အပြာစာအုပ်

စိမ့်ကနဲနေအောင်ခံစားလိုက်ရတယ် မောင်ရယ်

ကျွန် တော့် စိတ် တွေ လုံးဝ ရှုပ်ထွေး နေခဲ့တယ် ဘာလို့ ဆို ကျွန်တော် အရမ်း ချစ်တဲ့ ကျွန် တော့် မိန်းမက ကျွန်တော့် ကို စကားမပြော တာ နှစ်ပတ် […]

အပြာစာအုပ်

မ နဲ့ မောင် နဲ့ အခုမှတွေ့တာ

ရွာလမ်းတစ်လျှောက် လက်ချင်းချိတ်ပြီး လျှောက်လာတဲ့ သူတို့အတွဲကို တွေ့တဲ့လူတိုင်းက အထူးအဆန်းသဖွယ် ငေးကြည့်နေတာကြောင့် ရဲလေး ရှက်သလိုလိုတောင် ဖြစ်လာသည် ။ ဒီရွာသားဖြစ်တဲ့ သူ့ကြောင့်တော့မဟုတ်။ သူ “မ´´ လို့ခေါ်တဲ့ ခင်ယုလွင် ကြောင့်ဆိုတာလည်း ရဲလေး သိသည်။

အပြာစာအုပ်

ကျွမ်းကျင်လှတဲ့ လက်ဦးဆရာ မမကြီးရဲ့အစွမ်း

တစ်ယောက် အကြောင်းကို ပြောပြ ချင်ပါတယ် ။ ပြောရ ရင် ကျနော့ လက်ဦး ဆရာမ ကျေးဇူးရှင် ဆိုလည်း မှားမယ် မထင်ဘူး ။ သူ့ ကြောင့်ဘဲ ကျနော့ မှာ ကျွမ်းကျင်

အပြာစာအုပ်

ဦးရဲ့ကစ်ချက်တွေက ရှယ်ပဲရှင်

ကျွန်တော် ဆေးရုံ က အိမ် အပြန် လမ်းမှာ ကျွန်တော် ရင်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်ခြင်း တွေ ပြည့်နှက် နေသည် ဘာကြောင့် ဆို ကျွန်တော် အလုပ်ထဲ တွင် ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပြီး ဆေးရုံ

အပြာစာအုပ်

ဝေတူ မျှတူချစ်လို့ရတဲ့ ရင်ခုန်စရာ ချစ်ပွဲလေးပါကွယ်

ကျော်သဇင် ကုမ္မဏီ ၏ အပေါ် ဆုံးထပ် အုပ်ချုပ်ရေး ဆိုင်ရာ ရုံးခန်း များနေရာ ။  ” တင်းဒေါင် ”  ဓာတ်လှေကား တံခါး ပွင့်လာပြီး အထဲ မှ ထွက်လာ သူကား

အပြာစာအုပ်

ရာဂလောင်စာနဲ့ တဏှာမီး

မာလေ အခု အလုပ်ကလည်း အနားယူလိုက်ပြီ။ အိမ်မှာလည်း လုပ်စရာက သိပ်မရှိတော့ အိမ်မှာ မာပျင်းနေမှာစိုးလို့ဆိုပြီး ကိုက တပ်ပေးထားတဲ့ အင်တာနက်နဲ့ လိုင်းပေါ်မှာပဲ တစ်နေ့လုံးနီးပါး အချိန်ဖြုန်းနေမိတာလေ။ အဲဒီမှာ အဓိကကတော့ ဖေ့စ်ဘုပ်ပေါ့။ တစ်နေ့တစ်နေ့ ဖေ့စ်ဘုပ်မသုံးရရင်

အပြာစာအုပ်

ကိုဘခက်နှင့် အပါယ်ကြောက်သော အမှန်လေးများ (အပိုင်း ၂)

ခဏနေတော့ အခန်းဝမှာ လာရပ်တာ မျက်နှာငယ်လေးနဲ့၊ ကိုယ်လုံးတီး၊ ချွေးတွေကလည်းရွှဲလို့။ ကျုပ်လည်း အနားခေါ်ပြီး သူ့ရဲ့ တီရှပ်လေးနဲ့ ချွေးတွေကို သုတ်ပေးပြီး ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားတော့ ကောင်မလေး ငြိမ်တုတ်နေရောပဲ။ “အန်နေတာလား သမီး ဘာလို့လဲ” ”ညှီစို့စို့နဲ့

Scroll to Top