညနေ ငါးနာရီ ကျော်ကျော်သာ ရှိသေး သော်လည်း မိုးသား များအုံဆိုင်း

Scroll to Top