လက် တစ်ဖက်က ရေဖလားကိုကိုင်ပြီး ရေစည်ထဲတွင်ပြည့်လျှံနေသော ရေများထဲသို့ ထိုးနှစ်ကာ ခပ်လိုက်ပြီး ကိုယ်လုံးပေါ်ကို လောင်းချလိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ကျမဟာ သူ့ကိုလှမ်းတွေ့လိုက်ရပါတယ်။သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ အုံးလက်အလယ်ကြောရိုး အရင်းပိုင်းတစ်ပိုင်းကို ဖင်ခုပြီးထိုင်နေရာက လက်ထဲမှာ ဓားပါးလေးတစ်ချောင်း ကိုင်ထားပြီး အုံးလက်လေးတွေကို […]
သူ့ ကို ကုလားထိုင် တစ်လုံးမှာ ထိုင်ခိုင်း လိုက်ပါ တယ် ။ သူ့ ကို စနှိပ် ပေးလိုက် တယ် ။ ဇက်ကြော ပုခုံး ကို နှိပ် ပေးရင်း “
ကျနော် လည်း နေ့တိုင်း လိုလို လိုးချင်စိတ် ပေါ်လာ တတ်သလို လိုးစရာ ချစ်သူလည်း မရှိ ခဲ့ဘူးလေ သိတယ် မဟုတ်လား မလေးရှား မှ ာတော့ ကျားတွေသာ များ တော့ မိန်းခလေး
မမမိုး စိတ်လေ နေပါ သည် ယောက်ျားကမလေးရှားမှာအလုပ်သွားလုပ်တာ၆လပဲရှိသေးသည်.. တနေ့တခါတောင်ဖုန်းမဆက်ဘူး.အလုပ်များလို့ဆိုပီး အကြောင်းပြနေသည်.. ဒီကြားထည်းကိုဗစ်ကပေါ်လာပြန် သည်..အိမ်မှာယောက်္ခမရယ်..ယောက်ျားရဲ့ညီရယ်.မမိုးရယ်သုံးယောက်ထည်းရှိသည်.. …..အသက်၅၀ယောက်ခမကစာအုပ်ဖတ်လိုက်အိပ်လိုက်နှင့်ဟုတ်နေသည် . . မတ်တော် မောင် ကလည်းဖုန်းပွတ်လိုက် အိပ်လိုက်နှင့်သာယာနေကြသည်.. ကိုဗစ်ရောဂါကြောင့်ဘယ်မှမထွက်ချင်ကြအိမ်တွင်းအောင်းကာလဖြစ်ပေသည်.. တိုက်ခန်းမှာနေကြသဖြင့်အခန်းသုံးခန်း မှာတယောက်တခန်းအောင်းရင်အချိန်ဖြုန်းနေရတာငြီးငွေ့စရာပေ… …….တနေ့တနေ့ဖေ့ဘွတ်နဲ့တင်အချိန်ကုန်လေသည်..
ဆယ်တန်း အောင်ပြီး တော့ ကျွန်မ ဘာလုပ် ရမယ် ရေရေ ရာရာမသိ ။ အမှတ် က လဲ မကောင်း တော့ အသက် မွေး ဝမ်းကျောင်း တက္ကသိုလ် တက်ဖို့ မမီ
ကွင်းထဲ သို့ မအေးမြင့် မသွား ချင်တာ အမှန်ပင်။ မိုးကုန်သွားပြီဆိုပေမယ့် တစ်ညလုံးကျထားသော ဆောင်းနှင်းတွေကြောင့် ကန်ဇင်းရိုးတွင် ချော်ချော်ချွတ်ချွတ် ဖြစ်နေသေးသည်။သွားရမည့်အချိန်ကလည်း မနက်စောစောသွားဟု အရီးလေးက ခိုင်းထားသည်။ စီးနေကျ သားရေစိမ်းဖိနပ်ဆို ဝေးရော့…။ ဖိနပ်စီး၍ရသည့်ခရီးမဟုတ်..။ ဒါကိုဘဲ
နှင်းထည်ဝါ တစ်ယောက် ဧည့်ခန်း ထဲ စာအုပ် တစ်အုပ်အား အာရုံစိုက် ပြီး ဖတ် သော ခင်ပွန်း ဖြစ်သူဆီ ကော်ဖီ ခွက်လေး ကိုင် ကာ လျှောက်လာ ခဲ့၏ ။ ”
အိမ် တွင် မမ မရှိ တုန်း အေးလွင် သူ့ ရည်းစား ငယ်ငယ် ကို စကားပြော ချင်၍ ဟု အကြောင်း ပြကာ အိမ်သို့ ခေါ်လာခဲ့သည် ။ အခု တော့
ဝဏ္ဏ ဘဝ ၏ ဒီအချိန် မှာ ဓာတ် အပျက်ဆုံး ကာလနှင့် ရင်ဆိုင် ရခြင်းဖြစ် သည် ။ စုစုအောင် သည် သူ နောက်ဆုံး နှစ် တက်နေ သည့် ကျောင်း