“ အဟင်း …  အား …  ကောင်းလိုက် တာ အောင်ရယ် … .  ဘယ်လို တွေ လုပ် နေတာလဲ ”  တိတ်ဆိတ် သော ညနှင့် အခန်းငယ် လေးထဲ […]

မေဧကရီ မှာ ယောင်္ကျား ရှိ ပေမဲ့  သူ့ ယောင်္ကျား ကိုဇော်ထွန်း က နယ်တွင် အလုပ်လုပ် နေတာမို့  (၂)  လ တခါ လောက်သာ တွေ့ ရပြီး သူ က

ကျွန်တော် နာမည် မောင်မောင် ဖြစ်ပြီး အသက် က    (၂၆) နှစ် ပါ  … ကျွန်တော် သည် ကုမဏ္ဏီ တစ်ခု က ဝန်ထမ်းဖြစ် သေ်ာလည်း . .

အစ များ၏ အစ မှ စရမည် ဆိုလျင် တော့ ဟန်သာ ၏ ဒေါ်လေး ဖြစ်သူ အန်တီမိုး က စရ မည်ထင် သည် ။  အန်တီမိုး က တစ်ခုလပ်

ကျနော် ဇော်မိုး တစ်ယောက် ကျေးလက်ဖွံ့ဖြိုးရေး လုပ်ငန်းမှာ တင်ဒါတွေပြိုင်ပြီးနောက်မှာတင်ဒါအောင်မြင်ခဲ့အတွက် စစ်ကိုင်းတိုင်း ဒေသကြီးရဲ့ တောရွာဖက်မှာလမ်းဖောက်ပြီး တံတားလေးတွေဆောက်ဖို့အတွက် တပည့်များနှင့်ရောက်ရှိခဲ့တာ တစ်လကျော်ခဲ့ပြီ။ ရွာနှင့်လည်း တမိုင်ခန့်ဝေးတဲ့နေရာမှာပဲအခြေချ စခန်းဆောက်ပြီးနေခဲ့တယ်။ရွာနှင့် ဝေးပြီးနေတာကလည်း ပြသနာတွေ နှင့်ကင်းအောင်နေခဲ့တာဖြစ်တယ်။ ရွာဆိုတော့မီးမရှိသလို တယ်လီဖုန်း

“  အစ် ကိုလေး  ”  အိပ် မပျော်ပဲ မျက်လုံး ကြောင်နေသော ကိုသက်အောင် လန့် သွားသည်  ။  “  ဟင်  ပုံ့ပုံ့  မအိပ် သေး ဘူးလား  ”  ကွယ်လွန်

“ နွယ်   ဒီနေ့ည အတွင်းခံ တွေ မဝတ်ခဲ့ နဲ့နော် မောင် ဒီတိုင်းလေး မြင်ခြင်လို့ ”  “ ဟာ    မောင် က လဲကွာ နွယ် ဒီတိုင်းကြီး မနေရဲပါဘူး