အပြာစာအုပ်

သိပ်ကိုထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်မျိုးနဲ့ ချစ်လိုက်ပါကိုရယ်

သွပ်ပေါ် ကို တဖြောက်ဖြောက် ကျနေတဲ့ မိုးရေစက် သံကို နားထောင် ပြီး အိပ်ဖူး လား ။ သိပ်အရသာ ရှိတယ် ။ ဂီတသံ စည်းချက် တွေလိုပဲ။ မိုးရေ ပေါက်သံ တွေကြောင့်

အပြာစာအုပ်

လှစ်ဟသွားတဲ့ အလှတရား

အိပ်ယာကနိုးတာနဲ့ စံပယ်ပန်းရနံ့တွေက မွှေးလွန်းလှသည်။ မေမေ ဘုရားပန်းတင်ထားတာပဲ ဖြစ်မည်။ မေမေရဲ့ ဘုရားရှိခိုးသံကိုလည်း ကြားနေရသည်။ ဒါပေမယ့် မေသင်း မထချင်သေး။ ဆက်အိပ်နေချင်သေးသည်။ မိုးအေးအေးနဲ့ အိပ်ယာထဲ ကွေးနေချင်သေးသည်။ “ဟဲ့ မေသင်း မထသေးဘူးလား။ ဒီကလေးမ

အပြာစာအုပ်

ကြည်လင်ချိုမြိန်လွန်းတဲ့ အရသာမျိုးကို တောင့်တနေဆဲပါ ကိုရယ်

မမြစိမ်း ဆိုတာ တရပ်ကွက် လုံးက လက်ဖျား ခါရတဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက် ။  စံပြဈေး နောက်ဘက် ရပ်ကွက် လေး ထဲကို ပြောင်းရွေ့ လာတဲ့ မမြစိမ်း တို့ မိသားစု ကို

Scroll to Top