အပြာစာအုပ်

ဒီလောက်လေးတွေနဲ့တော့ တက်မလာကြနဲ့ရှင့်

ပက်လက် အိပ်နေ သော ညိုမောင် ၏ ရင်ဘတ် ပေါ်သို့ လေးငယ် က ပါးလေးအပ်ပြီး မှောက်အိပ်လိုက်သည်။ နုညက်သောအထိအတွေ့နှင့်မွှေးပျံ့သောရနံ့တွေကြောင့် ညိုမောင်နိုးလာပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်မိသည်။ ““ဟင်……လေးငယ်…”” ညိုမောင်အံ့သြသွားသည်။ ““အစ်ကိုနိုးလာပြီလား…”” ““အင်း….လာ အိမ်ရှေ့သွားရအောင်….”” ညိုမောင်က

အပြာစာအုပ်

နောက်တစ်ခါလောက် ဒီလိုပုံစံအဆန်းလေးနဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်နော်

` ခွေး တွေ  ရှင်တို့   ခွေးတွေ သိလား ´  ` အငုံ ´ ငယ်သံ ပါအောင် ကြုံးအော် ပြစ်လိုက် သော အသံလေး က တိုက်ကြီး အတွင်း ဗုံးပေါက်ကွဲ

အပြာစာအုပ်

ကြောင်ဖားကြီးနှင့် ဆရာမလေး

[ခပ်ကြမ်းကြမ်း ကြိုက်သူများအတွက်] အလယ်တန်းပြ ဆရာမလေး ဒေါ်မေသက်အောင်မှာ ရုပ်ချောသည် ခန္ဓာကိုယ်လည်းလှသည်။ အသက်က ၂၅ နှစ်အရွယ် ဖြစ်သဖြင့် အလှတရားတို့ အစွမ်းကုန် ဖူးပွင့်နေသည့်အရွယ် ဖြစ်သည်။ စေ့စပ်ထားသူ သတို့သားလောင်းနှင့် ဒီနှစ် နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်တွင်

အပြာစာအုပ်

ကြေးစားမလေး

ခင်သက်ထားသည် စိတ်စောနေသဖြင့် ဖာသည်မဆန်ဆန် ဦးဘ၏ ပျော့ခွေနေသောလီးကြီးကို သူ၏ လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးများဖြင့် ဆွပေးနေရာ မကြာမှီ မာကြောတောင့်တင်းလာ၏။ မတောင်မှီက ကြက်တက်လေးလောက် ရှိသော်လည်း တောင်လာသောအခါ ခရမ်းသီးအလတ်စားနီးနီး ကြီးထွားလာပြီးလျှင် အရှည်ငါးလက်မခွဲခန့် ရှိလေသည်။ ခင်သက်ထား ခြင်ထောင်သံပါပါညု၍

အပြာစာအုပ်

ငြိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ နဲ့ ထူးကဲတဲ့အရသာလေးပါလား မရယ်

မ  အဝတ် တွေ လဲလိုက် ပါလားဟင်   ခေါင်းကိုက် နေတယ်ဆို  ”  “ အင်း   မောင်  အပြင် ခဏ ထွက်ပေးနော်  ”  “ နောက်ဖေး မှာ သံပုရာသီး ရှိလား 

အပြာစာအုပ်

သဲမထိန်းနိုင်တော့ဘူး ကိုကိုရယ်

“ဘော် … ဘော်” “ဘူ … ဘူ” ကမ်းနားမှာ သင်္ဘော ကပ်ပြန်ပြီ။ ကိုကို ဒီသင်္ဘောနဲ့ ပြန်ပါလာမှာလား။ ညိုမီ စက်ဘီးလေးနဲ့ သွားသွားကြည့်ရတာ အမော။ လူတွေသာ ကုန်သွားတယ်။ ကိုကို ပါမလားဘူး။

Scroll to Top