💕အခန်း (၁)💕 ရန်ကုန်မြို့ မောင်ထော်လေးလမ်းရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခု၏ ဧည့်ခန်းအတွင်းတွင် လူနှစ်ယောက် တီးတိုးစကားပြောနေကြသည်။ တစ်ယောက်က အရပ်အနည်းငယ်ပုသော လူရည်သန့် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ပထမလူထက် အသက်အနည်းငယ်ကြီးပုံရပြီး လူကောင်ထွားထွား၊ အသားညိုညို မြင့်မြင့်နှင့် ဖြစ်သည်။ ”အစ်ကိုညိုကလည်း […]
ကျွန်တော့ မရီး နာမည် က မစု နာမည် အရှည် တော့ မပြောတော့ ဘူးဗျာ ကျွန်နော် က ကျွန်တော့ အစ်ကို အိမ်မှာ အလုပ်လုပ် ရင်းနေ တယ် ကျွန်တော် နဲ့
အတိ အကျ ဆို ယောက်ျား အိမ်ပြန် လာ ဖို့ စောင်ခဲ့ ရတဲ့ ရက် အရေ အတွက်ပါ ။ အခု တော့ နောက်နှစ် နာရီလောက် ဆို ချစ် ယောက်ျားနဲ့
ကျတော် က ဆရာဝန် တစ်ယောက်ပါ ။ နံမည် က တော့ အောင်မြတ် ပါ ။ စစ်တပ် က နေ ပြောင်းလာတဲ့ ဆရာဝန်ကြီး ပေါ့ ဗျာ ။ အသက်
မေမိုး မျက်နှာ လှလှလေးသည် အောင်စိုး ၏ သူမကိုအာသာ ငမ်းငမ်း ကြည့်နေသော မျက်လုံးအစုံကို မြင်ပြီး ထိတ်ခနဲ လန့်သွားမိသည်။ အောင်စိုးသည် သူမ ပျိုဖော်ဝင်စ ၁၅ ၁၆ နှစ်သမီးတည်းက ခု အသက်
“ပြစမ်း မေထွေးကို သားဂျိုးလေး ကြီးပြီလားလို့” “ကြီးသေးပါဘူးဗျ သေးသေးလေးပဲ ရှိသေးတယ်” “ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ် ပလွတ်” “အားအားအား ယားတယ် မေထွေးရ” “ကောင်းရောကောင်းလား” “အင်း ကောင်းတယ် နောက်လည်း အဲ့လိုလုပ်ပေးနော် မေထွေး” “အမြဲလုပ်ပေးမှာပေါ့ မေ့သားလေးကို”
အခန်း ထဲမှာ လူ တစ်ယောက် ရောက်နေ တယ်ဆိုတာ ဦးဘသော် သိ တယ် ။ သိမှာ ပေါ့ အသံ တွေ ထွက်နေ တာကိုး ။ ယာဉ်မောင်း မောင်စိုးသိုက် ရဲ့
“….အေး… ဟုတ်တယ်….. ငါလည်း ကြားဖူးတယ်…..။ စောက်ခေါင်းနက်တဲ့ မိန်းမကို ခေါင်းအုံးခုပြီး လုပ်မှအားရဆိုဘဲ….။ ခါးအောက် ခေါင်းအုံးခုလိုက်တော့ သားအိမ်ဝက မြင့်တက်လာပြီး လီးထိပ်နဲ့ ဆောင့်မိတော့ ပိုကောင်းဆိုဘဲကွ….” တူးတူးက သူကြားဖူးသမျှကို အားပါးတရ ပြောနေစဉ် အောင်ထွန်းက…
ကြာခဲ့ ပါပြီ ။ ၈၂ – ၈၃ လောက်က ထင်တယ် ။ တီဗွီ ဆိုတာ ပေါ်ကာစ ၊ ကျနော်တို့ လမ်းထဲ မှာ တီဗီရှိ တဲ့ အိမ်က တအိမ်ထဲ