ညဉ့်နက် နေ တာ တောင် လမ်းမ တွေပေါ် မှာ ဆိုင်ကယ်တွေကဆူညံပြည့်နှက်နေသည်..။မီးပွိုင့်နှစ်ခုလောက်သွား အပြီးသူ့ဟန်းဖုန်း..မြည်လာသည်။မီးနီမှာရပ်နေ တုံးဖုန်းကိုင်လိုက်သည်..။“ဆရာ..ကျနော် မောင်ကွန်းပါ..”“အေး..ပြော…” “ဆရာဘယ်မှာလဲ…”“ငါ၂၆လမ်းပေါ်မှာ..ဘာဖြစ်လဲ..ပြော..အရေးကြီးလား…”“ဟုတ်ကဲ့ဆရာ..အရေးကြီးတယ်..ဆရာလာခဲ့နိုင်မလား..”“ဘယ်ကိုလဲ..”ခေါ်သူကသူ့လက်အော က်ကရဲကြပ်ကြီးမောင်ကွန်း..။မောင်ကွန်းနဲ့အဖွဲ့ကမူးယစ်ဆေးဝါးးအမှုတွေ ကိုလိုက်နေသည်..။သူလက်ရှိလုပ်နေဆဲအလုပ်တွေဖြစ်ပေမဲ့သူကနယ်ပြောင်းတော့မှာမို့သိပ်စိတ်မဝင်စားတော့တာအမှန်..။မောင်ကွန်းကသူတို့ရှိနေတဲ့နေရာ ကိုပြောသည်..။သူဦးတည်နေတာနဲ့ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေလို့သူနောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရသည်..။သူရောက်သွားတော့မောင်ကွန်းနဲ့အတူသူ့လက်အောက်ကကောင်လေးတယောက်ကိုအရပ်ဝတ်တွေနဲ့တွေ့သည်..။“ရွေငါး”လို့ခေါ်ကြတဲ့တိုယိုတာကားတစီးနဲ့မှောင်ရိပ်မှာသူ့ကိုစောင့်နေကြသည်..။ကားနောက်ခန်းမှာဆံပင်တိုတိုနဲ့မိန်းမတယောက်ရှိနေသည်..။မောင်ကွန်းကသူ့ကိုကားနောက်ဖုံးကိုဖွင့်ပြသည်..။ကျောပိုးအိတ်တလုံး..ရှိနေသည်..။မောင်ကွန်းကရာဘ(မြင်းဆေး)တွေဖြစ်ကြောင်းရှင်းပြသည် . .  ။ ဒီ ဆော်ကို […]

“ ဟိုင်း   ဦးကိုကိုကြီး ”  “ ဟုတ် ကိုရန်ပိုင် ဗျ ”  “ ဟိုနေ့ က တင်တယ် ကပ်ကို ကွတ်ကိုး လေး မိုက်တယ်ဗျ ”  “ ဟုတ်လား

စာရေးသူ က ငယ်ငယ် က ဝါသနာရှင် တစ်ယောက်ပေါ့ . . အချောင် းကောင်း၍ ဖရီး စားရ သော အခါများ လည်းကြုံဖူး ပါသည်  ။  ဒီ ဇာတ်လမ်း လေးက

ကျွန်မ တို့ မိန်းကလေး တွေ ဟာ ပျှမ်းမျှ အားဖြင့် အသက်  (၁၃ )၊  (၁၄) နှစ် လောက် မှာ ရာသီသွေးစပေါ်ပြီး အပျိုဖေါ်ဝင်ကာစဖြစ်ပါ တယ် ။ အစ ပထမမှာ

ကျွန်တော့် မျက်နှာ တစ်ခုလုံး ရေနွေးပူ နဲ့ အပက် ခံလိုက်ရ သလို ထူပူ သွား ပါသည် ။ သွားပြီ … သွားပြီ ၊ ဘာလုပ် လို့ လုပ်ရ မှန်း

“ ဒီ အသက် အရွယ်နဲ့ အလှအပ ဒီလောက် ကြိုက်နေရင် ပညာရေး တော့ ထိခိုက် တော့ မှာပဲ  ”  .  .  .  သူတို့ ပြောတဲ့ စကားတွေ ကို