အပြာစာ

အပြာစာအုပ်

ပြိုင်တူပြီးလေပိုကောင်းလေရှင့်

အသက် အစိတ်မှာ ပုခက် မချိတ်ရရင် တစ်သက် မနိတ်ဘူး ဆိုတဲ့ စကားရှိ ပေမယ့် ညိုမောင်အဖို့ က တော့ အသက်(၂၆) နှစ် ရောက်မှ ရှားရှား ပါးပါး ရည်းစား လေးတစ်ယောက် ရခဲ့ရသည်

အပြာစာအုပ်

တဟုန်းဟုန်းနဲ့ ဆန္ဒတွေထကြွနေပြီရှင့်

ပြီးခဲ့ သည့် ရက်ပိုင်း က သင်းသင်း အမေက ရွာမှာ အလှူ လုပ်လို သည် ဆိုသဖြင့် အိမ်ကို ပြန်သွား ခဲ့သည်  ။ အလှူ ကို ဘုန်းကြီး ကျောင်းမှာ လုပ်မည်

အပြာစာအုပ်

အကြိုက်ချင်းတူလိုက်တာ ကိုကိုရယ်

ကွင်းရှေ့ အရောက် တွင် ကားကို ငြင်ငြင် သာသာ ထိုးရပ်လိုက်သည် ရင်းနှီးနေသော Carry မလေး တစ်ယောက်ပြေးထွက်လာသည်။ ‘မမ မရိုက် တာကြာပြီနော်’ ဒီ ကလေးမကို ကျွန်မသိပါသည်။ နာမည်က ဘေဘီဆိုလား ကျွန်မသင်သည့်

အပြာစာအုပ်

လုပ်တိုင်းကောင်းတာဆိုလို့ တစ်ခုပဲရှိတယ်သိချင်လာခဲ့ရှင့်

ချယ်ရီ မြို့ ကြီး မှာ မွေးဖွား ခဲ့ ပေမယ့် တာဝန် ကျရာတော မြို့ လေးမှာ ပျော်နေ ပြီ ။ လေကောင်း လေသန့် ရှု ရင်း တောင်တန်း ကြီးတွေ

အပြာစာအုပ်

သက်တမ်းရင့်ဝိုင်ကြီးသောက်ရသလို စိမ့်ဝင်သွားတာပဲရှင်

“ ဟျောင့် ည မိုးမရွာ ရင် င့ါတဲကို အလည်လာခဲ့ကွာ.. ရွာက အရက်ပါခဲ့တယ်..ငါးပါယူခဲ့ဦး..” ကျနော်ကြိတ်ကြွေနေသော ဖူးပြည့်ရဲ့အကို မင်းမောင်ရဲ့စကားကြောင့် ကျနော့်စိတ်ထဲ ဝမ်းသာသွားမိတယ်။ မင်းမောင်မှာက အမေ မရှိတော့ဘူး ရှိတဲ့အဖေကလည်း အရက်သမား၊ ကျနော့်ရဲ့

အပြာစာအုပ်

ကျားသုံးကောင်ကြားက အချစ်ဆုံးလေးရဲ့အစွမ်း

မိန်းမ က အရမ်းရှက်တတ် သည် ။ အ တို အကျပ်တွေ ဘယ်တော့မှ မဝတ်။ ဒါပေမယ့် လိင်စိတ် ပြင်းသည်။ နမ်းရင် ကိုယ့်လျှာကို နာတဲ့အထိ စုပ်နေ ကိုက်နေကျ။ တစ်ရက် အပြင်မထွက်ခင်

Scroll to Top